Στις 7/10, μετά από 23 μέρες απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι, πατέρα του αδικοχαμένου Ντένις στο σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών, η δικαιοσύνη αποφάσισε να κάνει δεκτά όλα τα αιτήματα του απεργού. Παρά τις ελεεινολογίες του κυβερνητικού, μιντιακού και δικαστικού προσωπικού της χώρας, ο αγώνας του Π. Ρούτσι δικαιώθηκε, με την εισαγγελία της Λάρισας να δίνει το πράσινο φως για την εκταφή της σορού του γιου του ώστε να διενεργηθούν τοξικολογικές και βιοχημικές εξετάσεις καθώς και εξετάσεις DNA. Αντίστοιχη άδεια δόθηκε και στους υπόλοιπους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών.

Όλο αυτό το διάστημα, ο Π. Ρούτσι, με αγωνιστικό πνεύμα, αξιοπρέπεια και πείσμα, διεκδίκησε το αυτονόητο δικαίωμα ενός γονέα που έχει χάσει το παιδί του με αυτόν τον τρόπο. Στο πλευρό του στάθηκαν αλληλέγγυοι ο λαός και η νεολαία. Χιλιάδες κόσμου, σωματεία, σύλλογοι, οργανώσεις έδειξαν τη συμπαράστασή τους σε καθημερινή βάση αλλά και με μαζικό τρόπο στα συλλαλητήρια που διοργανώθηκαν το προηγούμενο διάστημα.

Στον αντίποδα, χωρίς ίχνος ντροπής, κυβερνητικά στελέχη επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου χυδαία προπαγάνδα, τόσο κατά τη διάρκεια της απεργίας όσο και μετά τη λήξη της. Συγκεκριμένα, ο υπ. Υγείας και αντιπρόεδρος της ΝΔ, Α. Γεωργιάδης, γνωστός για τα δηλητηριώδη παραληρήματά του, δήλωνε, όσο εξελισσόταν ο αγώνας του Π. Ρούτσι, ότι η υγεία του τελευταίου είναι μια χαρά και ζητούσε να δοθούν οι ιατρικές του εξετάσεις στη δημοσιότητα, αμφισβητώντας την απεργία πείνας. Παράλληλα, εξαπέλυε επίθεση στους θεράποντες γιατρούς του, δηλώνοντας τα παρακάτω: «Δίπλα στον ατυχή πατέρα κόλλησαν και οι ακροαριστεροί επαγγελματίες γιατροί των εκάστοτε απεργών πείνας, για να στήσουν τη δική τους προπαγάνδα, όπως πολλές φορές. Αλλά δυστυχώς για αυτούς εγώ γνωρίζω καλά από το πώς δουλεύει η κομμουνιστική προπαγάνδα και δεν πρόκειται να τους αφήσω, οπότε τσάμπα προσπαθούν. Και αν με τις ανοησίες τους να τρέχουν τον άνθρωπο από τη μία άκρη της Αθήνας στην άλλη, για να του κάνουν εξετάσεις αλλά και να τον έχουν αποκλεισμένο από άλλους γιατρούς, του προκαλέσουν βλάβη στην υγεία του, να γνωρίζουν ότι θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου». Ώστε αν πάθαινε κάτι ο Π. Ρούτσι, υπεύθυνοι θα ήταν οι γιατροί του και όχι η ανάλγητη στάση κυβέρνησης και δικαιοσύνης που πεισματικά αρνούνταν επί 23 μέρες να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του πρώτου… Μετά τη λήξη της απεργίας, ασυγκράτητος για ακόμα μία φορά, δήλωνε: «Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο κ. Ρούτσι είχε διακριτική μεταχείριση από την ελληνική δικαιοσύνη, όχι ότι καθυστέρησε κιόλας. Δεν ξέρω καμία άλλη υπόθεση που να έχει αλλάξει την απόφασή της η ελληνική δικαιοσύνη μέσα σε μόλις 23 μέρες». Κρεσέντο πολιτικής χυδαιότητας!

Από κοντά και ο Θ. Πλεύρης, ο οποίος, ως άλλοτε υπ. Υγείας την περίοδο που συνέβη το έγκλημα, έκανε τηλεοπτικές δηλώσεις με (κροκοδείλια) δάκρυα στα μάτια. Δυόμισι χρόνια μετά ωστόσο, τα δάκρυα στέγνωσαν και ο Πλεύρης υποστηρίζει το σβήσιμο των ονομάτων των 57 νεκρών των Τεμπών μπροστά από τη Βουλή ως ένδειξη σεβασμού, υποτίθεται, στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη…

Στο ίδιο προκλητικό μήκος κύματος κινήθηκε και ο υπ. Δικαιοσύνης, Γ. Φλωρίδης, ο οποίος, αφού δήλωσε ότι ο Π. Ρούτσι «χρησιμοποιήθηκε», άνοιξε τη «βεντάλια των Τεμπών» και διατύπωσε ευθαρσώς την άποψη ότι οι «η συνωμοσία που ζήσαμε επί δυόμισι χρόνια… είναι αυτή που έβγαλε εκατομμύρια κόσμο στον δρόμο». Οι ισχυρισμοί για συγκάλυψη δε, αποδείχτηκαν «ένα τεράστιο ψέμα». Κατά τον Φλωρίδη λοιπόν, και την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, η ανυπαρξία φωτοσήμανσης και τηλεδιοίκησης, απόρροια της ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων, οι δηλώσεις του Καραμανλή μία εβδομάδα πριν από το έγκλημα ότι ήταν «ντροπή» να τίθενται ζητήματα ασφάλειας για τον σιδηρόδρομο, οι ισχυρισμοί του Μητσοτάκη από την πρώτη στιγμή πως για όλα φταίει ο σταθμάρχης, το μπάζωμα του χώρου αποτελούν όλα ένα ψέμα και όχι εξόφθαλμη συγκάλυψη…

Οι «γαλάζιες» ανταρσίες υποστήριξης των αιτημάτων του Π. Ρούτσι από την άλλη, όπως αυτή του Δένδια αλλά και άλλων στελεχών της ΝΔ, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οφείλονται στην ανθρωπιά και την ευαισθησία των παραπάνω. Αντιθέτως, υπήρξαν αποτέλεσμα της αφόρητης κοινωνικής πίεσης που δέχτηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα.

Κι αν αυτά συνέβησαν και συμβαίνουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η άποψη που εκφράστηκε περί ελέγχου του αποτελέσματος των τοξικολογικών εξετάσεων, η άποψη ότι λίγο-πολύ δηλαδή η άδεια για την εκταφή δόθηκε επειδή βρέθηκε τρόπος να «μαγειρευτούν» τα αποτελέσματα, όχι μόνο δεν «στριμώχνει» την κυβέρνηση, αλλά ουσιαστικά, απαξιώνει τον αγώνα του Π. Ρούτσι, υποβαθμίζει τη διεκδίκηση των συγγενών για εκταφή και διερεύνηση των αιτιών θανάτου των νεκρών τους και αμφισβητεί την ίδια τη δύναμη του λαϊκού παράγοντα. Όπως όμως έχει ήδη αποδειχτεί, μόνο οι αγώνες και το μαζικό εργατολαϊκό κίνημα είναι ικανά να «στριμώξουν» κυβέρνηση και δικαιοσύνη.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος