Ανάμεσα στα μέτρα που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ, είναι και ο «Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά», μέτρο που θα αφορά παιδιά από νεογέννητα έως δύο ετών. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, στόχος είναι κάθε παιδί που θα εντάσσεται στο νέο πρόγραμμα να φτάνει στα 18 του χρόνια έχοντας στη διάθεσή του ένα σημαντικό αρχικό κεφάλαιο, το οποίο, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που παρουσιάστηκαν, θα μπορεί να ξεπερνά τις 60.000 ευρώ.

Από εδώ και πέρα αρχίζει η δημιουργική αριθμητική. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, για κάθε παιδί η οικογένεια πρέπει να καταθέτει στον λογαριασμό του ποσό έως 100€ τον μήνα, δηλαδή έως 1.200 ευρώ τον χρόνο, και τότε το κράτος θα προσθέτει αντίστοιχο ποσό. Έτσι, στο σύνολο των χρημάτων κάθε έτους θα προστίθενται άλλα τόσα από το Δημόσιο. Αν η οικογένεια καταθέσει το μέγιστο των χρημάτων, δηλαδή 1.200€, τότε με τη συνολική κρατική ετήσια ενίσχυση το ποσό θα φτάνει τον χρόνο τα 2.400 ευρώ. Επί 18 χρόνια, το σύνολο των χρημάτων φτάνει τα 43.200 ευρώ και όχι τα 60.000 ευρώ που τάζει η κυβέρνηση.

Τα υπόλοιπα, σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα βρεθούν με την αύξηση των επιτρεπόμενων ορίων κατάθεσης κατά 10% ανά πενταετία. Δηλαδή, σταδιακά θα επιτρέπονται μεγαλύτερες καταθέσεις όσο μεγαλώνει το παιδί. Με αυτόν τον μηχανισμό, το κεφάλαιο θα συσσωρεύεται χρόνο με τον χρόνο μέχρι τα 18 του χρόνια, ώστε υποτίθεται να φτάσει το ποσό των 60.000€.

Αυτά είναι τα μαθηματικά της κυβέρνησης. Της πραγματικότητας όμως, είναι άλλα. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το 70-71% των πολιτών έχουν καταθέσεις κάτω από 1.000€. Πράγμα που σημαίνει ότι η πλατιά μάζα του λαού μας αδυνατεί να βγάλει τον μήνα, πόσο δε μάλλον να αποταμιεύει κάθε μήνα για κάθε παιδί του έστω και λίγα ευρώ. Στους κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς, επίσης, οι τράπεζες δεν προσφέρουν αποδόσεις τέτοιου μεγέθους. Μάλιστα, το επιτόκιο για απλό λογαριασμό ταμιευτηρίου είναι ουσιαστικά μηδενικό μιας και κυμαίνεται μεταξύ 0,01% και 0,10%, ενώ για μια 12μηνη προθεσμιακή κατάθεση κυμαίνεται μεταξύ 1,20% και 1,50% (μεικτό). Επιτόκια πολύ μικρότερα από το 2,5% που έχει τάξει η κυβέρνηση.

Βέβαια, την κυβέρνηση δεν την απασχολεί αν οι οικογένειες μπορούν να τα βγάλουν πέρα αλλά πώς ο νέος «κουμπαράς» θα γίνει ένας τρόπος χρηματοδότησης των τραπεζών. Καθώς οι λογαριασμοί αυτοί, από τη μια θα ενισχύονται από τους πολίτες ευθέως και από την άλλη, μέσω των κρατικών ενέσεων που θα γίνονται -εμμέσως, δηλαδή- πάλι από τους πολίτες μέσω της φορολογίας. Θα είναι χρήματα που για 18 χρόνια δε θα μπορεί ο γονέας να εκμεταλλευτεί, μιας και ανάληψη μπορεί να γίνει μόνο όταν το τέκνο συμπληρώσει τα 18 έτη. Κατ’ εξαίρεση μπορεί να γίνει ανάληψη σε περίπτωση θανάτου γονέα ή θανάτου του τέκνου ή σε περίπτωση σοβαρών λόγων υγείας του τέκνου που χρήζουν χειρουργικής αντιμετώπισης, και πιστοποιούνται από δημόσιο νοσοκομείο.

Κατά συνέπεια, το μέτρο θα δημιουργήσει μια δεξαμενή χρημάτων για τις τράπεζες που θα μπορούν να τα εκμεταλλεύονται. Γι’ αυτό άλλωστε και τραπεζικές πηγές δηλώνουν απερίφραστα τη στήριξή τους στο μέτρο και ετοιμάζονται να το επενδύσουν αναλόγως. Οι περισσότερες τράπεζες ήδη κάνουν λόγο για προγράμματα που τελικά θα δημιουργήσουν με βασικότερο να είναι οι επενδυτικοί λογαριασμοί. Καθώς θα έχουν τη δυνατότητα τα ποσά αυτά να τα χρησιμοποιούν από αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές έως και εταιρικά ομόλογα, μετατρέποντας έτσι την ανάγκη όσων οικογενειών είναι σε θέση να διαθέσουν τα ποσά αυτά σε μάρκες για «τζόγο».

Επί της ουσίας, η νέα αυτή εξαγγελία έρχεται για ακόμα μια φορά να μετακυλίσει την κρατική ευθύνη για δωρεάν δημόσια παιδεία και υγεία στους πολίτες, πολλοί από τους οποίους ελάχιστη δυνατότητα έχουν να εξασφαλίσουν ένα κομπόδεμα για τα παιδιά τους. Το οποίο δε θα είναι και προστατευμένο, μιας και εξαρτάται από το ρίσκο των χρηματοπιστωτικών αγορών. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιδιώκει να πάρει και το υστέρημα του λαού μας για να εξυπηρετήσει τους τραπεζίτες.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος