Όσο ΗΠΑ και Ισραήλ, με την κτηνώδη ιμπεριαλιστική και σιωνιστική βία, επιχειρούν να επιβάλουν τα εγκληματικά συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή, τόσο η φλόγα της αντίστασης απλώνεται στους λαούς της περιοχής. Η οργή απέναντι σε ΗΠΑ-Ισραήλ φουντώνει. Όσο και αν βομβαρδίζουν, καίνε, καταστρέφουν και δολοφονούν για να κάμψουν και να περιορίσουν τις δυνάμεις της αντίστασης, τόσο αυτές τροφοδοτούνται και ανανεώνονται, δημιουργούν νέα μέτωπα και υψώνουν φάρους αγώνων για εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, μπροστάρης αυτού του ανυπότακτου αγώνα μπήκε το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της Υεμένης. Με μια αιφνιδιαστική και καλά οργανωμένη -όπως φάνηκε- επιχείρηση και με σκληρές μάχες με το στρατό της ξενόδουλης «κυβέρνησης» που έχουν στήσει δυτικοί, σαουδάραβες και σιωνιστές, κατέλαβαν μια τεράστια έκταση με σημαντικές πόλεις και λιμάνια σε όλη τη δυτική ακτή.
Με αυτή την κίνηση οι δυνάμεις της Υεμένης δεν κέρδισαν απλά μια κρίσιμη μάχη και σημαντικό έδαφος στον αγώνα για την απελευθέρωση ολόκληρης της πατρίδας τους, αλλά άλλαξαν και τις ισορροπίες στο μεγάλο μέτωπο της Μέσης Ανατολής. Η αποκάλυψη των δυνατοτήτων του στρατιωτικού σκέλους των Χούθι, παρά τους σαρωτικούς και διαρκείς βομβαρδισμούς που έχουν δεχθεί ειδικά τα τελευταία χρόνια από ΗΠΑ-Ισραήλ, καθώς και η δυνατότητα ελέγχου του στρατηγικού περάσματος Μπαμπ ελ Μαντέμπ, διαμορφώνουν μια εντελώς νέα συνθήκη. Αν για τους φονιάδες των ΗΠΑ-Ισραήλ η αντίσταση και η απάντηση που έδωσε το Ιράν στον πόλεμο που εξαπέλυσαν για την υποδούλωσή του υπήρξε μια πρώτη οδυνηρή ήττα για την επιβολή των σχεδίων τους, η έκρηξη της αντίστασης στην Υεμένη αποτελεί ένα δεύτερο γεγονός που δεν μπορούν να προσπεράσουν.
Αμερικανική βάση στη Σαουδική Αραβία μετά από πλήγμα των Ιρανών
Και είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που οι ίδιες οι ΗΠΑ και το λυσσασμένο σιωνιστικό μαντρόσκυλό τους αντέδρασαν όλες αυτές τις μέρες μπροστά στην προέλαση των δυνάμεων των Χούθι. Το Ισραήλ, που ψάχνει την παραμικρή αφορμή για να βομβαρδίσει ανελέητα τους λαούς της περιοχής, έμεινε σιωπηλό, ενώ οι ΗΠΑ αρνήθηκαν και επισήμως να συνδράμουν τους λακέδες μονάρχες της Σαουδικής Αραβίας για βοήθεια στο μέτωπο της Υεμένης, παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν εκεί τις προηγούμενες δεκαετίες με τις υποδείξεις και τις ευλογίες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Η άρνηση του Τραμπ να συνδράμει τα ενεργούμενά του, αλλά και η τελευταία δήλωσή του με την οποία σπεύδει να επιβεβαιώσει ότι «οι Χούθι δεν έχουν πρόθεση να κλείσουν τα στενά στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ» αποκαλύπτουν τα νέα αδιέξοδα που έχουν προκύψει για τα γεράκια του πολέμου. Και δεν μπορεί να προσπεράσει κανείς το γεγονός ότι το νέο μέτωπο στη Μέση Ανατολή ανοίγει σε μια στιγμή που, παρά τις προσπάθειες της αμερικάνικης προπαγάνδας, έχει αποκαλυφθεί η απώλεια των στρατηγικών αποθεμάτων σε πυραύλους μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, η αδυναμία άμεσης αναπλήρωσης από το βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ, οι τεράστιες καταστροφές που υπέστησαν οι αμερικάνικες βάσεις στη Μέση Ανατολή καθώς και η κατάσταση στο εσωτερικό του στρατού της υπερδύναμης («σκουριασμένο» αεροπλανοφόρο Λίνολν), που μόνο ενθαρρυντική δεν είναι για την εμπλοκή και ανάπτυξη νέων μετώπων. Είναι ενδεικτικές οι φωτογραφίες από τις