Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι σε ολόκληρη τη Γαλλία συμμετείχαν στις διαδηλώσεις της 18ης Σεπτεμβρίου, που διοργανώθηκαν από τις οκτώ συνδικαλιστικές ενώσεις της χώρας, όπως ανακοίνωσε το συνδικάτο CGT.

Η μαζική κινητοποίηση αυξάνει την πίεση προς τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τον νέο πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί, ώστε να αναγνωρίσουν την οργή των πολιτών και να ακυρώσουν τις επικείμενες περικοπές στον προϋπολογισμό.

Ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπέρασε εκείνον της τελευταίας μεγάλης κινητοποίησης κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης τον Ιούνιο του 2023, όταν είχαν συμμετάσχει περίπου 900.000 άνθρωποι, σύμφωνα με το ίδιο συνδικάτο.

Οι εικόνες που έρχονται από το Παρίσι καταγράφουν ένταση και επεισόδια ανάμεσα σε πολίτες και αστυνομικούς, με τα γαλλικά μέσα να κάνουν λόγο για χρήση δακρυγόνων και εκατοντάδες συλλήψεις.

Περίπου ένας στους έξι δασκάλους πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πραγματοποίησε απεργία, όπως και το προσωπικό των σχολικών κυλικείων και οι επιτηρητές, ενώ αρκετά γυμνάσια από το Παρίσι έως την Αμιέν και τη Χάβρη αποκλείστηκαν από μαθητές. Οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν περισσότερες από 250 διαδηλώσεις και κατέβηκαν στους δρόμους σε πόλεις από το Παρίσι έως τη Μασσαλία, τη Νάντη, τη Λυών και το Μονπελιέ. Συγκρούσεις σημειώθηκαν και σε πόλεις όπως η Λυών και η Νάντη.

Η πίεση προς τον πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί εντείνεται, καθώς οι κινητοποιήσεις στοχεύουν στην ανατροπή των αντιδημοφιλών δημοσιονομικών αποφάσεων της κυβέρνησης. Συνδικάτα και ομάδες πολιτών – από μαθητές έως συνταξιούχους – πραγματοποίησαν σπάνιας έκτασης ενωτική διαμαρτυρία, ζητώντας την άρση των περικοπών στον προϋπολογισμό, αλλά και μέτρα για μισθούς, συντάξεις και δημόσιες υπηρεσίες. Δάσκαλοι, μηχανοδηγοί, φαρμακοποιοί και νοσοκομειακό προσωπικό συμμετείχαν στην απεργία, ενώ μαθητές απέκλεισαν δεκάδες σχολεία για ώρες.

«Αποκλείστε το λύκειό σας κόντρα στη λιτότητα», έγραφε το πλακάτ ενός μαθητή μπροστά στο Lycee Maurice Ravel, όπου συγκεντρώθηκαν καθηγητές και εργαζόμενοι. «Οι εργαζόμενοι είναι σήμερα τόσο περιφρονημένοι από την κυβέρνηση και τον Μακρόν που αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί», δήλωσε ο Φρεντ, οδηγός λεωφορείου και εκπρόσωπος συνδικάτου στο Παρίσι.

«Η οργή είναι τεράστια, όπως και η αποφασιστικότητα. Το μήνυμά μου προς τον κ. Λεκορνί είναι σαφές: οι δρόμοι δείχνουν την κατεύθυνση για τον προϋπολογισμό», τόνισε η Σοφί Μπινέ, επικεφαλής του συνδικάτου CGT.

Ο νέος πρωθυπουργός προσπαθεί να καταρτίσει τον προϋπολογισμό για το επόμενο έτος και να σχηματίσει κυβέρνηση. Τόσο ο Λεκορνί όσο και ο πρόεδρος Μακρόν δέχονται πιέσεις από δύο κατευθύνσεις: από διαδηλωτές και αριστερά κόμματα που αντιτίθενται στις περικοπές, αλλά και από επενδυτές που ανησυχούν για το δημοσιονομικό έλλειμμα της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης. Με το κοινοβούλιο βαθιά διχασμένο και καμία από τις τρεις κύριες πολιτικές ομάδες να μην έχει πλειοψηφία, η κατάσταση παραμένει αβέβαιη.

«Αυτό είναι μια σαφής προειδοποίηση προς τον Σεμπαστιάν Λεκορνί», δήλωσε η Μαριλίς Λεόν, επικεφαλής του συνδικάτου CFDT, αναφερόμενη στις διαμαρτυρίες της Πέμπτης. «Θέλουμε έναν κοινωνικά δίκαιο προϋπολογισμό».

