προδημοσίευση από Λαϊκό Δρόμο

Το ΕΚΑ, τελικά, άλλαξε σελίδα
(σχετικά με τη στάση του ΠΑΜΕ για τη ΔΕΘ)

ΕΚΑ και ΔΕΘ

Εδώ και δεκαετίες, το μεγαλύτερο εργατοϋπαλληλικό κέντρο της χώρας, αυτό της Αθήνας, μίσθωνε κάθε χρόνο τέτοια εποχή μεταφορικό/ά μέσο/α για να μπορέσουν να μεταβούν δωρεάν στη συμπρωτεύουσα όσοι διαδηλωτές είχαν το κουράγιο αυθημερόν να κάνουν μια διαδρομή 1.000 χιλιομέτρων (Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα) προκειμένου να βρεθούν στην κινητοποίηση της ΔΕΘ.

Ακόμη και τον Σεπτέμβριο του 2023, όταν ο Daniel και οι πλημμύρες στη Θεσσαλία έκοψαν τη χώρα στα δύο, το ΕΚΑ είχε μισθώσει δύο λεωφορεία για να μεταβούν στη ΔΕΘ (τελικά, το ένα μπόρεσε και έφτασε στον σκοπό του, έπειτα από περιφερειακή τολμηρή διαδρομή διάρκειας 10 ωρών). Ας μη μιλήσουμε για τα παλιά καλά χρόνια, όταν το ΕΚΑ δέσμευε (όχι πούλμαν, αλλά) βαγόνια τρένου, καλύπτοντας οικονομικά τη μετακίνηση για κάθε ενδιαφερόμενο από τα σωματεία μέλη του.

Μολονότι η ΔΕΘ είναι ένας σημαντικός σταθμός στο πολιτικό και συνδικαλιστικό ημερολόγιο κάθε έτους, η αλήθεια είναι ότι το ΕΚΑ δεν έκανε πολλά περισσότερα για να κινητοποιήσει σωματεία και εργαζόμενους για την παραδοσιακή διαδήλωση την πρώτη ημέρα της Διεθνούς Έκθεσης. Έβαζε τα οχήματα, αλλά μέχρι εκεί. Ψοφοδεώς τηρούσε τα προσχήματα, αλλά δεν έκανε και παν-κινητοποίηση. Το κακό έφτασε στην κορύφωσή του πέρυσι, με τη στάση του ΕΚΑ σε ό,τι αφορά τη μετακίνηση των διαδηλωτών στο σωτήριο έτος 2025 να περιγράφεται ως εξής: «χωρίς να ενημερώσει κανένα σωματείο σχετικά, και χωρίς έστω να βγάλει μισή σχετική φράση πληροφόρησης στις επίσημες ψηφιακές σελίδες του για οργανωμένη μετακίνηση στη ΔΕΘ, ήδη μετά τον 15αύγουστο τα δύο (2) συνολικά πούλμαν τα οποία θα μισθώσει το ΕΚΑ για να μεταφέρουν εργαζόμενους στη ΔΕΘ παρουσιάζονται (σε όποιον πρωτοβουλιακά πάρει τηλέφωνο και ρωτήσει) πλήρη. Φαίνεται ότι κάποιες συνδικαλιστικές παρατάξεις (ανά­μεσά τους και οι αντικαπιταλιστές που φορολογούν τους πλούσιους) μοιράστηκαν μεταξύ τους τη γνώση και τη δυνατότητα της οργανωμένης δωρεάν μετακίνησης, και αρκέστηκαν σε αυτό. Η εν λόγω υπόσκαψη ικανοποιεί και το ΠΑΜΕ, το οποίο, ούτως ή άλλως, δεν μπαίνει σε ίδια λεωφορεία με ταξικούς του εχθρούς. Όσο λιγότεροι ταξικοί εχθροί ανέβουν στη ΔΕΘ, όσο λιγότερα λεωφορεία, όσο λιγότερο διαφημισμένα, τόσο το καλύτερο. Άρα, το ΕΚΑ, με τον τρόπο αυτό τα έχει καλά και με το ΠΑΜΕ».

