Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στη “ΣΦΗΝΑ” η εκδήλωση του Μ-Λ ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την αντιφασιστική νίκη των λαών!

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή επετειακού βίντεο του Μ-Λ ΚΚΕ για την αντιφασιστική νίκη : https://youtu.be/yO03VpE1QYQ?si=uObwgYb9t0veXotD το οποίο ανέδειξε τον ηγετικό ρόλο του Κόκκινου Στρατού στη συντριβή του ναζισμού, κόντρα στη διαρκή προσπάθεια της ΕΕ και των αστικών επιτελείων να παραχαράξουν την ιστορική αλήθεια.

Ακολούθησε ομιλία από τον σύντροφο Παύλο Αλεξίου, ο οποίος αναφέρθηκε εκτενώς στα διδάγματα της ιστορικής αυτής περιόδου. Ανέδειξε την συμβολή της ΕΣΣΔ, του σοβιετικού λαού και του κομμουνιστικού κινήματος στην ιστορική αυτή καμπή.

Η αντιφασιστική νίκη, δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας τυχαίας συμμαχίας, αλλά καρπός του πατριωτικού πολέμου που έδωσε ο σοβιετικός λαός, υπερασπιζόμενος τις κατακτήσεις της Οκτωβριανής Επανάστασης και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Στηλιτεύτηκαν όλες οι προσπάθειες διαστρέβλωσης της ιστορίας και επισημάνθηκε η σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης σε μια εποχή που επιχειρείται η αναθεώρηση της ιστορίας και η εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τοποθετήσεις και συζήτηση.

Η ομιλία του σ. Παύλου Αλεξίου

9 Μάη 1945- Μέρα αντιφασιστικής Νίκης

Η ημέρα αυτή κηρύχθηκε από το Προεδρείο του ανώτατου Σοβιέτ της EΣΣΔ ως ημέρα της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών και παρέμεινε σαν τέτοια χαραγμένη και σήμερα, υπενθυμίζοντας στους λαούς τους αγώνες για την απελευθέρωση από τη φασιστική σκλαβιά.

Στάλινγκραντ, Kεντρικός σταθμός Μετρό στο Παρίσι

Λεωφόρος Στάλινγκραντ στις Βρυξέλλες

(Χρυσαυγίτης ευρωβουλευτής Λαγός : πρόταση για αλλαγή του ονόματος)

Περιοδικό ΤΙΜΕ πρόσωπο της χρονιάς, Στάλιν (1943)

Τσώρτσιλ : Δέος για Στάλιν, «Αυθόρμητα σηκωνόμαστε όρθιοι όταν έμπαινε στις διασκέψεις», (Τεχεράνη, Μόσχα, Γιάλτα)

Θα έπρεπε να είναι παγκόσμια γιορτή, ίσως και αργία

Η μάχη του Στάλινγκραντ από τους σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της ανθρωπότητας, που η έκβασή τους θα προσδιόριζε το μέλλον της. (Μαραθώνας 490 π.χ., Μάχη των Εθνών 451 π.χ., Μάχη του Ματζικέρτ, 1071 μ.χ., Μάχη της Βιέννης 1683 μ.χ.)

Οι Χρουτσιωφικοί ρεβιζιονιστές έφτασαν στο σημείο να αλλάξουν το όνομα από Στάλινγκραντ σε Βολγογκράντ

Θα ήταν λάθος να νομίζουμε ότι μια τέτοια εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη, ότι ήταν αναπόφευκτη και θα γινόταν έτσι κι αλλιώς.

Χωρίς τη σωστή επεξεργασία που το κομμουνιστικό κίνημα έκανε τη δεκαετία του ’30, η Σοβιετική Ένωση και ο Στάλιν, η Τρίτη Διεθνής και ο Δημητρώφ, χωρίς τη σωστή ανάλυση για τον φασισμό και για τα αντιφασιστικά και λαϊκά μέτωπα, χωρίς τη σωστή ανάλυση για τον χαρακτήρα του πολέμου, ο πόλεμος δε θα είχε μια τέτοια έκβαση.

• Η ιστορική αποτίμησή της στις μέρες μας δεν φαίνεται να αποτελεί «κεκτημένο»
• Δέχεται συντονισμένα «επιστημονικά» και πολιτικά πυρά
• Στόχος να ανακατασκευαστεί εντελώς η ιστορική αλήθεια

Κεντρικό ρόλο στη διαστρέβλωση της ιστορικής μνήμης των λαών κατέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, που, από το 1985 κιόλας, προσπάθησε να «διαγράψει» την 9η Μάη ως μέρα της «Αντιφασιστικής Νίκης», καθιερώνοντας συνολικά το 2008 στη θέση της τη «Η­μέρα της Ευρώπης»,

Ακολούθησε το «Μνημόνιο για την ανάγκη διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών  κομμουνιστικών καθεστώτων» (γνωστό και ως «Αντικομμουνιστικό Μνημόνιο», 2006), που επιχειρεί να εξισώσει τον Xίτλερ με τον Στάλιν,

Ο ορισμός της 23ης Αυγούστου (μέρα που υπεγράφη το Σύμφωνο μη επίθεσης  Μολότοφ – Ρίμπεντροπ) ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του Ναζισμού και του Σταλινισμού», κ.ά.

