Λυπάμαι που ζω σ’ αυτόν τον βάρβαρο, φασιστικό κόσμο που δεν μου επιτρέπεται το δικαίωμα στην ανάσα, στην ξεκούραση. Όμως, ως κόρη εξόριστου από το καθεστώς της χούντας, του οφείλω μια γραμμή, μια αράδα, μια απάντηση στην Δόμνα Μιχαηλίδου, τοποθετημένη από τη δεξιά στο Υπουργείο Εργασίας στη θέση της Υφυπουργού. Η κυρία αυτή είχε δηλώσει: «Έχουμε μία αγιοποίηση του αντιδικτατορικού αγώνα. Άρα έχουμε μία σχέση η οποία καταρρίπτει τις διαστάσεις που τις ανήκουν, αυτή της αντίστασης, και παίρνει διαστάσεις υπερβολής, όπως αυτή ενός αγαπημένου προσώπου. Το δεύτερο κομμάτι της πρότασης το οποίο με ανησυχεί και με προβληματίζει από προσωπική εμπειρία: Έχει σχέση με τη μετατροπή σε βαθιά ψυχική νόσο, η οποία πολύ φοβάμαι πως είναι μία μετατροπή σε μία συλλογική ψυχική νόσο». Πρόσθεσε: «Μία συλλογική ψυχική νόσο διότι έχει δημιουργηθεί αυτό το συλλογικό αφήγημα, μέσα από τη συλλογική μνήμη, αυτής της ιστορικότητας. Ακούω συνέχεια “ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς”, “ιστορικός αγώνας” και αναρωτιέμαι για ποια ιστορία μιλάμε; Ποιος έγραψε αυτή την ιστορία; Την έγραψαν αυτοί που η απώλεια του αισθήματος της δικτατορίας είναι αντίστοιχο με την απώλεια ενός ανθρώπου;»

Σε ποια υπερβολή αναφέρεται η Μιχαηλίδου; Σ΄αυτή της Ασφάλειας; Της ταράτσας της Μπουμπουλίνας; Της Γιούρας, της Μακρονήσου, της Λέρου; Σε ποια υπερβολή αναφέρεται; Στα βασανιστήρια; Στην εξέγερση και στους νεκρούς του Πολυτεχνείου; Στα τραύματα που άφησαν πίσω τα ξερονήσια; Στους ζωστήρες; Στην εξαθλίωση; Στη στέρηση ελευθερίας; Στη στέρηση λόγου; Στα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων; Στα “εδώ θα πεθάνετε σκουλήκια” που άκουσαν να τους λένε οι βασανιστές τους; Στους ξυλοδαρμούς; Στον Αλέκο Παναγούλη; Ναι, Μιχαηλίδου, είμαστε κάτι που ποτέ δεν θα γίνετε. Είμαστε οι κόρες κι οι γιοι εκείνων που μας έκαναν να αισθανθούμε περηφάνια. Εκείνων που θυσιάστηκαν για μας. Είμαστε οι κόρες κι οι γιοι εκείνων που πολέμησαν τους φασίστες. Είμαστε οι κόρες κι οι γιοι εκείνων που τα έβαλαν με τους δικτάτορες. Είμαστε οι Μακρονησιώτες. Κι αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν θα μας πάρετε και ποτέ δεν θα γίνετε.

Γιάννα Κουκά (fb)

———————————–Διαβάστε και αυτό: