Οι πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Σερβία πραγματοποιήθηκαν σε κλίμα έντονης πόλωσης που πυροδότησε ο ρωσοουκρανικός πόλεμος, η νεοφιλελεύθερη πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας, των σκανδάλων και των ιδιωτικοποιήσεων του καθεστώτος Βούτσιτς. Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και καταλύτη της μετατροπής τής συσσωρευμένης λαϊκής αγανάκτησης στο μαζικό μαχητικό πανεθνικό κίνημα που συγκλόνισε τη χώρα τα δύο τελευταία χρόνια αποτέλεσε ως γνωστόν το προδιαγεγραμμένο έγκλημα του Νόβισαντ, των «Τεμπών της Σερβίας», που στοίχισε τη ζωή σε 16 άτομα.

Σε συνθήκες κατάρρευσης των παραδοσιακών στυλοβατών του αστικού πολιτικού συστήματος, η ετερόκλητη-διασπασμένη αντιπολίτευση επιχείρησε ανεπιτυχώς να καπηλευτεί τις αντικυβερνητικές διαθέσεις με στόχο την πολιτική της επιβίωση και την «ολική επαναφορά» στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Από την πλευρά τους, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης (ΗΠΑ και κυρίως η ΕΕ) αντιμετώπισαν εξαρχής το κίνημα του Νόβισαντ ως χρυσή ευκαιρία για την προώθηση των συμφερόντων τους στην ευαίσθητη γεωστρατηγική περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων και φυσικά στη Σερβία. Οι φανερές και κρυφές ωμές παρεμβάσεις τους, οι υπαγορεύσεις, οι εκβιασμοί και τα τελεσίγραφα με στόχο την ευθυγράμμιση του καθεστώτος Βούτσιτς και την πλήρη συμμόρφωσή του προς τις υποδείξεις των αμερικανονατοϊκών επικυρίαρχων κλιμακώθηκαν ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες.

Κορύφωση της απροκάλυπτης ανάμειξής τους με στόχο την ασφυκτική χειραγώγηση των εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων αποτέλεσε η εξόφθαλμη στοχοποίηση – επίθεση κατά της σέρβικης ηγεσίας με αφορμή την τιμητική τελετή που οργάνωσε η τελευταία για την επίσημη κηδεία του στρατιωτικού ηγέτη των Σερβοβοσνίων Ράτκο Μλάντιτς.Τα επιτελεία της ΕΕ, αφού ανέσυραν από τη φαρέτρα τους την ξαναζεσταμένη αντιδραστική προπαγάνδα κατασυκοφάντησης του Μλάντιτς, ξόρκισαν τις επίμαχες εικόνες ως «σοκαριστικές» (Φον Ντερ Λάιεν, Αντόνιο Κόστα), ενώ η πρόεδρος της Κομισιόν μαζί με την επίτροπο Διεύρυνσης, Μάρτα Κος, ακύρωσαν την προγραμματισμένη επίσκεψή τους στο Βελιγράδι.

Η μεθοδευμένη και επιμελώς συγκαλυμμένη επιχείρηση ποδηγέτησης του κινήματος του Νόβισαντ μετατράπηκε σε ανοιχτή πριμοδότηση-στήριξη τον Μάρτη του 2025 όταν και σκαρώθηκε εν ριπή οφθαλμού «μια διεθνής έκθεση αλληλεγγύης προς τους Σέρβους φοιτητές και πανεπιστημιακούς», συγκεντρώνοντας χιλιάδες υπογραφές διανοούμενων και think tank των δυτικών, προεξαρχόντων των Τομά Πικετί, Τζούντιθ Μπάτλερ και Φράνσις Φουκουγιάμα.

Με τη σειρά τους, οι επικεφαλής του ψηφοδελτίου της «Φοιτητικής Λίστας» -εκλεκτοί της ΕΕ- πορεύτηκαν ως το Στρασβούργο, στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου για να επιδώσουν «ψήφισμα για τη δημοκρατία» στη Σερβία, ενάντια στον αυταρχισμό και τη διαφθορά του καθεστώτος Βούτσιτς.

Στο ίδιο μήκος κύματος, μετά την καθαρή νίκη της «Φοιτητικής Λίστας στις εκλογές της 25ης Οκτώβρη (συγκέντρωσε το 52,9% των ψήφων και 140 έδρες έναντι 38,8% και 104 εδρών του συνασπισμού «Ενωμένη Σερβία» υπό τον Βούτσιτς, με τη συμμετοχή να αγγίζει το 70%), ο επικεφαλής της, Ίλια Σρντάνοβιτς, δημαγώγησε πως η Σερβία «θα γίνει μια ελεύθερη χώρα».

«Προσφέρουμε στους πολίτες μας τις θεμελιώδεις αξίες μιας πολιτισμένης κοινωνίας τις οποίες το προηγούμενο καθεστώς τις είχε στερήσει», διακήρυξε με νόημα ο Σρντάνοβιτς κλείνοντας και πάλι το μάτι στα ευρωενωσιακά επιτελεία.

Την ήττα Βούτσιτς μετά από 14 χρόνια αδιαφιλονίκητης κυριαρχίας του στην κεντρική πολιτική σκηνή της Σερβίας χειροκρότησαν με θέρμη οι ταγοί της ΕΕ. Η Φον Ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Α.Κόστα, εξέφρασαν «την ετοιμότητα της ΕΕ να στηρίξει μεταρρυθμίσεις στο κράτος δικαίου, την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών προκειμένου να προχωρήσει η ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας».

Από την πλευρά του, ο Βούτσιτς, δεδομένων των προνομιακών σχέσεων που διατηρεί με τους Πούτιν και Τραμπ κατήγγειλε πως «το αποτέλεσμα ήταν το επιστέγασμα μιας επανάστασης που εξαπέλυσαν οι φοιτητές με την ευθεία υποστήριξη διάφορων ευρωπαϊκών κρατών και του βαθέος κράτους των ΗΠΑ που αντιστρατεύεται τον πρόεδρο Τραμπ».

Το Κρεμλίνο, που αντιμετωπίζει τη Σερβία ως πύλη επέκτασης της γεωπολιτικής επιρροής του στην ευαίσθητη περιοχή των δυτικών Βαλκανίων δήλωσε δια στόματος Πεσκόφ ότι «επιθυμεί να συνεχίσει να εξελίσσει τους δεσμούς του με τη Σερβία», συμπληρώνοντας ωστόσο πως «το ταγκό θέλει δύο…η Μόσχα ευελπιστεί οι νέοι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος να αντιληφθούν πως η συνεργασία με τη Ρωσία είναι προς το συμφέρον της χώρας τους». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η ανακοίνωση της Κίνας.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος