Η τελευταία ομιλία του Εμανουέλ Μακρόν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, καθώς τον Μάιο θα αποχωρήσει ύστερα από δέκα χρόνια από τον προεδρικό θώκο της Γαλλίας, από πολλά ελληνικά ΜΜΕ προβλήθηκε ως ιδιαίτερα «φορτισμένη», ως «ξέσπασμα» και ως «καταγγελία» για την Παλαιστίνη, παρά το γεγονός ότι δεν τόλμησε να ξεστομίσει τη λέξη γενοκτονία για τη Γάζα, ενώ στη Δυτική Όχθη βλέπει απλώς «παραβιάσεις» και όχι δολοφονικές επιθέσεις.
Ο Μακρόν υπογράμμισε πως είναι απαράδεκτο «να παρακολουθούμε αυτό το θέαμα που μας ντροπιάζει όλους» στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη χωρίς να αναλαμβάνουμε δράση.
«Κάποιοι ισχυρίζονται ότι έχει επιτευχθεί ειρήνη, αλλά αυτό δεν έχει ανοίξει τον δρόμο για ανθρωπιστικές παραδόσεις. Το θέαμα είναι ντροπιαστικό. Ντροπή σε όλους μας», ανέφερε, λέγοντας ότι τα βασικά δικαιώματα των Παλαιστινίων «παραβιάζονται για άλλη μια φορά», ένα χρόνο αφότου πολλά έθνη αναγνώρισαν το κράτος της Παλαιστίνης στη συνέλευση.
Πράγματι, το 2025, 158 από τα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ αναγνώριζαν το Παλαιστινιακό κράτος. Σε τι βοήθησε αυτό τους Παλαιστινίους στην πράξη; Γιατί αυτά τα 158 κράτη δεν ανέλαβαν πρωτοβουλίες για να ανοίξουν οι ανθρωπιστικοί διάδρομοι στη Γάζα;
Ποιος δεν αναλαμβάνει δράση όμως; Αυτό δεν το έθιξε ο Μακρόν, δεν καταλόγισε συγκεκριμένες ευθύνες, αλλά η ντροπή πρέπει να είναι συλλογική. Τα βέτο που ασκούν επανειλημμένα οι ΗΠΑ εμποδίζοντας την έγκριση ψηφισμάτων που ζητούσαν άμεση, άνευ όρων και μόνιμη κατάπαυση του πυρός και τον τερματισμό των εχθροπραξιών στη Γάζα έμειναν στο απυρόβλητο.
«Απλώς κοιτάξτε τι συμβαίνει στη Δυτική Όχθη, όπου μέρα με τη μέρα βλέπουμε παραβιάσεις και, στο όνομα τίνος πράγματος; Η Χαμάς δεν ήταν ποτέ πολύ ενεργή στη Δυτική Όχθη», είπε.
Οι δολοφονικές επιθέσεις των εποίκων στη Δυτική Όχθη βαφτίζονται απλώς «παραβιάσεις», ενώ αφήνεται να εννοηθεί ότι μπορεί και να ήταν δικαιολογημένες αν η Χαμάς είχε πιο ενεργή παρουσία εκεί.
Αν αυτή η ομιλία θεωρείται φορτισμένο ξέσπασμα και καταγγελία, μένει να απαντηθεί τι θα πρέπει να θεωρηθεί υποκρισία.
e-prologos.gr
