Ανταπόκριση από Ηράκλειο

ΜΑΖΙΚΟ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΛΜΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ  ΤΟΝΟ  ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Σήμερα, 28 Φλεβάρη, τρία χρόνια από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών, ο λαός του Ηρακλείου, οι εργαζόμενοι, η νεολαία έδειξαν  ότι όχι μόνο δεν ξεχνούν, αλλά επιπλέον καταδικάζουν  την αντιλαϊκή πολιτική των κρατικών και  εργοδοτικών εγκλημάτων,   των ιδιωτικοποιήσεων, της λαϊκής αφαίμαξης και  της εξαθλίωσης  και διεκδικούν  τα αναφαίρετα δικαιώματά τους στην αξιοπρεπή ζωή, την ασφαλή μεταφορά, τη σταθερή δουλειά,   την παιδεία, την υγεία, την ειρήνη  και τη συλλογική δράση.

Επιπλέον, η σημερινή συγκέντρωση απέκτησε και ένα έντονο αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Εστίασε στην καταδίκη   των   ιμπεριαλιστικών  επεμβάσεων, με δεδομένο ότι οργανώθηκε κάτω από το βαρύ πέπλο της πρωινής  είδησης για την  επίθεση των Η.Π.Α στο Ιράν και το αιματοκύλισμα του λαού του από τη φονική μηχανή του ΝΑΤΟ.

Η  συγκέντρωση των μαζικών φορέων στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας οργανώθηκε με ευθύνη του Ν. Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, συσπειρώνοντας τους εργαζόμενους του δημοσίου χώρου, ενώ αντιθέτως η πλειοψηφία της διοίκησης του  το Εργατικού  Κέντρου (Ε.Κ.Η) περιορίστηκε σε μια απόφαση για 4ωρη στάση εργασίας και  απείχε  από τη συνδιοργάνωση της συγκέντρωσης, αρνούμενη  να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι σε μια εγκληματική πολιτική που καταδικάζει τους εργαζόμενους όχι μόνο σε πρωτοφανείς στερήσεις, αλλά και στο θάνατο.

Παρά ταύτα, η συγκέντρωση ήταν μαζική,  αφού συμμετείχαν πολλά σωματεία, μαζικοί φορείς, κόμματα και συλλογικότητες,  συγκροτώντας   μεγάλα  μπλοκ, ενώ αξιοσημείωτη ήταν η συμμετοχή   και  της νεολαίας, ιδιαίτερα  της  σπουδάζουσας που –συσπειρωμένη στα πανό των φοιτητικών συλλόγων  –έδωσε  τον απαιτούμενο αγωνιστικό τόνο στη συγκέντρωση, μέσω των συνθημάτων της κατά της αντιλαϊκής πολιτικής  των ιδιωτικοποιήσεων, της ανεργίας, της αμορφωσιάς και της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της φετινής συγκέντρωσης-συγκριτικά με την περυσινή πιο μαζική συγκέντρωση-ήταν ο τόνος της πολιτικής καταγγελίας και της διεκδίκησης, αφού το περιεχόμενο των περισσότερων τοποθετήσεων αφορούσε στην καταδίκη της αντιλαϊκής    πολιτικής του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της λαϊκής ληστείας, φτώχειας και  ακρίβειας, χωρίς τους συγκινησιακούς τόνους της περυσινής συγκέντρωσης  και χωρίς τα …εμπόδια  στην έκφραση των πολιτικών απόψεων και των χαιρετισμών των κομμάτων που έθεσαν πέρυσι κάποιοι… επίδοξοι χειραγωγοί του δημόσιου λόγου.

Το Μ-Λ ΚΚΕ συμμετείχε στη Συγκέντρωση με το δικό του πανό. Συγκρότησε το δικό του μπλοκ, μοίρασε αρκετές προκηρύξεις στον κόσμο που είχε μεγάλη δεκτικότητα, ενώ  από το μικρόφωνο της συγκέντρωσης  αναγγέλθηκε η παρουσία και ο χαιρετισμός του  στους διαδηλωτές.

Στη συγκέντρωση ζήτησε και πήρε το λόγο, μετά από έντονη διεκδίκηση, η  συντρόφισσα, εκπρόσωπος της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, με την ιδιότητα του μέλους της διοίκησης της ΕΛΜΕ, στο πλαίσιο μιας πολύ… ασφυκτικής λειτουργίας της οργανωτικής επιτροπής που δεν αντιστοιχεί στις δημοκρατικές αρχές οργάνωσης των συγκεντρώσεων…

Η εκπρόσωπός μας  στην ομιλία της καταδίκασε το κρατικό έγκλημα των Τεμπών, τονίζοντας ότι φέρει ακέραιη την ευθύνη για αυτό το έγκλημα η αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ, αλλά και των κυβερνήσεων των ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ που-στη βάση της υλοποίησης των επιταγών της εγχώριας ολιγαρχίας και των ιμπεριαλιστών κηδεμόνων τους, ξεπουλούν τις δημόσιες υποδομές στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, αφαιμάσσοντας το λαό,  ιδιωτικοποιώντας τα μέσα μεταφοράς και  ενέργειας, αλλά και  την παιδεία  και την υγεία και ξεκληρίζοντας την αγροτιά. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην επίταση των ταξικών φραγμών στη μόρφωση, στην καταστολή και τις διώξεις των εκπαιδευτικών, αναδεικνύοντας τη μορφωτική περιθωριοποίηση των λαϊκών στρωμάτων.

Παράλληλα, ως  κεντρικό θέμα της ομιλίας της ανέδειξε την πολεμική επέμβαση των Η.Π.Α στο Ιράν, τονίζοντας ότι η ματωμένη κοιλάδα  Τεμπών συνδέεται  σε μια κοινή αλυσίδα με το ματωμένο πεδίο του λαού στο Ιράν, το Λίβανο, την Παλαιστίνη, τη Βενεζουέλα κλπ, καταδικάζοντας το νέο ιμπεριαλιστικό έγκλημα, την εμπλοκή της κυβέρνησης στο μακελειό και του Ιρανικού λαού και γενικώς την πολιτική της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας.

Αξίζει να τονίσουμε ότι η ..οργανωτική επιτροπή, με τους αντιδεοντολογικούς κανόνες που τήρησε, στέρησε από τον σύντροφο και μέλος τους  ΔΣ της ΟΛΜΕ το λόγο, στη βάση της …συντόμευσης των τοποθετήσεων. Είναι βέβαια  προφανές ότι  όποια περιοριστικά πλαίσια και αν θέτουν οι  γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, η φωνή του δίκιου, της διεκδίκησης και της μαζικής αντίστασης ούτε περιορίζεται, ούτε φιμώνεται.

Μετά το τέλος των τοποθετήσεων, ακολούθησε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, στην οποία το μπλοκ του Μ-Λ ΚΚΕ -με τη μαζικότητα και τα συνθήματά  του ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις–  ανέδειξε την ανάγκη της μαζικής ανειρήνευτης συλλογικής  και  αντιϊμπεριαλιστικής πάλης  ως του μόνου δρόμου για την κατοχύρωση των αναφαίρετων λαϊκών δικαιωμάτων για ψωμί, δουλειά, δημοκρατία, ειρήνη και αποτίναξη του ζυγού της οικονομικής ολιγαρχίας και του ξένου ιμπεριαλισμού.

Αξίζει να τονίσουμε ότι στηρίξαμε επίσης και το πανό της ΕΛ.Μ.Ε που- λόγω της παρατεταμένης και επίμονης άρνησης των δυνάμεων του «αναλογικού προεδρείου» να συγκροτήσουν το Δ.Σ σε σώμα- χαρακτηρίζεται από ένα κλίμα παραλυτικής λειτουργίας, με αποτέλεσμα να αίρει την εμπιστοσύνη της βάσης και να την αποστασιοποιει. Για το λόγο αυτό, το μπλοκ του σωματείου μας δεν είχε την απαιτούμενη μαζικότητα, ενώ η συμμετοχή των συναδέλφων στην πορεία ήταν έκδηλη και διάχυτη σε όλο το σώμα της πορείας.

Η σημερινή πορεία ήταν ειρηνική σε όλη τη μακρά διαδρομή της και έδειξε την ικανότητα του οργανωμένου λαϊκού κινήματος να βγαίνει στο δρόμο του αγώνα, να οικοδομεί δεσμούς ενότητας και αγωνιστικής συμπόρευσης  και να διεκδικεί το δίκιο του.Στο τέλος της πορείας και αφού ο κύριος όγκος της είχε φτάσει στην πλατεία αφετηρίας, σημειώθηκαν κάποια μικρής έκτασης επεισόδια τα οποία δε μπόρεσαν να διαλύσουν τη συγκέντρωση, ούτε  να τρομοκρατήσουν τον κόσμο που διαδήλωσε.

Γενικά, η σημερινή διαδήλωση επιβεβαίωσε  ξανά τη θέση ότι η οργάνωση της συλλογικής πάλης αποτελεί μια ύψιστη προτεραιότητα, την οποία υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε, γνωρίζοντας καλά ότι τα λαϊκά δικαιώματα κατακτώνται και δεν χαρίζονται.