Ανταπόκριση

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 28/11, η εκδήλωση του συντονισμού για τον αγώνα για τη δημιουργία πάρκου Βελισσαρίου, σε συνέχεια άλλων εκδηλώσεων-ανοιχτών συζητήσεων του συντονισμού παρεμβάσεων στις λαϊκές αγορές, σε γειτονιές και αφισοκολλήσεις σε όλη την πόλη καθώς και παρεμβάσεις-παρουσιάσεις σε μαθήματά της αρχιτεκτονικής σχολής. Η εκδήλωση της 28/11 ήταν το πιο μαζικό άνοιγμα του συντονισμού προς τον γιαννιώτικο λαό με τη σημαντική του συμμετοχή και προσέφερε μια αξιόλογη συζήτηση για τη συνέχεια του αγώνα για να μην τσιμεντοποιηθεί ο χώρος του στρατοπέδου Βελισσαρίου.

Οι ομιλητές έδωσαν μια εικόνα τόσο για τη σημασία της ύπαρξης του πάρκου, δεδομένης της ελάχιστης έκτασης πράσινου ανά κάτοικο στα Γιάννενα, όσο και μία γενικευμένη κατάσταση που ισχύει και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Παρέθεσαν στοιχεία για άλλους τοπικούς αγώνες καθώς και για το ίδιο το στρατόπεδο και τις δηλώσεις του δήμου και της περιφέρειας σχετικά με την μοίρα της έκτασης.

Παραθέτουμε μέρος της τοποθέτησης του Οδυσσέας Τζοβάρας:

Να τεθεί θέμα σε Σωματεία, συλλόγους, φοιτητικούς συλλόγους, επαγγελματικούς φορείς, επιστημονικά επιμελητήρια και σχολές. Ήδη την Τρίτη που μας πέρασε το συντονιστικό για το Βελισσάριο συμμετείχε στο μάθημα του αστικού σχεδιασμού της αρχιτεκτονικής σχολής, χωρίς όμως να βρούμε και το αντίκρισμα που περιμέναμε, καθώς μας έγινε ξεκάθαρο ότι τους αφορά μόνο επιστημονικά και όχι πολιτικά.

Ο κόσμος δεν πρέπει να μείνει «θεατής» σε θεσμικές κινήσεις, αλλά να είναι παρών στις διαδικασίες, στις συνεδριάσεις, στις κινητοποιήσεις.

Με απλά λόγια:

Αν κάνουμε στο Βελισσάριο αυτό που έγινε στον Καλαμά -δηλαδή συνδέσουμε τεχνική τεκμηρίωση με οργανωμένο λαϊκό αγώνα- τότε ο αγώνας αυτός μπορεί να κερδηθεί.

Οι αγώνες για το χώρο, για το περιβάλλον, για το δημόσιο πλούτο, δεν είναι προκαθορισμένοι να χαθούν.

Κερδίζονται όταν συνδέονται η γνώση με τη μαζική συμμετοχή.

Ούτε ο Καλαμάς «σώθηκε» από μόνος του, ούτε το Βελισσάριο θα γίνει πάρκο από μόνο του.

Χρειάζεται να ξέρουμε τι λέμε (τεχνικά και θεσμικά), να ξέρουμε τι ζητάμε (ολόκληρο το Βελισσάριο, ενιαίο πάρκο), και ότι η μαζικότητα είναι ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης που έχει ο λαός.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Χρειάζεται να είναι παρών.

Όπως στον Καλαμά ο αγώνας ανέδειξε την αλήθεια, ανάγκασε θεσμούς να κινηθούν, έτσι και στο Βελισσάριο μπορούμε να αποτρέψουμε την τσιμεντοποίηση και να κερδίσουμε έναν μεγάλο, ελεύθερο, δημόσιο χώρο για όλη την πόλη.

Το Μ-Λ ΚΚΕ τόσο στο συντονιστικό όσο και στην εκδήλωση εκφράζει την άποψη για μαζικές κινηματικές διαδικασίες που θα είναι ο ουσιαστικός μοχλός πίεσης προς τους θεσμούς και την κυβέρνηση με διαδήλωση στο κέντρο της πόλης για το ζήτημα. Το Μ-Λ ΚΚΕ συμμετείχε στις αφισοκολλήσεις και τα μοιράσματα του συντονισμού έφτιαξε και κρέμασε πανό.