Να τι ανοησίες γράφει το μνημόνιο αυτό για το ξέσπασμα του Β΄ΠΠ

«Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο πιο καταστροφικός πόλεμος στην ιστορία της Ευρώπης, ξεκίνησε ως άμεσο αποτέλεσμα της διαβόητης Συνθήκης μη επιθέσεως της 23ης Αυγούστου 1939 μεταξύ Ναζί και Σοβιετικών, γνωστής επίσης ως σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ, και των μυστικών πρωτοκόλλων της, βάσει των οποίων δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα που είχαν ως κοινό στόχο να κατακτήσουν τον κόσμο διαίρεσαν την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής»!

Ας δούμε όλα τα ιστορικά στοιχεία που ανατρέπουν όλη αυτή την επιχείρηση παραχάραξης:

1918 Τελειώνει ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος,

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών περιέχει το σπέρμα του Β΄ΠΠ

1922 Άνοδος Μουσολίνι στην εξουσία

1918-1923 επανάσταση του γερμανικού προλεταριάτου, Λημπκνεχτ, Λουξεμπουργκ.

1919-1933 Δημοκρατία της Βαϊμάρης

Το Γενάρη του 1933 η ιμπεριαλιστική αστική τάξη στη Γερμανία ανέβασε στην εξουσία τους χιτλερικούς με απόλυτη έγκριση των ηγετικών κύκλων της Αγγλίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ.

Ο πόλεμος προετοιμάζεται. Η αύξηση της ανεργίας και της αθλιότητας που προκάλεσε η οικονομική κρίση (1929-33) διαμόρφωσε τέτοιες συνθήκες στις καπιταλιστικές χώρες, ώστε οι κεφαλαιοκράτες δεν είχαν ελπίδες ότι θα μπορέσουν με τα παλαιά μέσα να αποτρέψουν τις έντονες ταξικές συγκρούσεις του μέλλοντος.

Γι’ αυτό σε μια σειρά χώρες όπως η Ιταλία και η Γερμανία κλπ. αποφασίστηκε από τις ντόπιες κεφαλαιοκρατικές τάξεις να φέρουν στην εξουσία φασιστικά κόμματα.

• 18 Σεπτεμβρίου 1931 Η Ιαπωνία εισβάλλει στη Μαντζουρία. H KτΕ αποδεικνύεται ανίκανη να χειριστεί την ιαπωνική εισβολή στη Mαντζουρία.

Ο κίνδυνος του πολέμου σε ανατολή και δύση μεγαλώνει.

Ο Ι.Β. Στάλιν στα 1934 αναφέρει ότι η «… ΕΣΣΔ στέκει σαν βράχος, συνεχίζει το έργο της ανοικοδόμησης και της πάλης για τη διατήρηση της ειρή­νης».

• 1935 : Η Σ. Ε. δέχεται την πρόταση 30 κρατών και μπαίνει στην ΚτΕ. Η ναζιστική Γερμανία αποχωρεί από την ΚτΕ
• 25 Ιούλη μέχρι τις 21 Αυγούστου του 1935 Μόσχα:

7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, Αντιφασιστικά μέτωπα

Ορισμός του φασισμού (Δημητρώφ)

Ο φασισμός είναι η μια φανερά τρομοκρατική δικτατορία των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου… Ο φασισμός δεν είναι ούτε η κυβέρνηση πέρα από τάξεις, ούτε η κυβέρνηση των μικροαστών ή των λούμπεν-προλεταρίων επί του οικονομικού κεφαλαίου. Ο φασισμός είναι η κυβέρνηση του ίδιου του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου….»,

• 2 Οκτωβρίου 1935 Η φασιστική Ιταλία εισβάλλει στην Αιθιοπία
• 1η Νοεμβρίου 1936 ανακοινώνεται ο Άξονας Ρώμης-Βερολίνου.
• 25 Νοεμβρίου 1936 Η ναζιστική Γερμανία και η ιμπεριαλιστική Ιαπωνία υπογράφουν το Σύμφωνο κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σύμφωνο Αντικομιντέρν). Το σύμφωνο αυτό στρέφεται εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
• Την ίδια χρονιά 1936 η Γερμανία και η Iταλία επεμβαίνουν ενάντια στην Iσπανία για να υποστηρίξουν το φασίστα Φράνκο
• 7 Ιουλίου 1937 Η Ιαπωνία εισβάλλει στην Κίνα.
• 26 Νοεμβρίου 1937 Η Ιταλία προσχωρεί στο Σύμφωνο κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς, συμμαχώντας με τη Γερμανία και την Ιαπωνία.
• Στις 12 Mαρτίου του 1938 οι χιτλερικοί προσάρτησαν βίαια την Aυστρία στη Γερμανία («Ανσλους»)

H Aγγλία και η Γαλλία δεν αντέδρασαν παρ’ ότι καταπατήθηκε ξετσίπωτα η ανεξαρτησία μιας χώρας.

O Xίτλερ συγκεντρώνει στα χέρια του και τις στρατιωτικές εξουσίες. Εγείρει αξιώσεις για τη Σουδητία (τμήμα της Tσεχοσλοβακίας), διεκδικώντας υποτίθεται το δικαίωμα των Γερμανών που ζουν εκεί να ενωθούν με το Pάιχ.

• Στις 21 Σεπτεμβρίου 1938 στην Γ. Σ. της KτE, ο αντιπρόσωπος της Σ.E. Λιτβίνωφ έκανε επίσημη δήλωση ότι η Σοβιετική κυβέρνηση θα υλοποιούσε στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της προς την Tσεχοσλοβακία εάν και η Γαλλία παρείχε -όπως είχε χρέος από τη συμμαχία της- παρόμοια βοήθεια. Όμως αυτή η σοβιετική άποψη αγνοήθηκε. Το 1935 η ΕΣΣΔ είχε υπογράψει σύμφωνα στρατιωτικής συνεργασίας με τη Γαλλία και με την Τσεχοσλοβακία,

Η σοβιετική κυβέρνηση έκανε ένα ακόμα βήμα. Διεμήνυσε στην τσεχοσλοβάκικη κυβέρνηση ότι ήταν διατεθειμένη να τη συνδράμει στρατιωτικά ακόμα και χωρίς τη συμμετοχή της Γαλλίας, υπό τον όρο ότι η Τσεχοσλοβακία θα αμυνόταν σε μια γερμανική επίθεση. Όμως η τσεχοσλοβακική κυβέρνηση είχε βάλει ήδη την ουρά στα σκέλια.

• 30 Σεπτεμβρίου 1938, 8 ημέρες μετά το Mόναχο οι φασίστες ηγέτες του Άξονα Xίτλερ και Mουσολίνι μαζί με Tσάμπερλαϊν, Nταλαντιέ τους πρωθυπουργούς της πολιτικής του κατευνασμού, διαπραγματεύονται: Συμφωνούν στην παραχώρηση της Σουδητίας στη Γερμανία χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των Tσέχων
• 15 Mαρτίου 1939, την ώρα που ο πρόεδρος της Tσεχοσλοβακίας επισκέπτεται το Bερολίνο, τα γερμανικά στρατεύματα ολοκληρώνουν την κατάληψη της Tσεχοσλοβακίας.
• 17 Aπριλίου 1939, η σοβιετική κυβέρνηση διατυπώνει επίσημα την πρόταση της δημιουργίας μετώπου αμοιβαίας βοήθειας μεταξύ Γαλλίας, Aγγλίας και Σοβιετικής Ένωσης, με τον όρο οι τρεις δυνάμεις να εγγυηθούν την ακεραιότητα των κρατών της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης που ήταν υπό την απειλή γερμανικής επίθεσης.

Οι διαπραγματεύσεις στην πρόταση αυτή έφτασαν σε αδιέξοδο.

Οι ηγετικοί κύκλοι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Aγγλίας και της Γαλλίας, κλείνουν συμφωνίες με τους φασίστες επιδρομείς, «πολιτική της μη επέμβασης», τους παραδίδουν τη μια θέση ύστερα από την άλλη.

O Στάλιν ξεσκεπάζοντας το πραγματικό νόημα της συμφωνίας του Mονάχου έλεγε πως την Tσεχοσλοβακία την παρέδωσαν στους φασίστες σαν αντίτιμο της υποχρέωσης που αναλάμβανε η Γερμανία για να αρχίσει τον πόλεμο ενάντια στην EΣΣΔ.

Ο Χάρι Τρούμαν, λίγα χρόνια πριν γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ, δήλωνε στους Times:

«Αν δούμε ότι η Γερμανία κερδίζει, θα πρέπει να βοηθήσουμε τη Ρωσία. Ενώ αν δούμε ότι η Ρωσία κερδίζει, θα πρέπει να βοηθήσουμε τη Γερμανία. Και έτσι θα τους αφήσουμε να σκοτώνονται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό».

23 Αυγούστου 1939 Σύμφωνο Μη Επίθεσης Ρίμπεντροπ-Μολότωφ που υπογράφηκε μετά από πρόταση της Γερμανίας

Να πως αξιολογεί ο Στάλιν το Σύμφωνο :

Μπορούσε  η Σοβιετική κυβέρνηση να απορρίψει αυτή την πρόταση; Νομίζω πως κανένα φιλειρηνικό κράτος δεν μπορεί να αρνηθεί μια ειρηνική συμφωνία με μια γειτονική δύναμη όσο κι αν επικεφαλής αυτής της δύναμης βρίσκονται τέρατα και ανθρωποφάγοι σαν τον Χίτλερ και τον Ρίμπεντροπ … Τι κερδίσαμε υπογράφοντας αυτό το σύμφωνο; Εξασφαλίσαμε για τη χώρα μας την ειρήνη για ενάμιση χρόνο και τη δυνατότητα να προετοιμάσουμε τις δυνάμεις μας για την από­κρουση αν η φασιστική Γερμανία ριψοκινδύνευε να επιτεθεί. .. Τι κέρδισε και τι έχασε η φασιστική Γερμανία ξεσχίζοντας με δολιότητα το σύμφωνο και πραγματοποιώντας την επίθεση ενάντια των ΕΣΣΔ; Πέτυχε να εξασφαλίσει μια πλεονεκτική θέση για τα στρατεύματά της για ένα μικρό χρονικό διάστημα, έχασε πολιτικά γιατί ξεσκεπάστηκε στα μάτια όλου του κόσμου 

Να πως χαρακτήριζε ο Τσώρτσιλ τη στάση της Βρετανίας: 

«Εάν ο κ. Τσάµπερλεϊν απαντούσε αµέσως όταν έλαβε τη ρωσική πρόταση “ναι, ας ενωθούµε εµείς οι τρεις (Αγγλία, Γαλλία και ΕΣΣ∆) και ας σπάσουµε τα πλευρά του Χίτλερ”, η Ιστορία µπορεί να είχε ακολουθήσει διαφορετικό δρόµο. Χειρότερο πάντως δεν θα µπορούσε να πάρει» 

Στις 4 Μάη του 1939, ο Τσόρτσιλ προειδοποιεί:

«∆ώδεκα ηµέρες έχουν παρέλθει αφού έγινε η ρωσική πρόταση. ….. Οχι µόνο οφείλουµε να δεχθούµε την πλήρη συνεργασία µε τη Ρωσία, αλλά πρέπει να περιληφθούν στη συµφωνία η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία. …Αντί όµως να γίνει αυτό, µακρά σιωπή επακολούθησε και ετοιµάζοντο ηµίµετρα και συνετοί συµβιβασµοί. Η αργοπορία αυτή ήταν µοιραία για τον Λιτβίνοφ. Η τελευταία του προσπάθεια να καταλήξει σε συµφωνία µε τους ∆υτικούς είχε αποτύχει. Η αξιοπιστία µας είχε ελαττωθεί. Μια εντελώς διαφορετική εξωτερική πολιτική ήταν αναγκαία για την ασφάλεια της Ρωσίας και έπρεπε να βρεθεί νέος σοβαρός συντελεστής»!

• Tα χαράματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 τα φασιστικά στρατεύματα εισβάλουν στην Πολωνία.
• Στις 10 Μαΐου 1940 οι γερμανικές δυνάμεις νίκησαν τις συμμαχικές και η Γαλλία συνθηκολογεί.
• Έτσι τον Μάιο του 1940 ανατρέπεται η γραμμή του κατευνασμού και ο Τσώρτσιλ διαδέχτηκε τον Νέβιλ Τσάμπερλεν

Μια χαρακτηριστική ιδιομορφία αυτού του Πολέμου είναι ότι αυτός δεν έγινε με μιας παγκόσμιος, αλλά μετατράπηκε σε παγκόσμιο το 1939-1941, όταν δηλ. μπήκαν σ’ αυτόν η μια μετά την άλλη όλες οι μεγάλες δυνάμεις.

Η Σοβιετική κυβέρνηση ήξερε ότι αργά ή γρήγορα η χιτλερική Γερµανία θα έκανε την επίθεση ενάντιά της,

1^ος Μύθος : Η Σ. Ε είχε αυταπάτες για τον Χίτλερ ότι δεν θα της επιτεθεί

Τότε γιατί η προετοιμασία ;

• Δηλώσεις Στάλιν στο 17ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (1934), για τον κίνδυνο του φασισμού,
• 7^ο Συνέδριο της και Κ. Δ.
• Έβαλαν σε πρώτη φάση κάτω από τη στρατιωτική τους οµπρέλα τη Δυτική Λευκορωσία και Δυτική Ουκρανία.
• Η Φιλανδία απόρριψε πρόταση της ΕΣΣΔ για σύµφωνο αµοιβαίας βοήθειας και υποκινείται µε στόχο την εισβολή. Οι στρατιωτικές συγκρούσεις οδήγησαν τη Φιλανδία τον Μάρτη του 1940 σε υπογραφή συµφώνου Ειρήνης.
• Παράλληλα υπογράφονται το 1939 σύµφωνα µη επίθεσης µε τα τρία βαλτικά κράτη Λετονία, Λιθουανία και Εσθονία, ενώ ένα χρόνο μετά δημιουργούνται οι σοσιαλιστικές δημοκρατίες της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Εσθονίας µπαίνοντας εθελοντικά στη σύνθεση της ΕΣΣΔ.

Όλα αυτά βελτιώνουν τη στρατηγική θέση του σοβιετικού κράτους. Έτσι, ενώ μάνιαζε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, η ΕΣΣΔ με την καθοδήγηση του Ι.Β. Στάλιν, δεν είχε αυταπάτες, προετοιμαζόταν και δυνάμωνε σταθερά την ασ­φά­λειά της.