Εκεί που νομίζεις ότι δεν γίνεται χειρότερα, έρχεται το 2026. Το ΕΚΑ για πρώτη φορά στην ιστορία του, χωρίς να αλλάξει οβιδιακά η πολιτική σύνθεσή του ωστόσο αποκτά «ταξικό» πρόεδρο, και επιτέλους το παραμόνιμο εκλογικό σύνθημα του ΠΑΜΕ για «αλλαγή σελίδας» στο μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας, πιάνει τόπο. Χωρίς να υπεισερχόμαστε σε πολλές πολλές άλλες πτυχές και λεπτομέρειες, φέτος είναι η πρώτη χρονιά στη σύγχρονη τουλάχιστον ιστορία του ΕΚΑ που δεν θα μισθωθεί κάποιο όχημα για τη ΔΕΘ. Το ΕΚΑ εξέδωσε βέβαια αγωνιστικό Δελτίο Τύπου το οποίο ξεκινάει με τη φράση (η έντονη γραφή, δική μας) «Η μαζική συμμετοχή στο φετινό συλλαλητήριο στις 5 Σεπτεμβρίου ενόψει εγκαινίων ΔΕΘ αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι…» και καταλήγει με τη φράση «Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας μετέχει στο συλλαλητήριο στις 5 Σεπτέμβρη. Καλούμε εργαζόμενους και Σωματεία να δώσουμε ηχηρό παρών. ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στη συγκέντρωση και στο συλλαλητήριο…», ωστόσο δεν έπραξε τίποτα περισσότερο για να προκύψει αυτό το «ηχηρό παρών». Αντιθέτως, κατήργησε ακόμη και αυτό το ελάχιστο που έκανε ως τώρα. Όπως θα έλεγε και το ΠΑΜΕ, «οι μάσκες έπεσαν». Εννοείται πως όλοι οι υπόλοιποι (βασικά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑίοι) δεν έσκισαν ακριβώς τα ιμάτιά τους για να διατηρηθεί το κεκτημένο της δωρεάν μετάβασης εργαζομένων του ΕΚΑ στη ΔΕΘ, αλλά εξυπηρετήθηκαν από την απραξία.

ΠΑΜΕ και ΔΕΘ

Προσοχή: Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χρονιά στην οποία το ΠΑΜΕ οργανώνει/προσβλέπει σε παλλαϊκή κινητοποίηση (φυσικά προεκλογικού χαρακτήρα) στα εγκαίνια της ΔΕΘ, με συγκεκριμένο δικό του ραντεβού στην πλατεία ΧΑΝΘ, στις 5:30 μμ. του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου. Όταν το ΠΑΜΕ χρησιμοποιεί τον όρο «παλλαϊκή» δεν εννοεί όλον τον λαό. Εννοεί αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό του, με αποκλεισμό όλων των προδοτών της εργατικής τάξης (δηλαδή όλων των υπολοίπων, πλην του εαυτού του). Για την επιτυχία των σχεδιασμών του στη ΔΕΘ, το ΠΑΜΕ χρησιμοποίησε τα ακόλουθα 4 σοφά τεχνάσματα:

1) Πράγματι οργάνωσε παν-κινητοποίηση του εαυτού του (και καλά έκανε) με πούλμαν του ΠΑΜΕ να αναχωρούν από 50 πόλεις της χώρας (εικόνα 1).

2) Δίπλα στις αφίσες που έχουν τη σφραγίδα του ΠΑΜΕ, αρκετές πόλεις της επικράτειας γέμισαν με αφίσες για τη ΔΕΘ χωρίς την αυστηρή ταξική υπογραφή του ΠΑΜΕ (αλλά με την ευρύτερη αφαιρετική υπογραφή «εργατικά κέντρα – ομοσπονδίες – σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα»). Βέβαια και οι αφίσες αυτές έδωσαν ραντεβού στον τόπο και χρόνο στον οποίο καλούσε και το επίσημο ΠΑΜΕ (εικόνα 2).

