Etel Adnan, Ήταν η Βηρυττός ξανά από την αρχή
| (…) Ήταν η Βηρυτός, ξανά, όταν νομίζαμε ότι η Βηρυτός πήγε να ξεκουραστεί, αλλά η Βηρυτός δεν θα κοιμηθεί (…) στην Ανάσταση του οποίου θα πιστέψουμε μόνο όταν όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη Γη, και όλα τα φυτά, και όλα τα ζώα, και όλα τα σύμπαντα, αναστηθούν, και η ανάσταση είναι αξιοπρέπεια, εννοώ, η ανάσταση είναι ελευθερία, η ανάσταση είναι ψωμί και ένα σπίτι για τους φτωχούς, η ανάσταση είναι ειρήνη, για όλους, για πάντα, για πάντα. Ήταν η Βηρυτός ξανά και ξανά επειδή τα ορφανοτροφεία μεγαλώνουν πιο γρήγορα από τα σχολεία στο Ελ Σαλβαδόρ, τα ηλιοβασιλέματα δύουν πέρα από την εμβέλεια των ανθρώπων, και δεν υπάρχει άλλος ορίζοντας εκεί πέρα από τον ορίζοντα του τρόμου. Ήταν η Βηρυτός, ξανά και ξανά, επειδή η θάλασσα σηκώθηκε στα πόδια της και εξαπέλυσε μια λιτανεία λέξεων, είναι η Βηρυτός, ξανά και ξανά, επειδή οι ποιητές πεθαίνουν αντί να παραδοθούν, επειδή μιλούν για ελπίδα, | και δεν φορούν τα λόγια τους σαν κολιέ από μαργαριτάρια, επειδή οι ποιητές αρνούνται να πεθάνουν, και κουβαλούν ελπίδα στις πλάτες τους, και πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα, όπως κάνουν οι μέλισσες από λουλούδι σε λουλούδι, για να αφήσουν μηνύματα ανυπακοής στις καρδιές των ανθρώπων. Και είναι ξανά η Βηρυτός με νερό στον ορίζοντα νεκροταφεία που γεμίζουν ξενοδοχεία αεροπλάνα που φέρνουν τα χειρότερα νέα και άπειρες πομπές θλίψης Και είναι ξανά η Βηρυτός γιατί οι άνθρωποι τρέχουν για να κρατήσουν την κοιλιά και το μυαλό τους σε τάξη, κουβαλώντας την τιμή τους ως μοναδική τους αποσκευή και μετρώντας τους νεκρούς μεταξύ τους όπως μετράμε τις δεκάρες στις πόλεις της Δύναμης Και είναι ξανά η Βηρυτός γιατί οι άνθρωποι μουρμουρίζουν τις προσευχές τους και περιμένουν από την Παναγία να τους ακούσει και οι άνθρωποι ξέρουν ότι είναι παγιδευμένοι και θυμούνται το τραπεζομάντιλο, πίσω στο σπίτι, και το φαγητό, πριν καταλήξουν στο νεκροτομείο (…) και ήταν ξανά η Βηρυτός όταν μόνο οι τράπεζες στέκονταν όρθιες και το χρήμα αυξανόταν με τον ρυθμό των τραυματιών Etel Adnan 10 Iανουαρίου 1990 (απόσπασμα) |
αντιτετράδια της εκπαίδευσης, τ. 142, που κυκλοφορεί
e-prologos.gr