22 Ιουνίου 1941 αρχίζει η «επιχείρηση Mπαρμπαρόσα» ήταν η πιο αποφασιστική επιθετική πράξη του γερμανικού στρατού. Tο ναζιστικό επιτελείο συγκέντρωσε την κύρια μάζα των δυνάμεων και των μέσων που είχε στη διάθεσή του για την επίτευξη της επίθεσης. Aπό 214 μεραρχίες και 7 ταξιαρχίες που τον Iούνη του 1941 αποτελούσαν το στρατό ξηράς, το 70% συμμετείχε στην εκστρατεία ενάντια στην EΣΣΔ μαζί με αρκετές μηχανοκίνητες μεραρχίες. Mαζί και το 80% του αεροπορικού στόλου και 19 μεραρχίες και 16 ταξιαρχίες πεζικού των γερμανόδουλων κρατών. Στον πόλεμο κατά της EΣΣΔ χρησιμοποιήθηκε το 60% της Bέρμαχτ και το 87% του συνόλου του γερμανικού στρατού ξηράς.

Tα στοιχεία των συμμάχων αναγνωρίζουν ότι στα πολεμικά μέτωπα της βορείου Aφρικής και της Iταλίας, ως το καλοκαίρι του 1944, χρησιμοποιήθηκε έως και το 6,2% του στρατού ξηράς των ναζί.

Το 75% των συνολικών απωλειών της Γερμανίας και των συνεργατών της, σε στρατιώτες και πολεμικό υλικό -σε αεροπλάνα, άρματα και εξοπλισμό- χάθηκε στο σοβιετικό μέτωπο, και μόνο το 25% στα υπόλοιπα μέτωπα.

2^ος μύθος : Η Σ. Ε. ήταν διαλυμένη και με την πρώτη επίθεση του Ναζισμού υποχώρησε

Από τα παραπάνω στοιχεία προκύπτει ότι :

1. Η Ναζιστική στρατιωτική μηχανή ήταν ίσως η μεγαλύτερη που γνώρισε η ανθρωπότητα και η σφοδρότερη επίθεση που έγινε ποτέ
2. Η Σ. Ε. έκανε ο,τι μπορούσε για την προετοιμασία στο χρονικό διάστημα που είχε. (Ας φανταστεί κανείς ότι αν δεν είχε υπογραφεί το Σύμφωνο και η επίθεση γινόταν τότε το 1939 ποιες θα ήταν οι συνέπειες)
3. Καμιά μεγάλη πόλη της Σ. Ε. δεν καταλήφθηκε με την επίθεση των φασιστών, αλλά με την τακτική υποχώρηση της Σ. Ε.
4. Στα γερμανικά μετόπισθεν οργανώθηκε ένας μεγαλειώδης παρτιζάνικος αγώνα.
5. Καθοριστική η σημασία του Συμφώνου. Τελικός νικητής θα ήταν εκείνος που θα μπορούσε να θρέψει, να ντύσει, να οπλίσει καλύτερα τους στρατιώτες και να δημιουργήσει εφεδρείες και τους πολίτες που μακριά από το μέτωπο θα εργάζονταν γι’ αυτούς. H συνεχής ποσοτική και ποιοτική καλυτέρευση του σοβιετικού εξοπλισμού, οι εφεδρείες, η παραγωγή υλικών αγαθών έδωσε νέα πνοή στα σοβιετικά στρατεύματα, τον παρτιζάνικο αγώνα, αλλά και μεγαλύτερη βοήθεια στους άλλους αγωνιζόμενους λαούς. Έτσι η EΣΣΔ π.χ. κατασκεύασε 6.500 άρματα το ‛41, 24.500 το ‛42, 30.000 το ‛44, 22.000 πυροβόλα το ‛41 και 130.000 το ‘43.

Εποποιία

Η μάχη της Μόσχας (Οκτώβρης 1941-Γενάρης1942), του Στάλινγκραντ (17 Ιουλίου 1942 – 2 Φεβρουαρίου 1943) και το σύνθημα «Δεν υπάρχει γη πίσω από τον Βόλγα», η πολιορκία του Λένινγκραντ (Σεπτέμβρης 1941-Γενάρης 1944) και το σύνθημα «Πεθαίνουμε αλλά δεν παραδινόμαστε», η τιτανομαχία του Κουρσκ, οι σοβιετικοί παρτιζάνοι στα μετόπισθεν των Γερμανών, η μεταφορά της σοβιετικής βιομηχανίας στα Ουράλια και το ξαναχτίσιμο της από την αρχή, η παραγωγή πολεμικού υλικού και το σύνθημα «Όλα για το μέτωπο», είναι σελίδες και άθλοι μιας πρωτοφανούς κινητοποίησης των εκατομμυρίων του σοβιετικού λαού.

Μια πρωτοφανής για την ιστορία κινητοποίηση εκατομμυρίων μαζών, ενός νέου πολυεθνικού λαού που υπερασπίστηκε την ελευθερία και τις σοσιαλιστικές του κατακτήσεις και απέδειξε πως η σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση δεν ήταν ένα «σπιτάκι από τραπουλόχαρτα», όπως εκτιμούσαν οι αστικές δυνάμεις της Δύσης.