3) Όπου τυχόν η (πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια) συνδικαλιστική οργάνωση ελέγχεται από το ΠΑΜΕ, τότε όχι μόνο μπαίνει πούλμαν για τη ΔΕΘ και τη ΧΑΝΘ, αλλά προβλέπονται διευκολύνσεις, αλλά και πολιτιστικές αποδράσεις. Αλιεύσαμε το ακόλουθο πρόγραμμα από πρωτοβάθμιο σωματείο με τη σφραγίδα του ΠΑΜΕ στον Πολιτισμό: «Την πρώτη μέρα διαδηλώνουμε δυναμικά μαζί με τα Σωματεία και τον εργαζόμενο λαό και τη δεύτερη μέρα παίρνουμε “ανάσα” από την καθημερινή πίεση. Διανυκτερεύουμε στην ιστορική πόλη της Βεργίνας, όπου την Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο και το Πολυκεντρικό Μουσείο». Και πολύ καλά πράττουν.

4) Όπου τυχόν η συνδικαλιστική οργάνωση οποιασδήποτε βαθμίδας δεν ελέγχεται πλήρως από το ΠΑΜΕ, και διαφαίνεται ο κίνδυνος τα πούλμαν που θα μισθωθούν να οδηγήσουν διαδηλωτές σε συγκεντρώσεις εκτός ΧΑΝΘ, τότε το ΠΑΜΕ ναρκοθετεί την υπόθεση των πούλμαν. Έτσι έκανε και στο ΕΚΑ, έτσι έκανε και στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, στην οποία τα μέλη της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) απέκρουσαν κάθε ιδέα να μισθώσει όχημα η ΑΔΕΔΥ, και πρότειναν η μετακίνηση των ενδιαφερόμενων διαδηλωτών προς/από τη Θεσσαλονίκη να γίνει μέσω των ομοσπονδιών του δημοσίου.

Το ΠΑΜΕ με την πολιτική του δεν εργάζεται για να πραγματοποιηθούν όσο το δυνατόν πιο μαζικές εργατικές κινητοποιήσεις. Εργάζεται για να προβληθεί το ίδιο, φέρνοντας εμπόδια και δυσκολίες στη συμμετοχή εργαζομένων που δεν κινητοποιούνται κάτω από τις σημαίες του.

«Αλλαγή σελίδας»

Δεν είναι καθαρό αν το ΕΚΑ και γενικά ο συνδικαλισμός πετυχαίνουν «αλλαγή σελίδας» με την ενίσχυση του ΠΑΜΕ και την εκλογική αναρρίχησή του σε προεδρεία και διοικήσεις. Ίσως πιο σωστή θα ήταν μια διατύπωση του τύπου «αλλαγή γραμματοσειράς». Το περιεχόμενο της (συνδικαλιστικής) πολιτικής παραμένει ουσιαστικά το ίδιο, με αλλαγή στα χρώματα και στη βιτρίνα.

Αν μέχρι χτες ο μέσος εργάτης – εργαζόμενος σε σωματείο μέλος του ΕΚΑ, ακόμη και να ήθελε, δεν θα μπορούσε να πάει στη ΔΕΘ διότι δεν έφτανε σε αυτόν η σχετική πληροφόρηση για τα βαγόνια ή τα πούλμαν του ΕΚΑ και τη δωρεάν μετακίνηση, σήμερα ο μέσος εργάτης – εργαζόμενος δεν μπορεί να πάει διότι δεν υπάρχουν καν τα βαγόνια ή τα πούλμαν.

οι Πύλες του Πολιτικού Παραδόξου