κι αν το δρόμο μου χάνω σε τόση μαυρίλα,
αντηχάνε βαθειά στης καρδιάς μου τα φύλλα
της οργής οι μεγάλες βροντές

Μα δεν τελειώσαμε με τον κομμουνισμό;; Δεν αποδείχτηκε ότι ο καπιταλισμός είναι το καλύτερο και το πιο φιλικό προς τον άνθρωπο, σύστημα; Εκατόν τόσα χρόνια -από το 1917- οι απολογητές του καπιταλισμού καταμαρτυρούν τα μύρια όσα δεινά επιφέρει ο κομμουνισμός. Δεν πέθανε, επιτέλους, το φάντασμα που πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη, την Αμερική και όλο τον πλανήτη, από το 1848; Τι μας συμβαίνει, Ω! Άνθρωποι;

Την πρώτη βδομάδα του Νοέμβρη, ανακήρυξε σε «Βδομάδα Αντικομμουνισμού» ο Τραμπ. Μαζί με αυτήν άρχισαν οι κινήσεις για αποποινικοποίηση της δημόσιας χρήσης της σβάστικας, της θηλιάς -σύμβολο της Κου Κλουξ Κλαν- και άλλων ρατσιστικών συμβόλων. Ναι!! Τόσο σύγχρονες ιδέες επιλέγει η αμερικάνικη υπερδύναμη για να επιβάλει την «πρωτοκαθεδρία» της στον κόσμο, το 2025. Το ναζισμό του 1930 στη Γερμανία και την Κου Κλουξ Κλαν του 1865.

Μετά τη «Βδομάδα Αντικομμουνισμού», 21 Νοέμβρη, μόλις 15 μέρες μετά, η Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων υιοθέτησε το ψήφισμα με αριθμό 58, με τίτλο «Καταγγέλλοντας τις φρικαλεότητες του σοσιαλισμού». Το ψήφισμα επιβεβαιώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν το σοσιαλισμό και αντιτίθενται στην εφαρμογή σοσιαλιστικών πολιτικών, αναφερόμενο στις ιστορικές συνέπειες των σοσιαλιστικών πειραμάτων σε μέρη όπως η Βόρεια Κορέα, η Κούβα και η Βενεζουέλα. Αναφέρει ακόμη ότι «ο σοσιαλισμός έχει οδηγήσει επανειλημμένα σε λιμό και μαζικές δολοφονίες, καθώς και στη δολοφονία πάνω από 100.000.000 ανθρώπων παγκοσμίως». Το ψήφισμα προκάλεσε σημαντική πολιτική συζήτηση, με τις απόψεις να ποικίλλουν ως προς το αν επρόκειτο για μια ουσιαστική ενέργεια ή για πολιτικό «θεατρινισμό». Το ψήφισμα εγκρίθηκε με ψήφους 285 έναντι 98, με 2 μέλη να ψηφίζουν «παρών», με 88 Δημοκρατικούς αντιπροσώπους να το υπερψηφίζουν. Ωστόσο. Προστέθηκαν τροπολογίες στο προοίμιο του ψηφίσματος για να διασφαλιστεί ότι ζωτικά προγράμματα όπως το Medicare, η Κοινωνική Ασφάλιση και τα επιδόματα δε θα συμπεριλαμβάνονταν στην καταγγελία, αλλά προστέθηκε ένα τμήμα σχετικά με τις επιπτώσεις του σοσιαλιστικού καθεστώτος στο Βιετνάμ. Για φαντάσου! Χρειάζεται διευκρίνιση για το αν τα αμερικανικά αναιμικά προγράμματα υγείας, περίθαλψης και σίτισης είναι καταραμένος σοσιαλισμός… Και όλα αυτά, αφού μέτρησαν 100 εκατομμύρια θύματα. Τσιγκουνιά. Γιατί να μην τα κάνουμε, 200 ή 300 εκατομμύρια. Ενάμισι κιλό να το αφήσω;

Δεν έχει μόνο αντικομμουνισμό το μενού στην Αμερική. Έχει και πάλη ενάντια στην «τρομοκρατία». Την ίδια στιγμή που ο Τραμπ σφίγγει το χέρι του Σύριου χασάπη Αλ Τζολάνι, επικηρυγμένου μέχρι πριν λίγο ως τρομοκράτη, ανακοινώνει ποιες ομάδες σε όλο τον κόσμο θα θεωρεί τρομοκρατικές: «Ομάδες που… υιοθετούν επαναστατικές, αναρχικές ή μαρξιστικές ιδεολογίες, συμπεριλαμβανομένου του αντιαμερικανισμού, του αντικαπιταλισμού και της αντιχριστιανικότητας…». Να που φτάσαμε και στην πραγματική ουσία των όλων ζητημάτων. Κυνήγι με βαριές ποινές όσων κατηγορηθούν με τους αντιτρομοκρατικούς νόμους που έχει θεσπίσει, ήδη, όλη η «δημοκρατική» Δύση. Και για να γίνει ακόμα πιο καθαρό, διευκρινίζεται επίσης ότι τρομοκράτες θεωρούνται όσοι: «εμπλέκονται σε ή ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν εκστρατείες βίας και αποσταθεροποίησης που βλάπτουν τους ίδιους τους τόπους τους, τους Αμερικανούς πολίτες ή αμερικανικά συμφέροντα».
Αντιαμερικανισμό, αντικαπιταλισμό, αντιχριστιανικότητα, βλάβη των αμερικανικών συμφερόντων. Αυτά σαλπίζει από την άλλη μεριά του Ατλαντικού πως θα τσακίσει αλύπητα η αμερικανική υπερδύναμη. Τα ίδια και από την εδώ μεριά του Ατλαντικού, στη «δημοκρατική Ευρώπη», όπου φασισμός και κομμουνισμός εξισούνται. Με απαγορεύσεις των κομμουνιστικών συμβόλων και κομμάτων σε πολλές χώρες της.

Ο καπιταλισμός σαπίζει και από ό,τι φαίνεται συνειδητοποιεί πως οι κομμουνιστικές ιδέες εξακολουθούν να έχουν ή αποκτούν νέα αίγλη στους λαούς. Τρέχει να προλάβει και να επιβάλει την κουλτούρα του φόβου. Θέλει να μετατρέψει τους Ανθρώπους σε τρομαγμένα ανθρωπάκια που φοβούνται να εκφράσουν την άποψή τους δημόσια στο σουπερμάρκετ, στο λεωφορείο, στο μετρό, στο πάρκο. Φοβούνται να μην τους καρφώσει στις «αρχές» ο γείτονας, να κατέβουν στην απεργία, να αντιμετωπίσουν το ανάλγητο αφεντικό.

Μένει να συνειδητοποιήσει την άνοδο της αίγλης των κομμουνιστικών ιδεών και η κομμουνιστική Αριστερά, που άλλωστε θα δώσει και τα πρώτα θύματα στην πάλη ενάντια στην κουλτούρα του φόβου.

Τάνια Ζωγράφου

πηγή: Λαϊκός Δρόμος