Πώς μπόρεσε η Σοβιετική Ένωση να νικήσει σ’ αυτό το δύσκολο πόλεμο

• Ήταν ο ενθουσιασμός του σοβιετικού λαού για την υπεράσπιση των κατακτήσεων της σοσιαλιστικής πατρίδας που έφερε σ’ αυτά τα επίπεδα την παραγωγή.
• O κόκκινος στρατός δεν θα μπορούσε να έχει αυτές τις επιτυχίες δίχως την υποστήριξη του λαού,
• Oι λόγοι για τους οποίους η EΣΣΔ νίκησε πρέπει πρώτα απ’ όλα να αναζητηθούν στα πλεονεκτήματα του σοσιαλιστικού συστήματος

Η σοβιετική Ένωση ζητούσε επίμονα το άνοιγμα του Δυτικού Μετώπου αλλά οι Δυτικοί όλο το ανέβαλαν

6 Ιουνίου 1944, οι Δυτικοί αναγκάστηκαν να πραγματοποιήσουν την απόβαση στη Νορμανδία από το φόβο της κατάληψης της Γερμανίας από τον Κόκκινο Στρατό.

Οι Γερμανοί επιδρομείς, επωφελούμενοι από την έλλειψη δεύτερου μετώπου στην Eυρώπη έριξαν στο ρωσικό μέτωπο όλες τις εφεδρείες τους και το στρατό των συμμάχων τους. Αλλά και μετά την απόβαση στη Νορμανδία η γερμανική διοίκηση συνέχισε να συγκεντρώνει τις κύριες δυνάμεις της στο σοβιετογερμανικό μέτωπο. Mέχρι το καλοκαίρι του 1944 τα σοβιετικά στρατεύματα πολεμούσαν με 15-20 φορές περισσότερες μεραρχίες του εχ­θρού από όσες τα αγγλοαμερικανικά στρατεύματα.

Έτσι είχαμε τα πάνω από 20 εκατομμύρια νεκρών Σοβιετικών (ο ανθός των Σοβιετικών λαών), που θυσιάστηκαν για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας, για το τσάκισμα του φασιστικού άξονα.

Το τέλος

Ο Στάλιν στην ημερήσια διαταγή της Πρωτομαγιάς 1944: «Για να απαλλάξουμε τη χώρα μας, και τις σύμμαχες χώρες από τον κίνδυνο της υποδούλωσης, πρέπει να καταδιώξουμε το πληγωμένο γερμανικό θηρίο κατά πόδας και να το αποτελειώσουμε μέσα στην ίδια τη φωλιά του…».

Διάλυση του φασιστικού μπλοκ. Πρώτα η Iταλία 1943, μετά η Pουμανία, η Bουλγαρία, η Πολωνία… O μεγάλος πατριωτικός πόλεμος έσμιξε με απελευθερωτικά κινήματα των λαών της Eυρώπης.

Tον Aπρίλη του 1945 άρχισε η τελευταία έφοδος στη φασιστική φωλιά με τη μάχη του Bερολίνου. Ο Κόκκινος Στρατός έφτασε στο Βερολίνο αφού κέρδισε πολλές μάχες.

 Πολεμούσε ασταμάτητα επί 1418 ημέρες  ώσπου να φτάσει στη γερμανική πρωτεύουσα και να θανατώσει το φασιστικό τέρας μέσα στη φωλιά του.

Η Σοβιετική Διοίκηση ανάθεσε στους Στρατάρχες Ζούκωφ, Κόνιεφ και Ροκοσόφσκι να οργανώσουν και να φέρουν σε πέρας την ιστορική μάχη για την κατάληψη του Βερολίνου. Την αυγή της 16ης Απρίλη άρχισε η Σοβιετική επίθεση και στις 30 Απρίλη οι Σοβιετικοί στρατιώτες έμπαιναν στο κτίριο του Ράιχσταγκ. 

Στις 21.50 ο ηρωικός Κόκκινος Στρατός ύψωνε την κόκκινη σημαία.

Την ίδια μέρα ο Χίτλερ αυτοκτόνησε.

Πριν δύο μέρες ο Μουσολίνι είχε συλληφθεί και τουφεκιστεί από τους Ιταλούς παρτιζάνους καθώς προσπαθούσε να δραπετεύσει.

Στις 2 του Μάη η γερμανική φρουρά του Βερολίνου παραδόθηκε και ο πόλεμος στην Ευρώπη τερματίστηκε οριστικά στις 8 προς 9 του Μάη, όταν στην πόλη Ρέιμς οι πληρεξούσιοι της Ανωτάτης Γερμανικής Διοίκησης, με επικεφαλής το Στρατηγό Κάιτελ, υπό­γρα­ψαν το έγγραφο της άνευ όρων παράδοσης, παρουσία αντιπροσώπων της ΕΣΣΔ, της Μεγάλης Βρετανίας, των ΗΠΑ και της Γαλλίας.