Ο Λεκορνί διορίστηκε πρωθυπουργός από τον Μακρόν – 3ος σε ένα χρόνο – μετά την απώλεια της ψήφου εμπιστοσύνης στις 8 Σεπτεμβρίου από τον κεντρώο προκάτοχό του, Φρανσουά Μπαϊρού, λόγω του αντιδημοφιλούς σχεδίου του για περικοπές στον προϋπολογισμό ύψους 44 δισ. ευρώ και προγράμματος λιτότητας για τη μείωση του δημόσιου χρέους της Γαλλίας.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα απορρίψει την εξαιρετικά αντιδημοφιλή πρόταση του Μπαϊρού για κατάργηση δύο δημόσιων αργιών. Ωστόσο, τα συνδικάτα εκφράζουν την ανησυχία τους ότι άλλα στοιχεία των περικοπών του προϋπολογισμού του Μπαϊρού – όπως το πάγωμα των περισσότερων δαπανών για κοινωνικές παροχές – ενδέχεται να διατηρηθούν. Ο Λεκορνί υποσχέθηκε να καταργήσει τα ισόβια προνόμια των πρώην πρωθυπουργών, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει αποκαλύψει τα σχέδιά του για τον προϋπολογισμό.

Έχει μόνο λίγες εβδομάδες για να καταρτίσει ένα κείμενο για τον προϋπολογισμό και να σχηματίσει μια άλλη κυβέρνηση μειοψηφίας. Πρέπει να αποφύγει την άμεση απόρριψη του προϋπολογισμού από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία θα μπορούσαν να ζητήσουν ψήφο μη εμπιστοσύνης και να τον απομακρύνουν από το αξίωμά του. Από τότε που ο Μακρόν προκήρυξε αιφνιδιαστικές εκλογές τον περασμένο Ιούνιο, το γαλλικό κοινοβούλιο είναι διχασμένο μεταξύ της αριστεράς, της ακροδεξιάς και του κέντρου, χωρίς να υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία. Αυτό έχει οδηγήσει σε επανειλημμένα αδιέξοδα σχετικά με τον προϋπολογισμό.

«Είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τις δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες υπονομεύονται από τις διαδοχικές περικοπές του κρατικού προϋπολογισμού», ανέφερε στον Guardian η Συλβί, μια δημόσια υπάλληλος από το Κρετέιγ, στα προάστια του Παρισιού, η οποία διευθύνει έναν τοπικό παιδικό σταθμό, αφού εργάστηκε για σχεδόν 20 χρόνια στην παιδική ψυχιατρική ενός νοσοκομείου.

Κρατώντας μια σημαία του συνδικάτου του δημόσιου τομέα FSU, είπε: «Η Γαλλία είναι μία από τις λίγες χώρες που εξακολουθεί να διαθέτει ένα κατάλληλο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και ένα δίχτυ ασφαλείας για να φροντίζει όσους στην κοινωνία χρειάζονται βοήθεια, αλλά χρόνο με το χρόνο υπονομεύεται από τις περικοπές χρηματοδότησης. Οι μισθοί των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα είναι πολύ χαμηλοί. Κάνουμε αυτή τη δουλειά επειδή την αγαπάμε και θέλουμε να υπηρετούμε τους ανθρώπους, όχι για το κέρδος. Ωστόσο, μας κατηγορούν για το υψηλό δημόσιο χρέος, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι φορολογικές ελαφρύνσεις του Εμανουέλ Μακρόν προς τις επιχειρήσεις που έχουν βλάψει τα δημόσια οικονομικά. Σήμερα διαδηλώνουμε ειρηνικά επειδή θέλουμε απλώς η κυβέρνηση να αρχίσει να μας ακούει».

Η Κριστιάν, που εργάζεται στις πολιτιστικές υπηρεσίες στην Βαλ-ντε-Μαρν έξω από το Παρίσι, είπε στον Guardian: «Υπάρχουν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι φτωχοί – άνθρωποι που έχουν δουλειά, αλλά δεν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο και κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους».

Ο Γκιγιόμ, 49 ετών, που εργάζεται με παιδιά που έχουν αποκλειστεί από το σχολικό σύστημα στη Ρουέν της Νορμανδίας, είχε έρθει στο Παρίσι για να διαδηλώσει μαζί με το τμήμα υγειονομικών εργαζομένων του συνδικάτου SUD. Είπε: «Όλες οι κοινωνικές προστασίες δέχονται επίθεση, από τις συντάξεις μέχρι την κοινωνική ασφάλιση και την υγειονομική περίθαλψη. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και η ανισότητα αυξάνεται. Βλέπω τον αντίκτυπο των περικοπών στον προϋπολογισμό στον τομέα της κοινωνικής εργασίας – περισσότερα παιδιά χρειάζονται βοήθεια και ο Covid επιδείνωσε την κατάσταση, επειδή κάποια παιδιά ήταν κλεισμένα μέσα με οικογένειες που μπορεί να τα παραμέλησαν ή να τα κακομεταχειρίστηκαν. Είμαι εδώ σήμερα για να πω στην κυβέρνηση: σταματήστε να δίνετε χρήματα στις μεγάλες επιχειρήσεις με φορολογικές ελαφρύνσεις και επιδοτήσεις, αυτό βλάπτει την κοινωνία και ολόκληρο τον κρατικό τομέα. Χρειαζόμαστε μέτρα για τη φορολόγηση των πολύ πλούσιων».