προδημοσίευση από Λαϊκό Δρόμο

Μεταφορικά

Όταν ο Τζίμης Πανούσης χρησιμοποιούσε τον τίτλο «Πυροσβεστικό Κόμμα Ελλάδος» για να αναφερθεί στο ΚΚΕ, δεν κυριολεκτούσε. Αναφερόταν, με μεταφορικό τρόπο, στον τρόπο πολιτικής λειτουργίας του σημερινού ΚΚΕ, το οποίο όχι μόνο δεν παράγει αγώνες, αλλά αντιθέτως, διαιρεί, διασπά και υπονομεύει τους υφιστάμενους, και εν τέλει τους κατασβένει, σαν άλλος πυροσβεστικός μηχανισμός. Κάποιους αγώνες τους σβήνει όταν έχουν εκδηλωθεί και φουντώσει, κάποιους τους σβήνει εν τη γενέσει τους.

Κυριολεκτικά

Με κάθε επισημότητα, σφραγίδες και υπογραφές (και αριθμό πρωτοκόλλου 868 της 01/07/26) η διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας (που ελέγχεται από το ΚΚΕ) εξέδωσε Δελτίο Τύπου το οποίο μάλιστα προώθησε σε μια ευρεία σειρά πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, καλώντας τες να αναλάβουν, κυριολεκτικά, πυροσβεστική δράση(!). Ήδη από την πρώτη φράση του Δελτίου Τύπου, κατά λέξιν σημειώνεται (η έντονη γραφή, δική μας): «Οι εργαζόμενοι μέσα από την οργάνωση στα σωματεία τους συγκροτούν ομάδες πυρασφάλειας και πυροπροστασίας, για την προάσπιση της ζωής και της περιουσίας του λαού».

Αντί κράτους (και κρατικής ευθύνης)

Για εκείνους που λένε ότι το ΚΚΕ «δεν θέλει να κυβερνήσει», ιδού η καταλυτική διάψευση. Όχι μόνο θέλει, αλλά λαμβάνει προκαταβολικά και από μόνο του κομμάτια της κρατικής ευθύνης, δίνει απλόχερη αυτόκλητη στήριξη (και άλλοθι) στον κρατικό μηχανισμό, ενώ κάνει και οικονομία στην κυβέρνηση. Το ΚΚΕ, μολονότι καταγγέλλει σωστά ότι «η Πυροσβεστική Υπηρεσία παραμένει υποστελεχωμένη και υποχρηματοδοτούμενη, με ολοένα μειωμένους πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό», και επίσης σωστά αναγνωρίζει τις ευθύνες που βαραίνουν «το επιτελικό κράτος της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο πλαίσιο της πολιτικής, που διαχρονικά υπηρέτησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις ανοίγοντας τον δρόμο για το ξήλωμα των μέτρων πρόληψης και αντιπυρικής προστασίας» καταλήγει σε απίστευτο κάλεσμα, στην πραγματικότητα μνημείο εγκληματικής ανευθυνότητας, όχι ευθύνης, προς τα σωματεία και τους εργαζόμενους με επίκεντρο την Αχαΐα: «Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τον λαό της περιοχής για τη συγκρότηση ομάδων πυρασφάλειας, ώστε να συμβάλλουν στην περιφρούρηση των δασικών εκτάσεων της πόλης αλλά και της ευρύτερης περιοχής, για να μην κινδυνεύσει καμία ανθρώπινη ζωή, να μη γίνει στάχτη ο τόπος μας και τα σπίτια μας».

Παρεμπιπτόντως, θα το εκτιμήσει και ο δήμαρχος

Α, να ένα καλό ερώτημα. Γιατί μόνο το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας έβγαλε τέτοιου είδους ανακοίνωση, και δεν υπήρξε μια πανελλαδική εκστρατεία του ΠΑΜΕ, μέσω των εργατικών και κέντρων και ομοσπονδιών που ελέγχει, η οποία να απευθύνεται σε όλους και να λέει «οι εργαζόμενοι μένουμε οργανωμένοι και σε ετοιμότητα να υπερασπιστούμε τα δάση και το βιός μας»; Για ποιο λόγο το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων ή της Λέσβου ή της Νάουσας ή της Σάμου ή της Κέρκυρας ή του Αγρινίου ή της Άρτας, για παράδειγμα, δεν ήρθαν να εφαρμόσουν αυτό που αποτελεί την πολιτική πρόταση του ΠΑΜΕ στο πρόβλημα; (ας σημειωθεί παρενθετικά ότι το 2025 η Άρτα είχε μια από τις μεγαλύτερες στην επικράτεια πυρκαγιές του έτους).