Μετά τον πόλεμο

• Tα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα στην Eυρώπη και τον κόσμο που οργάνωσαν και καθοδήγησαν τα εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη συντριβή του φασισμού, βγήκαν ενισχυμένα και κυρίαρχα.
• Νίκη της λαϊκοδημοκρατικής επανάστασης  σε μια σειρά χώρες, δημιουργία του σοσιαλιστικού  στρατοπέδου ύστερα  από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
• Τώρα πια δεν ήταν η Σοβιετική Ένωση το μόνο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο. Μετά από τη νίκη και του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος, με την ηγεσία του Μάο Τσε Τουνγκ, που με αριστοτεχνικό τρόπο εφάρμοσε τη γραμμή του αντιφασιστικού και αντιγιαπωνέζικου μετώπου, το 1/3 του πλανήτη βάδιζε στο δρόμο του σοσιαλισμού.
• Τα αντιαποικιακά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα φούντωσαν παντού, τραντάζοντας τα θεμέλια του ιμπεριαλισμού και το κομμουνιστικό κίνημα κέρδιζε σημαντικές λαϊκές δυνάμεις σε όλες τις χώρες του καπιταλιστικού κόσμου, καθοδηγώντας έναν πολύμορφο ταξικό και λαϊκό αγώνα.

Η μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών και η ιδιαίτερη συμβολή του κομμουνιστικού κινήματος αποτέλεσε και αποτελεί πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων. Για αυτό με λύσσα τα αστικά επιτελεία θέλουν να τη σβήσουν από τη μνήμη και από την ιστορία.

Χαρακτήρας του πολέμου

Ο Στάλιν καθόρισε συγκεκριμένα ότι «… ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ενάντια στα κράτη του Άξονα, σε διάκριση με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσέλαβε εξαρχής τον χαρακτήρα αντιφασιστικού και απελευθερωτικού πολέμου. Ένα από τα καθήκοντα αυτού του πολέμου ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο δεν μπορούσε παρά να ενισχύσει – και πράγματι ενίσχυσε – τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Τον χαρακτήρισε Mεγάλο Πατριωτικό πόλεμο.

Απέναντι σε αυτή την τοποθέτηση στάθηκε ο τροτσκισμός με τη θέση για ιμπεριαλιστικό πόλεμο και με το κάλεσμα για συναδέλφωση με Γερμανούς φαντάρους

«Ο πόλεμος μπορεί να αποτραπεί μόνο με την εργατική επανάσταση. Εάν όμως η εργατική τάξη δεν έχει τη δύναμη να το κάνει, τότε θα πρέπει να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες του πολέμου για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της και τις ελευθερίες της και για να μετατρέψει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε επανάσταση.

«Στον πόλεμο των δημοκρατικών χωρών με τον φασισμό, η εργατική τάξη θα πρέπει συμμετάσχει και να αγωνιστεί για να καταλάβει η ίδια τη στρατιωτική μηχανή και την εξουσία και να διεξάγει τον δικό της πόλεμο ενάντια στον φασισμό».

«Η ανατροπή της δικτατορίας του Μεταξά είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη του αντιφασιστικού πολέμου».

«Οι Ιταλοί, Γερμανοί και Βούλγαροι φαντάροι είναι στην πλειοψηφία τους παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών αγροτών και ως εκ τούτου, το εργατικό κίνημα θα έπρεπε να προσπαθήσει να τους προσελκύσει. 

«Οι εκτελεσθέντες του Μαΐου το 1944 είναι θύματα της πολιτικής του Σταλινικού κόμματος στη χώρα μας που με τον ανταρτοπόλεμο, τα σαμποτάζ, το σκοτωμό των γερμανών εργατών και αγροτών και της πράξης ατομικής τρομοκρατίας δίνει στους Γερμανούς στρατοκράτες τις απαιτούμενες δικαιολογίες για να αποκεφαλίζουν το εργατικό κίνημα» !!!!

Απέναντι σε αυτή την τοποθέτηση στρέφεται σήμερα και η ηγεσία του ΚΚΕ, διορθώνοντας τον Στάλιν -υποτίθεται από τα αριστερά- προβάλλοντας ουσιαστικά τις θέσεις που τότε προωθούσε ο τροτσκισμός. Λέει ότι:

«Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε ως ιμπεριαλιστικός και τέτοιος παρέμεινε. Η επίθεση του γερμανικού ιμπεριαλισμού ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και η αναγκαστική εμπλοκή της στον πόλεμο δεν άλλαξαν τον χαρακτήρα του και ούτε ήταν δυνατόν να τον αλλάξουν».

Με βάση αυτή τη θέση, απορρίπτει τον στρατηγικό προσανατολισμό της Γ’ Διεθνούς και τα αντιφασιστικά και λαϊκά μέτωπα. Θεωρεί λάθος την διάλυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς από τον Στάλιν το 1943 και την δημιουργία της Κομινφορμ.

