Την 4η Νοεμβρίου ο Ζοχράν Μαμντάνι εξελέγη δήμαρχος της Νέας Υόρκης, επικρατώντας έναντι του Ρεπουμπλικάνου υποψήφιου Κέρτις Σλίβα και του φερόμενου ως ανεξάρτητου και πρώην κυβερνήτη της πολιτείας Άντριου Κουόμο. Στην πραγματικότητα ο τελευταίος, ήταν ο εκλεκτός του κατεστημένου του κόμματος των Δημοκρατικών. Ηττήθηκε όμως από τον Μαμντάνι στις προκριματικές του περασμένου Ιουνίου, οπότε και αποφάσισε να κατέλθει στις εκλογές ως ανεξάρτητος. Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων δεν είχε καμία ελπίδα εξαρχής.

Στην εκλογική αυτή αναμέτρηση ο Μαμντάνι συγκέντρωσε τα πυρά και τις απειλές της αντίδρασης, και πρώτα και κύρια του Τραμπ, τόσο λόγω των προεκλογικών του διακηρύξεων όσο και διάφορων χαρακτηριστικών του. Ο 34χρονος Μαμντάνι είναι γιος Ινδών μεταναστών γεννημένος στην Ουγκάντα και μουσουλμάνος στο θρήσκευμα. Παράλληλα αυτοχαρακτηρίζεται ως «δημοκρατικός σοσιαλιστής». Ο συνδυασμός αυτών των χαρακτηριστικών αποτελεί από μόνος του κόκκινο πανί για τον Τραμπ και τους ακολούθους του, που πρόσφατα έχουν ανακαλύψει τον κίνδυνο… του ισλαμοκομμουνισμού!

Ο Μαμντάνι, με βασικό σύνθημα μια οικονομικά προσιτή Νέα Υόρκη για τους κατοίκους της, επικεντρώθηκε σε τρία βασικά ζητήματα, αυτό της ακριβής στέγης, κάνοντας λόγο για πλαφόν στα ενοίκια, της ακρίβειας γενικότερα, προκρίνοντας τη δημιουργία κοινωνικών παντοπωλείων, την πρόσβαση σε δωρεάν συγκοινωνίες και βρεφονηπιακούς σταθμούς και την φορολόγηση των πλούσιων στρωμάτων της πόλης, εκατομμυριούχων και άνω. Μίλησε ανοιχτά για γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ έναντι του Παλαιστινιακού λαού, αποκρούοντας εύκολα τις κατηγορίες για αντισημιτισμό.

Ο Τραμπ και ο μηχανισμός του στήριξαν ανοιχτά τον Κουόμο, απειλώντας τους κατοίκους της πόλης ότι αν εκλεγεί ο Μαμντάνι, θα διακοπεί η χρηματοδότηση του δήμου, προκειμένου να μην «σπαταλήσει τα λεφτά ένας κομμουνιστής». Το ίδιο έκανε και η τάξη των δισεκατομμυριούχων Εβραίων, χρηματοδοτώντας αδρά την εκστρατεία του Κουόμο. Οι κορυφαίοι παράγοντες των Δημοκρατικών, όπως η Καμάλα Χάρις, ο επικεφαλής της μειοψηφίας στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ και ο επικεφαλής των Δημοκρατικών βουλευτών Χακίμ Τζέφρις, αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Μαμντάνι, παρόλο που ήταν ο υποψήφιος του κόμματός τους, προκρίνοντας τον Κουόμο. Παρόλα αυτά ο Μαμντάνι εξελέγη από τον πρώτο γύρο, αποσπώντας πάνω από 50% των ψήφων, κυρίως νέων, και ένα αξιοσημείωτα μεγάλο ποσοστό των Εβραίων της πόλης, παρά τις βολές που δεχόταν ότι τάχα είναι ακραίος ισλαμιστής και αντισημίτης.

Με βάση όλα αυτά, η επικράτηση του Μαμντάνι αποτελεί βαριά ήττα του Τραμπ και του κυβερνητικού μηχανισμού της διοίκησής του, όσο και του μηχανισμού του Δημοκρατικού κόμματος, καθώς και της μεγαλύτερης μερίδας της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Αυτή κατέστη δυνατή εξαιτίας της κινητοποίησης εκατομμυρίων νέων ψηφοφόρων, που κλείνουν τα αυτιά τους τόσο στο ακροδεξιό ισλαμοφοβικό και αντιμεταναστευτικό μένος του τραμπισμού, όσο και στις αερολογίες των Δημοκρατικών. Είναι ένα εκλογικό αποτέλεσμα στη μητρόπολη του αμερικάνικου καπιταλισμού με πολύ ισχυρούς συμβολισμούς.

Το αποτέλεσμα σίγουρα σχετίζεται με διεργασίες που βρίσκονται σε κίνηση στα φτωχότερα στρώματα της πόλης και ανησυχίες που κατάφερε να εκφράσει ο Μαμντάνι που θα είναι ο νεότερος δήμαρχος στην ιστορίας της. Εκεί βρίσκεται και η ουσία αυτής της αναμέτρησης. Σίγουρα αντίστοιχες διεργασίες συντελούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει ωστόσο να θεωρείται εξαιρετικά αμφίβολο αν ο Μαμντάνι θα πράξει όσα υποσχέθηκε. Σύντομα οι υποσχέσεις του και το πρόγραμμά του, που βασίζεται στο «φορολογήστε τους πλούσιους», θα προσκρούσει στην πραγματικότητα της κυριαρχίας της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας…

Οι Ρεπουμπλικάνοι υπέστησαν δύο ακόμη σοβαρές εκλογικές ήττες την ίδια μέρα, στις εκλογές για τη θέση του κυβερνήτη στις πολιτείες της Βιρτζίνια και του Νιου Τζέρσι, που κατείχαν μέχρι τώρα, με τους υποψήφιους των Δημοκρατικών να επικρατούν και στις δύο περιπτώσεις. Με βάση όλα αυτά, οι πολιτικοί σχολιαστές άρχισαν να κάνουν λόγο ότι ο Τραμπ πληρώνει τις συνέπειες της αντιλαϊκής, αντιδραστικής και αλλοπρόσαλλης πολιτικής του, κάνοντας από τώρα αρνητικές προβλέψεις για τις ενδιάμεσες εκλογές.

Και όμως, εκεί που φαινόταν να υπάρχει πίεση στη διοίκηση Τραμπ και με την παύση της λειτουργίας της κυβέρνησης να συνεχίζεται λόγω διαφωνιών στον προϋπολογισμό, βρέθηκαν 8 γερουσιαστές των Δημοκρατικών να υπερψηφίσουν για να λυθεί το αδιέξοδο, προσφέροντας χείρα βοηθείας στον Τραμπ. Αυτό φυσικά θα σημάνει και την έγκριση περαιτέρω περικοπών σε προγράμματα από τα οποία εξαρτώνται οι φτωχότεροι Αμερικάνοι. Η εξέλιξη αυτή πυροδότησε νέο κύκλο εσωτερικών αντιπαραθέσεων εντός των Δημοκρατικών που είναι ανύπαρκτοι ως αντιπολίτευση κεντρικά με τον Γκάβιν Νιούσομ, κυβερνήτη της Καλιφόρνια να γράφει μονολεκτικά: «Ελεεινοί».

Ήταν πριν μόλις ένα χρόνο που ο Τραμπ έμοιαζε πανίσχυρος και αδιαμφισβήτητος μετά την εμφατική του επαναφορά στην προεδρία των ΗΠΑ. Φαινόταν τότε ότι τίποτα δε θα μπορέσει να σταματήσει την αντιδραστική του πολιτική. Η ανυπαρξία των Δημοκρατικών ως αντιπολίτευση ενίσχυε αυτήν την εντύπωση. Και όμως μέσα σε έναν χρόνο η εικόνα φαίνεται να αλλάζει, με τις πρώτες ρωγμές να σχηματίζονται. Των πρόσφατων εκλογικών ηττών προηγήθηκαν οι μεγάλες διαδηλώσεις του Οκτωβρίου ενάντια στην απολυταρχική πολιτική του Τραμπ, οι οποίες ήταν συνέχεια αυτών που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο Ιούνιο. Ο Τραμπ τώρα μοιάζει πολύ περισσότερο με αυτό που είναι πραγματικά, ένας φαφλατάς με αυταρχική αντιλαϊκή πολιτική στο εσωτερικό, χωρίς να έχει εκπληρώσει ακόμη ούτε τις πιο μικρές από τις υποσχέσεις του. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, αυτή είναι εντελώς αντιφατική και αναξιόπιστη, για να δανειστούμε να λόγια του Τραμπ όταν έκανε αντιπολίτευση στον Μπάιντεν: «Μοιάζουμε αδύναμοι και ηλίθιοι, σαν να μην ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε»…

πηγή: Λαϊκός Δρόμος