Εξελίξεις δρομολόγησε η ανακοίνωση δημιουργίας κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού, σε συνέντευξή της στις 05/01. Εξελίξεις που αφορούν στο πολιτικό σκηνικό και στο Σύλλογο των συγγενών θυμάτων των Τεμπών. Έτσι, στο μεν πολιτικό σκηνικό φαίνεται ότι η τράπουλα ανακατεύεται πια για τα καλά, ενώ τις προηγούμενες μέρες το ανοιχτό ενδεχόμενο που άφησε ο ευρωβουλευτής Ν. Φαραντούρης για μεταγραφή του στο υπό διαμόρφωση κόμμα της Μ. Καρυστιανού έφερε αναταραχή στο εν διαλύσει κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και οδήγησε στη διαγραφή του πρώτου. Στον δε Σύλλογο, η απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να πολιτευτεί προκάλεσε την αντίδραση πολλών συγγενών, με την πλειοψηφία του ΔΣ να ζητά την παραίτησή της, η οποία και ανακοινώθηκε από την ίδια μέσω social media. Η παρουσία της στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο καθώς και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα έχει πυκνώσει σε μεγάλο βαθμό το τελευταίο διάστημα, με επίκεντρο στις συζητήσεις για την ιδεολογική ταυτότητα του υπό διαμόρφωση κόμματος, τους συνεργάτες και τις προγραμματικές θέσεις.

Με έναν μονότονο τρόπο, η Μαρία Καρυστιανού επαναλαμβάνει τα περί «κάθαρσης», «δικαιοσύνης» και δημιουργίας ενός «πραγματικού κράτους δικαίου». Ταυτόχρονα, δηλώνει για ακόμα μία φορά ότι οι όροι «Δεξιά και Αριστερά ανήκουν στο παλιό πολιτικό σύστημα» και ότι στο νέο, «φρέσκο» κόμμα δεν θα υπάρχουν ταμπέλες, ενώ οι συνεργάτες και υποψήφιοι με τα «βαριά βιογραφικά» και τις επιστημονικές περγαμηνές θα προέρχονται απ’ όλα τα κόμματα. Παρά τις δηλώσεις της σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να συμπεριληφθούν άτομα που έχουν εμπλακεί με την πολιτική και το παλιό πολιτικό σύστημα, στην περίπτωση της συνεργάτη και δικηγόρου της, Μ. Γρατσία, υποψήφιας με το κόμμα ΝΙΚΗ στις προηγούμενες εκλογές, ο όχι και τόσο επιδέξιος ελιγμός είναι ολοφάνερος: «Η υποψηφιότητα (σσ και όχι η εκλογή) δεν σημαίνει κάτι που την αποκλείει». Κι ενώ δεν δηλώνει έτοιμη να ανοίξει τα χαρτιά της, οι απαντήσεις της σε ορισμένα ερωτήματα που αφορούν στην εσωτερική αλλά και στη διεθνή πολιτική κατάσταση παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Έτσι, ισχυρίζεται ότι το κόμμα της θα δώσει «λύσεις εφικτές και όχι ουτοπικές», ενώ στην ερώτηση «αν χρειαστεί να πάρετε μέτρα στην οικονομία και να μας κόψετε μισθούς και συντάξεις, έχετε σκεφτεί ακόμα και σε αυτό πώς πρέπει να σταθείτε; Γιατί αυτό είναι πολιτική, άλλο οι αποφάσεις που πρέπει να πάρω για τη δικαιοσύνη και άλλο η καθημερινότητα», απαντάει: «Βεβαίως, εννοείται. Το πιο σημαντικό είναι πώς θα αρχίσει η ανάπτυξη της χώρας και τι μέτρα πρέπει να ληφθούν πραγματικά για να υπάρχει ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας». Αλήθεια, πόσο φρέσκια και χωρίς ιδεολογικό πρόσημο είναι η θέση που θέτει στο επίκεντρο τη λεγόμενη «ανάπτυξη της οικονομίας», ακόμα κι αν γίνεται αναφορά, έστω και σε δημοσιογραφική ερώτηση, για περικοπές μισθών και συντάξεων; Όσον αφορά στη διεθνή κατάσταση, ερωτηθείσα για την πρόθεση του Τραμπ να αγοράσει μια χώρα, απαντάει: «Από τη θέση που βρίσκομαι, χωρίς να έχω όλα τα δεδομένα και χωρίς να έχω συζητήσει με τους ειδικούς συνεργάτες μου επί του θέματος, θα πω ότι γενικά είναι πολύ σημαντικό να διατηρηθεί η ειρήνη γιατί οτιδήποτε άλλο μπορεί να θέσει την παγκόσμια οικονομία σε μία πολύ μεγάλη περιπέτεια και να δημιουργήσει επιζήμιες για όλους τους τομείς διαταραχές. Ως εκ τούτου, η σωστή διαβούλευση προκειμένου να βρεθούν λύσεις σε διάφορα προβλήματα είναι το σημαντικό». Αναρωτιόμαστε, η αγορά μιας ανεξάρτητης χώρας από τον ιμπεριαλιστή σφαγέα Τραμπ είναι θέμα «σωστής διαβούλευσης»; Άραγε, η υπεράσπιση των λαών είναι κάτι πολύ σημαντικό, ή μόνο για την παγκόσμια οικονομία η πρεμούρα; Για το επίμαχο ζήτημα των αμβλώσεων δήλωσε: «Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει… Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Εγώ είμαι παιδίατρος και διχάζομαι, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω […] Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της, όμως στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται. Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα φροντίζοντας και τη ζωή που μόλις έχει δημιουργηθεί, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας». Με επιστημονικοφανή αλλά και δημοκρατικοφανή λόγο, η Μ. Καρυστιανού αναπαρήγαγε ουσιαστικά σκοταδιστικές απόψεις που γυρνούν τα δικαιώματα της γυναίκας δεκαετίες πίσω. Και παραπέρα, η θέση που υποστηρίζει ότι ένα κατακτημένο με τους αγώνες του εργατολαϊκού κινήματος δικαίωμα μπορεί ή πρέπει να μπει σε διαβούλευση, ώστε να αποφασίσουν οι «πολλοί», ανοίγει σκοτεινά μονοπάτια που καμία σχέση δεν έχουν με τη δημοκρατία.

