Σε ένα ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο παγκόσμιο γεωπολιτικό περιβάλλον κλιμάκωσης των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων στα πλαίσια της δραστικής μεταβολής του συσχετισμού δυνάμεων ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, η ΕΕ βρίσκεται σε τροχιά γενικής εξασθένησης και παρακμής, αδυνατώντας να καθορίσει τις εξελίξεις ακόμα και στο εσωτερικό της. Η ολόπλευρη κρίση στην οποία παραδέρνει το οικοδόμημα των Βρυξελλών αποτυπώθηκε και στο αποτέλεσμα-κόλαφο του πρόσφατου δημοψηφίσματος στην Ισλανδία.

Αν και η τελευταία συμμετέχει στον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο, έχει πρόσβαση στην ενιαία αγορά και ανήκει στη ζώνη Σένγκεν και παρά την αφόρητη πίεση του ευρωπαιόδουλου πολιτικού προσωπικού των κυρίαρχων αστικών κομμάτων (Δεξιάς και Σοσιαλδημοκρατίας) για πλήρη ένταξη, οι σχετικές διαπραγματεύσεις με το Κοινοτικό Διευθυντήριο σταμάτησαν πριν από 13 χρόνια.

Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη έπαιξε η προοπτική απώλειας της εθνικής κυριαρχίας επί της τεράστιας ισλανδικής ΑΟΖ που θα έφερνε η υπαγωγή της Ισλανδίας στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική της ΕΕ, καθώς η αλιεία αντιπροσωπεύει το 40% της αξίας των ισλανδικών εξαγωγών.

Στη συγκυρία και στο ερώτημα που επανέφερε με τη μορφή δημοψηφίσματος η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Φροσταντότιρ σχετικά με το αν «πρέπει η Ισλανδία να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις ένταξης στην ΕΕ» το 52,8% απάντησε όχι και το 47,2% ναι. Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε σε 82,5%, το μεγαλύτερο από τις γενικές εκλογές του 2009 που διεξήχθησαν εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Η πρωθυπουργός Φροσταντότιρ δήλωσε πως «δεν είναι μια οπισθοδρόμηση, αλλά μια νίκη για τη δημοκρατία», τονίζοντας πως μετά το νέο αυτό χαστούκι κονιορτοποίησης και απαξίωσης του «ευρωπαϊκού οράματος» εκ μέρους της λαϊκής πλειοψηφίας της χώρας, η κυβέρνηση «δε θα επαναλάβει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις στη διάρκεια αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου».

Παρά τις απατηλές διακηρύξεις Φροσταντότιρ είναι βέβαιο πως τα επιτελεία της ασθμαίνουσας ΕΕ, σε συμπαιγνία με τους ντόπιους λακέδες τους, θα κλιμακώσουν τις παντοειδείς πιέσεις, τις απειλές και τους εκβιασμούς μέχρι να μετατραπεί σε θετική για αυτούς η κατά τα λοιπά «πλήρως σεβαστή δημοκρατική επιλογή» του ΟΧΙ του ισλανδικού λαού στο πρόσφατο δημοψήφισμα, διαθέτοντας βέβαια τη σχετική τεχνογνωσία από την εποχή επιβολής του ναι στο κακόφημο ευρωσύνταγμα στον σβέρκο του γαλλικού λαού από το γαλλογερμανικό διευθυντήριο πριν μια εικοσαετία.

Πιο ειλικρινής από τους Ευρωπαίους επικυρίαρχους, ωστόσο, εμφανίστηκε ο Γερμανός ΥΠΕΞ, Βάντερφουλ, λέγοντας πως ο ευρωπαϊκός συνασπισμός πρέπει να εξετάσει πώς θα γίνει «περισσότερο ελκυστικός», ενώ χαρακτηριστικά επεσήμανε πως «…δεν πρέπει να χάσουμε από το βλέμμα μας τον στόχο τής προς βορρά διεύρυνσης της ΕΕ. Αυτό περιλαμβάνει την Ισλανδία, αλλά περιλαμβάνει επίσης τη Νορβηγία».

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος