Στη Σίφνο, η καθημερινή ζωή οργανώθηκε γύρω από σκεύη φτιαγμένα από το ίδιο το χώμα του νησιού: τσικάλια, αρμεοί, φλάροι, κλέφτες, στάμνες, πιθάρια. Κάθε σπίτι, κάθε οικογένεια, στηριζόταν σε αυτά για τις βασικές της ανάγκες. Από αυτή την αναγκαιότητα γεννήθηκε και διαμορφώθηκε ολόκληρη η αγγειοπλαστική παράδοση της Σίφνου.

Οι αγγειοπλάστες εξειδικεύονταν ανάλογα με τη χρήση των σκευών. Οι τσικαλάδες παρήγαγαν τα μαγειρικά σκεύη, δίνοντας το όνομά τους στα εργαστήρια –τα τσικαλαριά. Οι σταμνάδες κατασκεύαζαν στάμνες και πιθάρια για το νερό και την αποθήκευση. Με άλλα λόγια, ό,τι χρειαζόταν ένα σπίτι για να λειτουργήσει, γεννιόταν από το σιφνέικο χώμα. Τα κεραμικά φορτώνονταν στα καΐκια και ταξίδευαν σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, μεταφέροντας τη γνώση, τη δεξιοτεχνία και τη φήμη των Σιφνιών αγγειοπλαστών.

Μέσα από αφηγήσεις αγγειοπλαστών τριών, τεσσάρων και πέντε γενεών, το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την πορεία αυτής της τέχνης στον χρόνο: από την ακμή, όταν σχεδόν ολόκληρη η Σίφνος ζούσε από την αγγειοπλαστική, στην κρίση που έφεραν τα βιομηχανικά υλικά, και στη συνέχεια στην αναγέννησή της με τον τουρισμό, τη σταδιακή μεταμόρφωση του τόπου υπό την πίεση του υπερτουρισμού και τη σημερινή επιστροφή στο χειροποίητο.

Το 4o ντοκιμαντέρ της σειράς αναδεικνύει μια παράδοση που δεν έμεινε ποτέ στάσιμη, αλλά επιμένει, μεταμορφώνεται και εξελίσσεται μαζί με τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Έρευνα – Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Αναστασία Καραδημήτρη
Οργάνωση Παραγωγής: Γιάννης Παλαιολόγος, Τάσος Τέλλογλου, Δημήτρης Ξενάκης, Ναταλία Καραπαναγιώτη, Μαργαρίτα Μιχελάκου
Μουσική: «Τα Σιφνέικα» (1984), Πολιτιστικός Σύλλογος Σίφνου – ΕΡΤ, Αρχείο Αντώνη Τρούλλου. Ψηφιοποίηση: Δίκτυο Αρχιπέλαγος
Παραγωγή: ΑΜΚΕ «Πρωτοβουλία για τη Δημοσιογραφία», με την ευγενική δωρεά του Ιδρύματος Αθηνάς Ι. Μαρτίνου.