Μήπως κινδύνεψε πέρυσι μόνο η περιοχή της Πάτρας; Το Δελτίο Τύπου σίγουρα θυμίζει στους αναγνώστες του (η έντονη γραφή δική μας) πως «ζήσαμε μια τέτοια καταστροφή μέσα στον αστικό ιστό της Πάτρας, όπου η φωτιά έκαιγε για τρεις ολόκληρες μέρες, και αν ο λαός της πόλης με το εργατικό κίνημα και τη Δημοτική Αρχή δεν πάλευαν τρία μερόνυχτα με αυταπάρνηση, θα είχαμε μια φονική αστική πυρκαγιά, στον τρίτο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας. Την ίδια ώρα από καθαρή τύχη δε ζήσαμε τον εφιάλτη ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, όταν η πυρκαγιά μπήκε στη ΒΙ.ΠΕ. Μάλιστα εκατοντάδες εργαζόμενοι αναγκάστηκαν από την εργοδοσία να παραμείνουν στα πόστα τους, για να μη θιγεί η κερδοφορία των βιομηχάνων με κίνδυνο της ζωής τους».

Σωστά. Η απόφαση του ΕΚΠ να καλέσει τους εργαζόμενους και τα σωματεία της Αχαΐας να εισέλθουν σε πυροσβεστική ετοιμότητα, δεν είναι «πλάτες» μόνο στην (ανύπαρκτη, διότι αδιάφορη για τέτοια θέματα) κυβέρνηση και στον (καταρρέοντα με προγραμματισμό) κρατικό μηχανισμό και σχεδιασμό, αλλά αποτελεί μπάλωμα και για τις ανεπάρκειες της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης. Ποιες ανεπάρκειες; Αυτές που πέρυσι παραλίγο να οδηγήσουν σε φονική αστική πυρκαγιά στον τρίτο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας.

Μόνο «ο λαός σώζει τον λαό», όπως συχνά πυκνά λέει το ΚΚΕ, σε πυρκαγιές, σε πλημμύρες, σε πανδημίες. Με τη διαφορά ότι, αντί το ΚΚΕ να καταγγείλει την κρατική ανεπάρκεια έως ανυπαρξία, να αναδείξει την εγκληματική αντικοινωνική πολιτική και να απαιτήσει πυροσβέστες, ιατρούς, δασκάλους και οτιδήποτε απαιτείται για να αντιμετωπιστεί η καταστροφική ανεπάρκεια, μπαλώνει το ίδιο τις τρύπες. Μάλιστα τώρα, κατά μία έννοια, το έκανε ακόμη χειρότερο: με επιλεκτικό, και τυχοδιωκτικό τρόπο, καλεί μέσω του «ταξικού» εργατικού κέντρου του σε λαϊκή ενεργοποίηση συγκεκριμένα στον δήμο εκείνο στον οποίο έχει ταυτόχρονα εκλεγμένη «ταξική» τοπική διοίκηση.

Η στάση του ΠΑΜΕ, μνημείο εγκληματικής ανευθυνότητας, και αντεργατικής πολιτικής

Η κυβέρνηση και το υπουργείο πολιτικής προστασίας τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για το «ταξικό» δώρο (δεν είναι ανέλπιστο, κάθε τόσο το ΚΚΕ αποδεικνύει γιατί είναι πραγματικό δεκανίκι της κυβερνητικής πολιτικής, και πυροσβεστικό κόμμα Ελλάδος), διότι δεν αφορά αναδασμό γης ή αλλαγή ιδιοκτητών στα μέσα παραγωγής, αλλά ξαναμοίρασμα …ευθυνών.

Ξαναμοίρασμα ευθυνών όχι μόνο εν όψει μιας πυρκαγιάς (ανακουφίζει την πίεση προς τον κρατικό μηχανισμό για προσλήψεις πυροσβεστών, αγορά/συντήρηση εξοπλισμού και επίγειων και εναέριων μέσων, εκπόνηση σχεδίων πρόληψης και αντιμετώπισης πυρκαγιών κλπ), αλλά και μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς: Αλήθεια, έχει ζυγίσει το ΚΚΕ τις ευθύνες του, όταν ανέξοδα απευθύνεται σε «όλους τους εργαζόμενους» να αναλάβουν μια υπόθεση που είναι πάντοτε επικίνδυνη, ακόμα και για το πλέον εκπαιδευμένο και ειδικά εξοπλισμένο σώμα των πυροσβεστών; Έχει σκεφτεί το ΠΑΜΕ τους κινδύνους στους οποίους βάζει τους εργαζόμενους, την ώρα μάλιστα που κινητοποιείται «για να μην κινδυνεύσει καμία ανθρώπινη ζωή»;

ΚΚΕ και ΠΑΜΕ έχουν αναλογιστεί «τις φωτιές» τις οποίες ανάβουν σε βάρος των σωματείων και των εργαζομένων, την ώρα μάλιστα που τους καλούν σε …πυροσβεστική ετοιμότητα;

οι Πύλες του Πολιτικού Παραδόξου