Μετά από μια ακόμη απρόκλητη αιματηρή επίθεση στο Ιράν, για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και το φασιστικό Ισραήλ και τα συμφέροντά τους επιχειρούν να θέσουν όλη τη Μέση Ανατολή σε γενική πολεμική σύγκρουση. Βασικός στόχος του Τραμπ, είναι ο ενεργοτροφοδότης διάδρομος από το Ιράν στην Κίνα και την Ασία και ο επαναπροσδιορισμός του προς δυτική κατεύθυνση. Η στρατιωτική επίθεση στον Ιρανικό λαό στηρίζεται με κάθε τρόπο από την εξαρτημένη κυρίαρχη τάξη και την κυβέρνησή της στη χώρα μας. Η Ελλάδα με την αποστολή Πολεμικού Ναυτικού και patriot προστατεύει τις βάσεις του θανάτου από όπου εξαπολύονται επιθέσεις κατά του Ιράν. Ο λαός της Ελλάδας όμως δεν είναι εχθρός του Ιράν και ο λαός του Ιράν δεν είναι εχθρός της Ελλάδος. Εξ άλλου, στα πλαίσια των διακρατικών σχέσεων και σε δύσκολες συνθήκες για τη χώρα, στο Ιράν βρήκαν εμπόρευμα οι «πετρελαιάδες» μεγαλοαστοί.

Πριν από το 2015, τα διυλιστήρια (ΕΛΠΕ, Motor Oil) μαζί και οι εφοπλιστές είχαν διακόψει την αγορά – μεταφορά ιρανικού αργού λόγω των κυρώσεων των ιμπεριαλιστών. Οι εμπορικές σχέσεις της Ελλάδας με το Ιράν είχαν διακοπεί. Στα τέλη του 2015 και στις αρχές του 2016, μετά την υπογραφή της πυρηνικής συμφωνίας (JCPOA) συμπεριλαμβανομένου και του Ιράν, η Κυβέρνηση με τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) κατέληξαν σε συμφωνία με την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου του Ιράν (NIOC) για την αποπληρωμή των προηγούμενων χρεών και την επανέναρξη της προμήθειας αργού πετρελαίου.

Η χρεοκοπημένη Ελλάδα, λόγω της οικονομικής κρίσης και των περιορισμών στην ενέργεια, επεδίωξε την επαναπροσέγγιση με το Ιράν που δέχτηκε να συνεχίσει να μας προμηθεύει με αργό πετρέλαιο, και ήταν η μόνη χώρα που μας παρείχε πίστωση 60 έως 90 ημερών. Τα ΕΛΠΕ θα προμηθεύονταν το 25% των αναγκών τους από την NIOC. Η συμφωνία περιλάμβανε και ρύθμιση παλαιότερης οφειλής τους (εκτιμάται σε 550 έως 650 εκατ. ευρώ, σε άλλη εκδοχή 900 εκατομμύρια ευρώ ή 1 δισεκατομμύριο δολάρια με τους τόκους) προς την ιρανική εταιρεία η οποία θα αποπληρωνόταν σε βάθος τετραετίας.

Για τη χρεοκοπημένη Ελλάδα, η επιστροφή στο ιρανικό πετρέλαιο ήταν σημαντική, καθώς αναζητούνταν φθηνότερες πηγές ενέργειας και ευνοϊκοί όροι πίστωσης για τα ελληνικά διυλιστήρια και τους μεγαλοκαρχαρίες εφοπλιστές. Τον Ιούνιο του 2016 καταβλήθηκαν τα πρώτα 100 εκατομμύρια ευρώ στην NIOC. Ωστόσο, η επαναφορά των βάρβαρων αμερικανικών κυρώσεων το 2018 (εκλογή Τραμπ) δημιούργησε εκ νέου… «εμπόδια» στη ροή των πληρωμών. Δεν γνωρίζουμε αν δόθηκαν οι δόσεις του 2017 και 2018. Εκκρεμεί, ωστόσο, η αποπληρωμή του υπόλοιπου ποσού (περίπου 800 εκατ. ευρώ) σε δόσεις. Από τότε ούτε τους ξοφλήσαμε, ούτε ποτέ τους υποστηρίξαμε σε κανένα διπλωματικό τραπέζι. Το αντίθετο μάλιστα: σε άμεση πολιτική και επιχειρησιακή συστράτευση, η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε, αρχικά στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ που ακολούθησε στις 7/03, να καταγγείλει τις ενέργειες αυτοάμυνας του Ιράν προς τις αμερικανικές βάσεις των χωρών του κόλπου ως επιθέσεις. Αλλά και στρατιωτικά, με την παρουσία από το 2021 ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot, που εδρεύει στην περιοχή, και προστατεύει τη σαουδαραβική εταιρεία πετρελαίου ARAMCO, που σχετίζονταν παλαιότερα μετοχικά με την Motor oil και συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι ενεργειακός τροφοδότης. Ακόμη μια φορά δηλαδή, η «σωστή πλευρά της ιστορίας», δεν είναι και τόσο σωστή.

Κ. Π.