Η δίψα ως όπλο – Νέο ισραηλινό ρεκόρ και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και έποικοι έχουν επιτεθεί σε παλαιστινιακές πηγές νερού περισσότερες από 250 φορές τα τελευταία πέντε χρόνια, κάτι που συνιστά τη μεγαλύτερη και πιο συστηματική επίθεση σε υποδομές ύδρευσης στην σύγχρονη εποχή, σύμφωνα με έρευνα του αμερικανικού think tank Pacific Institute. Αυτές οι επιθέσεις στις πηγές νερού των Παλαιστινίων συνιστούν κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Βόμβες, σκυλιά, δηλητήρια και βαριά μηχανήματα συγκαταλέγονται στα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων και των υποδομών τους σε σημεία ύδρευσης, άρδευσης και αποχέτευσης στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, σε τουλάχιστον 90 περιστατικά από τον Ιανουάριο του 2024 μέχρι και το 2025, σύμφωνα την έρευνα.

Υπολογίζεται ότι το 90% των εγκαταστάσεων ύδρευσης και αποχέτευσης στη Γάζα έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές από άμεσες επιθέσεις ή βρίσκονται σε απροσπέλαστες περιοχές υπό τον έλεγχο του ισραηλινού στρατού. Οι ενέργειες αυτές έχουν προκαλέσει ανθρωπιστική και υγειονομική καταστροφή, σύμφωνα με τον Πέδρο Αρόχο-Αγκούδο, ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ για το δικαίωμα στο ασφαλές πόσιμο νερό και την αποχέτευση.

«Τέτοιες πρακτικές στη Γάζα -όπως και σε άλλες συγκρούσεις, όπως στο Σουδάν- συνιστούν παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και έχουν καταγραφεί ως εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που στη Γάζα αποτελούν μέρος μιας γενοκτονικής στρατηγικής», δήλωσε ο Αρόχο.

«Το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει συστηματικά το νερό ως εργαλείο εκτοπισμού και διαχωρισμού του παλαιστινιακού πληθυσμού στα εδάφη που παρανόμως κατέχει από το 1967, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής απαρτχάιντ και αποικισμού», πρόσθεσε.

Τον Ιούλιο, ειδικοί του ΟΗΕ προειδοποίησαν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί το νερό ως όπλο για να σκοτώνει Παλαιστινίους.

Τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο

Εγκλήματα για το νερό καταγράφονται και στον υπόλοιπο κόσμο, με το Ισραήλ όμως να «σπάει όλα τα ρεκόρ»! Το 2024 καταγράφηκαν 420 περιστατικά βίας σχετικής με το νερό παγκοσμίως – αύξηση 20% σε σχέση με το 2023 και 78% σε σχέση με το 2022. Πάνω από 160 επιθέσεις καταγράφηκαν μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2025. Οι πράξεις αυτές περιλάμβαναν επιθέσεις σε φράγματα, αγωγούς, πηγάδια, μονάδες επεξεργασίας, συστήματα άρδευσης και εργαζόμενους, καθώς και διαδηλώσεις και διασυνοριακές διαμάχες για πρόσβαση στο νερό ή τη χρήση του ως όπλο πολέμου.

Διαδηλώσεις για το νερό και συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας έγιναν στη Μαδαγασκάρη και στο Πακιστάν με δεκάδες τραυματίες διαδηλωτές και αστυνομικούς. Αύξηση της βία επίσης παρατηρείται κατά περιβαλλοντικών και κοινοτικών ακτιβιστών που υπερασπίζονται τους υδάτινους πόρους, ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική.

Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει την πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικά προσιτό πόσιμο νερό ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, ωστόσο πάνω από 2 δισ. άνθρωποι -περίπου το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού- εξακολουθούν να στερούνται πρόσβασης. Η αποκοπή ή παρεμπόδιση πρόσβασης στο νερό συνιστά παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των Συμβάσεων της Γενεύης, και θεωρείται έγκλημα πολέμου.