Καταγγελία της Πορείας

Ως Πορεία καταγγέλλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση αστυνομικών στον 20χρονο στο Άργος τα ξημερώματα της 8ης Ιουλίου που είχε ως αποτέλεσμα το βαρύτατο τραυματισμό του. Δέχθηκε 13 σφαίρες από αστυνομικούς πισώπλατα, με μια σφαίρα να διαπερνά τον εγκέφαλο του, αφήνοντάς τον εγκεφαλικά νεκρό. Το «έγκλημα» που διέπραξε το παιδί ήταν ότι έκανε το μοιραίο λάθος να μη σταματήσει σε έλεγχο. Όπως αποκάλυψε η μητέρα του πρόκειται για αυτιστικό ενήλικα με 89 τοις εκατό αναπηρία.

Πίσω από αυτή την απάνθρωπη κρατική δολοφονία βρίσκεται η πολιτική της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας. Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με το πραγματικό της πρόσωπο. Το πρόσωπο που εκτρέφεται από την κυβέρνηση και την πολιτική της πίσω από το μανδύα του νόμου και της τάξης, είναι εκείνο που οπλίζει δολοφόνους που στελεχώνουν τις τάξεις της ΕΛ.ΑΣ. Όσο και αν επιδιώκεται από την πλευρά των κυρίαρχων ΜΜΕ και της αστικής προπαγάνδας -τόσο σε αυτό όσο και σε κάθε αντίστοιχο περιστατικό- να αποκρύψουν τα παραπάνω συμπεράσματα πίσω από κούφια επιχειρήματα και φιλολογίες περί εξοστρακισμών της σφαίρας, κακιάς ώρας και στιγμής ή μεμονωμένων περιστατικών, ο λαός και η νεολαία αντιλαμβάνονται πολύ καλά το πραγματικό της πρόσωπο. Η βία, η καταστολή και η επιβολή της εξουσίας του ισχυρού, είναι στοιχεία που βρίσκονται στον πυρήνα της ίδιας της ύπαρξης των σωμάτων ασφαλείας, και δεν αποτελούν ατυχείς εξαιρέσεις. Καλλιεργούνται με συστηματικό τρόπο κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Φαίνεται ξεκάθαρα αυτό, αρκεί κανείς να παρατηρήσει πώς το αστυνομικό σώμα μετά από κάθε τέτοιο περιστατικό εμφανίζεται συμπαγές, σπεύδοντας πάντα να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Και δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς, αφού -ως όργανο άσκησης της «εκτελεστικής εξουσίας»- το σώμα της αστυνομίας αποτελεί επί της ουσίας το μακρύ χέρι της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Της πολιτικής εκείνης που χτυπάει δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις, που οδηγεί την κοινωνία σε ακραία φτωχοποίηση, που βρίσκεται βουτηγμένη στο βούρκο των σκανδάλων, ξεπουλώντας ταυτόχρονα γη και ύδωρ στο ξένο κεφάλαιο και στην ντόπια ολιγαρχία. Και όταν ο λαός και η νεολαία βγαίνουν στο δρόμο και αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική αυτή, η συμβολή των αστυνομικών δυνάμεων είναι πολύτιμη στο έργο αυτό της κυβέρνησης και του αστικού συστήματος. Χτυπούν λαϊκές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, δολοφονούν και πνίγουν πρόσφυγες και μετανάστες, εκφοβίζουν και τρομοκρατούν συνδικαλιστές και φοιτητές μέσα σε σχολεία και πανεπιστήμια. Φτάνουν μέχρι και στο σημείο να πυροβολούν και να δολοφονούν εν ψυχρώ νέα παιδιά. Ταυτόχρονα, οι πραγματικοί εγκληματίες που δεν είναι άλλοι από την κυβερνητική συμμορία και τους γύρω της μένουν στο απυρόβλητο. Η δική τους δολοφονική πολιτική έχει οδηγήσει στο θάνατο τόσους και τόσους χωρίς να αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη.

Ο αγώνας ενάντια στην κρατική καταστολή και την τρομοκρατία, που εκφοβίζει, χτυπάει, τρομοκρατεί και δολοφονεί, είναι ένας αγώνας που αφορά όλο το λαό και την νεολαία, και ο οποίος συνδέεται άμεσα με τον αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική συνολικά. Σε αυτή την πολιτική, της ακρίβειας, της φτώχειας, της εμπλοκής στον πόλεμο, των σκανδάλων, της διαφθοράς, των κρατικών δολοφονιών, της καταστολής και της βίας, οφείλουμε να ορθώσουμε το ανάστημα μας και να αγωνιστούμε για την ανατροπή της. Για το παιδί που τόσο άδικα έφυγε, και για όλα τα άλλα παιδιά που έφυγαν στο παρελθόν. Τον Κώστα Φραγκούλη, το Νίκο Σαμπάνη, το Βασίλη Μάγγο, τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, το Μιχάλη Καλτεζά και κάθε θύμα της κρατικής καταστολής και της βάρβαρης δολοφονικής πολιτικής.