Συγκλονίζουν τον πλανήτη οι εικόνες από τη Γαλλία, όπου για ένα σχεδόν μήνα εκατοντάδες χιλιάδες νεολαίας και λαού κατακλύζουν καθημερινά τους δρόμους και ολόκληρη η χώρα βρίσκεται σε αγωνιστικό αναβρασμό. Οι εργατικές-λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της ακρίβειας, της φτώχειας και της ανεργίας συναντήθηκαν με την οργή της μαθητικής νεολαίας, η οποία αποτελεί τη μαχητική προφυλακή και την ψυχή του σημερινού ξεσηκωμού. Οι εκατοντάδες καταλήψεις σε σχολεία, οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές στους δρόμους και η συμπόρευση μαθητικού-φοιτητικού και εργατικού κινήματος δίνουν τον τόνο στις κινητοποιήσεις, ενώ στο πλευρό του δίκαιου μαθητικού αγώνα στέκεται η μεγάλη πλειοψηφία του γαλλικού λαού, όπως φάνηκε και στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που υποχρέωσαν να δημοσιεύσουν ακόμη και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ.
Τον μαθητικό ξεσηκωμό έχει πυροδοτήσει η τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα σχολεία και συνολικά η δημόσια εκπαίδευση. Η υποχρηματοδότηση, οι μεγάλες ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι εντελώς ανεπαρκείς και παρωχημένες υλικοτεχνικές υποδομές, το στοίβαγμα των μαθητών στις τάξεις, που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνά τους 35 μαθητές ανά τμήμα(!), τα εξαντλητικά ωράρια που οδηγούν πολλούς μαθητές να σχολούν ακόμη και μετά τις 6:00μμ, είναι λίγα μόνο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές.
Τα οξυμένα εκπαιδευτικά προβλήματα συναντούν τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα της νεολαίας, που βλέπει τα όνειρά της για το μέλλον να ψαλιδίζονται διαρκώς. Η εκτεταμένη φτώχεια, οι υπέρογκες δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς και την αποπληρωμή του αστρονομικού χρέους, την ώρα που η εκπαίδευση στενάζει, η ακρίβεια, η ανεργία, η επισφαλής εργασία διαμορφώνουν ένα υπέδαφος που στερεί από τους νέους την προοπτική μιας αξιοπρεπούς ζωής και τους σπρώχνουν στο κοινωνικό περιθώριο.
Θυμίζουμε πως η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ξέσπασμα μιας νέας μεγάλης οικονομικής κρίσης χρέους, το οποίο ξεπερνά τα 3,5 τρισ. ευρώ, ενώ το έλλειμμα έχει φτάσει στο 5,5% του ΑΕΠ. Στη βάση αυτή, οι οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις στη χώρα διαρκώς οξύνονται και κλιμακώνονται. Ταυτόχρονα, η μεγάλη άνοδος της ακροδεξιάς και του κόμματος Λεπέν και ιδιαίτερα η προοπτική να αποτελέσει η τελευταία την επόμενη πρόεδρο της Γαλλίας, έχει αφυπνίσει πλατιά στρώματα εργαζομένων και νεολαίας, εκφράζοντας τα αντιφασιστικά και δημοκρατικά τους αντανακλαστικά.
Η κυβέρνηση απάντησε από την πρώτη στιγμή στο δίκαιο αγώνα της νεολαίας εξαπολύοντας ένα πρωτοφανές κύμα κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής. Χημικά, κλομπς, χειροβομβίδες κρότου λάμψης, χιλιάδες συλλήψεις και προσαγωγές μαθητών καθημερινά. Ο ακραίος αυταρχισμός της κυβέρνησης έχει οδηγήσει εκατοντάδες μαθητές, εκπαιδευτικούς, φοιτητές και εργαζόμενους στα νοσοκομεία, ενώ έφτασε ακόμη και στον ακρωτηριασμό του χεριού μαθητή που χτυπήθηκε με χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε συγκέντρωση έξω απ’ το σχολείο του, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να απαγορεύσει προσωρινά τη χρήση των χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Παράλληλα, άλλος μαθητής έχασε το μάτι του από πλαστική σφαίρα, γεγονός που δείχνει πως η όξυνση της καταστολής και τα φαινόμενα αυτά δεν αποτελούν μεμονωμένα φαινόμενα.
Η πρωτοφανής μαζικότητα, η οργάνωση, η ενότητα και η μαχητικότητα του μαθητικού κινήματος ανάγκασαν τη γαλλική κυβέρνηση να προχωρήσει σε σημαντική αναδίπλωση. Ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε την άμεση τοποθέτηση 3.000 αναπληρωτών και το διορισμό μόνιμων εκπαιδευτικών την επόμενη περίοδο. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Λεκορνί ανακοίνωσε γενικόλογα την αύξηση των δαπανών για την παιδεία και την αναβάθμιση των υλικοτεχνικών υποδομών. Οι γενικόλογες, όμως, υποσχέσεις φαίνεται πως δεν είναι ικανές να σταματήσουν το ορμητικό αγωνιστικό ποτάμι και για το λόγο αυτό οι δρόμοι της Γαλλίας πλημμύρισαν ξανά την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, κατά την πανεθνική απεργία που εξήγγειλαν τα συνδικάτα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον αγώνα του μαθητικού κινήματος.
Ο ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας δείχνει το δρόμο στους λαούς της Ευρώπης, στη νεολαία και το λαό της χώρας μας. Αποδεικνύει πως απέναντι στη στέρηση των δικαιωμάτων, του μέλλοντος και της ζωής της, η νεολαία αντιδρά, ξεσηκώνεται και διεκδικεί. Πως απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ που θυσιάζει το κοινωνικό κράτος, την παιδεία, την υγεία και την ασφάλιση στο βωμό της αύξησης των πολεμικών εξοπλισμών, ο μόνος δρόμος είναι η ανυποχώρητη αντίσταση και πάλη.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος
e-prologos.gr