τεράστιες καταστροφές στις αμερικάνικες βάσεις στη Μ. Ανατολή που δημοσίευσε πριν λίγες μέρες το αμερικάνικο δίκτυο CBS με τη δήλωση αμερικανού αξιωματικού ότι «Πρόκειται για πολύ σοβαρές ζημιές στις βάσεις μας, για τις οποίες δεν έχει ενημερωθεί η αμερικανική κοινή γνώμη. Στεκόμαστε εκεί με κλειστά τα μάτια και δεχόμαστε τη μία γροθιά μετά την άλλη στο πρόσωπο». Οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν μία ημέρα μετά από έκθεση της εποπτικής αρχής του Πενταγώνου, η οποία επιβεβαίωσε ότι εκατοντάδες κτίρια και εγκαταστάσεις σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί από το Ιράν. Άλλωστε στο εσωτερικό των ΗΠΑ και του ρεπουμπλικανικού κόμματος εντείνεται η δυσφορία για τον πόλεμο, ειδικά μετά τις αποκαλύψεις για το υπέρογκο κόστος (42 δισ.), ενώ στο κογκρέσο ο Τραμπ έχασε μια ακόμη σχετική ψηφοφορία με απώλειες ρεπουμπλικάνων βουλευτών. Στις δηλώσεις του Τραμπ και στη στάση των ΗΠΑ απέναντι στο μέτωπο της Υεμένης (που μέχρι τώρα ήταν έτοιμοι να βομβαρδίσουν ανά πάσα στιγμή) αποτυπώνεται ακριβώς αυτή η νέα πραγματικότητα σε ό,τι αφορά τις στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ -άρα και του Ισραήλ-, καθώς και οι ανατροπές και οι σε βάρος τους ανακατατάξεις που προκλήθηκαν στην περιοχή μετά τον πόλεμο που εξαπέλυσαν ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.
Από αυτή τη σκοπιά η προέλαση των εθνικοαπελευθερωτικών δυνάμεων στην Υεμένη και η κατάληψη της Δυτικής Ακτής έχει άμεσο αντίκτυπο σε όλα τα μέτωπα της φλεγόμενης Μέσης Ανατολής και πριν από όλα σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Ιράν. Όχι τυχαία μέσα σε αυτές τις δύο εβδομάδες άλλαξε η ρητορική των ΗΠΑ αλλά και του Ιράν, για τον πόλεμο και την εκεχειρία και βέβαια για τα στενά του Ορμούζ και τους όρους της «συμφωνίας» που έχει υπογραφεί. Ο Τραμπ κάνει λόγο ξανά για επερχόμενες διαπραγματεύσεις και μια συμφωνία που «επιδιώκει το Ιράν». Αντιθέτως το Ιράν μέσω του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν Μοχσέν Ρεζαΐ ξεκαθαρίζει ότι: «Μην αφήνετε να σας αποσπούν την προσοχή τα αντιφατικά σήματα του Αμερικανού προέδρου, που εναλλάσσεται ανάμεσα στο “καμία διαπραγμάτευση” και στο “είμαστε έτοιμοι για συνομιλίες με το Ιράν”» […] «Καμία συνομιλία έως ότου εκπληρωθούν οι όροι του Ιράν. Τελεία!», πρόσθεσε ο Ρεζαΐ… Το οποίο δείχνει να είναι μια άμεση απάντηση στις δηλώσεις που έκανε τη Δευτέρα (14/9) ο Ντόναλντ Τραμπ. Με βάση τα δυτικά ΜΜΕ το Ιράν βάζει ακόμα πιο καθαρά το ζήτημα της αποχώρησης του Ισραήλ από τα μέτωπα και τις περιοχές του Λιβάνου και της Γάζας, ως προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων. Η αμηχανία και η αδράνεια του Τραμπ και των ΗΠΑ όλο αυτό το διάστημα αποτυπώνουν όλο και πιο καθαρά τα αδιέξοδα της υπερδύναμης στα μέτωπα που άνοιξε με την επίθεση ενάντια στο Ιράν σε όλη την Μέση Ανατολή. Είναι βέβαιο ότι οι εξελίξεις στην Υεμένη, αποτελούν μια νέα πολύ αρνητική πραγματικότητα για ΗΠΑ-Ισραήλ και ότι με βάση τα νέα δεδομένα θα υπάρξουν νέες ανακατατάξεις και ανατροπές. Ανατροπές που όσο ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των λαών της περιοχής φουντώνει, όσο το παγκόσμιο αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό-αντιφασιστικό κίνημα αλληλεγγύης θα μαζικοποιείται, θα δίνουν σάρκα και οστά στην ελπίδα για ειρήνη, ελευθερία, δημοκρατία, ανεξαρτησία και θετικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον κόσμο.
Πηγή: Λαϊκός Δρόμος
e-prologos.gr