Η δήλωση αυτή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων ενώ έδωσε βήμα στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Π. Μαρινάκη, να σχολιάσει υποκριτικά: «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε από γιατρό. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Τελεία και παύλα». Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο ότι το 2021 σύσσωμη η ευρωομάδα της Νέας Δημοκρατίας καταψήφισε ψήφισμα το οποίο αναγνώριζε ότι το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα…

Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, παρότι η ίδια διατείνεται ότι έρχεται ως κάτι νέο για να επιφέρει την «κάθαρση και την απελευθέρωση» της χώρας, όπως αποδεικνύεται, φτιάχνεται από ήδη δοκιμασμένα, παλιά, δεξιά συστατικά. Σίγουρα δεν αποτελεί κίνδυνο για το πολιτικό σύστημα, όμως μπορεί να σταθεί επιζήμιο για το λαϊκό κίνημα που ανέπτυξε έναν σοβαρό αγώνα ενάντια στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Αγώνα τον οποίο ενέπνευσε και τράβηξε μπροστά ο Σύλλογος των συγγενών των θυμάτων, ο οποίος στην παρούσα φάση, λόγω των κινήσεων Καρυστιανού, φαίνεται να αποσυσπειρώνεται. Η «ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ» Μ. Καρυστιανού φιλοδοξεί πλέον να γίνει το Κίνημα των Πολιτών, κυβερνών κόμμα, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «οι συγγενείς κάποια στιγμή θα είμαστε όλοι μαζί με το Κίνημα των Πολιτών. Δικαιοσύνη διαφορετικά δεν μπορούμε να βρούμε σε αυτήν τη χώρα». Ανεξάρτητα αν η πλειοψηφία των συγγενών έχει άλλη γνώμη. Το βέβαιο είναι ότι, με αφορμή τα λεγόμενα Καρυστιανού, η κυβέρνηση της ΝΔ, με την αμέριστη συνδρομή των ΜΜΕ, προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη, να συγκαλύψει τις βαριές, εγκληματικές της ευθύνες για τα Τέμπη εν όψει και της δίκης, να κάνει «φύλλο και φτερό» το Σύλλογο με τις φήμες για οικονομική αδιαφάνεια (οι οποίες -ειρήσθω εν παρόδω- ξεκινούν από την ίδια τη Μ. Καρυστιανού) ενώ περιμένει στη γωνία για να χαρακτηρίσει τις εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας που διαδήλωναν πριν από έναν περίπου χρόνο, ψεκασμένους, θρησκόληπτους, συνωμοσιολόγους. Όμως, το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα δεν πλημμύρισε τους δρόμους όλης της χώρας για τη Μ. Καρυστιανού και τις απόψεις της. Πλημμύρισε τους δρόμους φωνάζοντας ένα βροντερό «ΟΧΙ» στη συγκάλυψη, την ακρίβεια, τη φτώχεια, την εξαθλίωση που έχει επιφέρει η κυβερνητική πολιτική. Και έδειξε σαφέστατα το μόνο δρόμο για να «βρούμε Δικαιοσύνη σε αυτήν τη χώρα».

πηγή: Λαϊκός Δρόμος