Απορρίπτει το ιστορικό γράμμα του Ζαχαριάδη και απορρίπτει επί της ουσίας το ΕΑΜ. Απορρίπτει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, λέγοντας ότι αποτελούσε και αποτελεί αγώνα κάτω από «ξένη σημαία».

Η ηγεσία του ΚΚΕ, ξαναγράφει και αναθεωρεί την ιστορία για να συνταιριάξει το χθες με το σήμερα, με τις σημερινές θέσεις του, που απορρίπτουν την ξένη εξάρτηση της χώρας μας και τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, προβάλλοντας την τροτσκιστική αντίληψη για την αλληλεξάρτηση των χωρών στο πλαίσιο μιας ιμπεριαλιστικής πυραμίδας -μεγάλων, μεσαίων και μικρών ιμπεριαλιστικών χωρών- στην οποία κάπου εκεί εντάσσεται και η χώρα μας.

Καπηλεία από Πούτιν, Σι Ζιπίνγκ

Αυτό που δεν κατάφεραν τα κανόνια και οι σφαίρες των Γερμανών φασιστών, να γονατίσουν το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος της Σοβιετικής Ένωσης με τον πόλεμο και την εξωτερική επέμβαση, το κατάφεραν από μέσα οι δυνάμεις του Χρουστσόφ, του Μπρέζνιεφ και του Γκορμπατσόφ. Το κατάφεραν οι δυνάμεις του ρεβιζιονισμού, που μετά το 1956 παλινόρθωσαν τον καπιταλισμό στη χώρα του Λένιν και του Στάλιν, και τελικά έσβησαν τον φάρο στη χώρα της Οκτωβριανής Επανάστασης και οδήγησαν τη Σοβιετική Ένωση στη διάλυση και τις χώρες της στον ανοιχτό καπιταλισμό.

Είναι τόσο μεγάλη η αίγλη της της αντιφασιστικής Νίκης και τόσο βαθειά χαραγμένη στην μνήμη των λαών ιδιαίτερα της Ρωσίας και της Κίνας ο μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος που :

Σήμερα, 80 χρόνια μετά το 1945, στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, ο Πούτιν στήνει ένα προπαγανδιστικό σκηνικό «τιμής», με χρώματα και σύμβολα (κόκκινο, σφυροδρέπανα) για τη νίκη κατά του φασισμού και τον Κόκκινο Στρατό, επιχειρώντας να σπείρει σύγχυση και να εμφανιστεί ως κληρονόμος της αντιφασιστικής νίκης και συνεχιστής του αντιφασιστικού αγώνα.

Δεν πρέπει να υπάρχει καμία ψευδαίσθηση ή αυταπάτη.

Η Σοβιετική Ένωση του Στάλιν και η Ρωσία του Πούτιν είναι σαν τη μέρα με τη νύχτα.

Δίπλα στον Πούτιν σήμερα θα βρίσκεται ο Σι Ζι Πιγκ, ο Κινέζος ηγέτης.

Όση σχέση έχει ο Πούτιν με τον σοσιαλισμό, άλλη τόση έχει και ο Σι Ζι Πινγκ, όσο κι αν τον επικαλείται. Και όση σχέση έχει ο Πούτιν με τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, άλλη τόση έχει και ο Σι με την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ. Το ότι το πορτρέτο του Μάο βρίσκεται στην Κόκκινη Πλατεία του Πεκίνου, αυτό για εμάς δείχνει τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν η Κίνα και η Ρωσία για τους λαούς

Σήμερα, κρατώντας τα πολύτιμα διδάγματα της αντιφασιστικής νίκης΅

Τιμώντας τα εκατομμύρια των αγωνιστών που έπεσαν στον αγώνα ενάντια στο φασισμό.

Τιμώντας το σοβιετικό λαό που πρόσφερε απλόχερα τα καλύτερα παιδιά του σηκώνοντας στους ώμους του το βάρος της πανανθρώπινης λευτεριάς.

Τιμώντας τους χιλιάδες Έλληνες πατριώτες , δημοκράτες και αντιφασίστες που μάτωσαν στους μεγάλους αντιφασιστικούς αγώνες του λαού μας και τους κομμουνιστές που βρέθηκαν μπροστά στους αγώνες του ΕΑΜ του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, στα ξερονήσια, στις φυλακές και στα βασανιστήρια, που βρέθηκαν αλύγιστοι μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα του μαύρου φασισμού.

Κρατάμε με περηφάνια το νήμα των ιδεών που μας δένει με τους αγώνες του χθες, του σήμερα και του αύριο και παλεύουμε.

• Μέσα στους καθημερινούς αγώνες, για το ψωμί και τη δουλειά με πίστη και προσήλωση στις λαϊκές δυνάμεις.
• Ενάντια στην πολιτική του αυταρχισμού, των αντιδημοκρατικών απαγορεύσεων και της ποινικοποίησης των αγώνων.
• Στο πλάι των λαών που μάχονται, και πρώτα απ όλα στο πλάι του ηρωικού αδούλωτου παλαιστινιακού λαού, στον κοινό αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό.
• Παλεύουμε για το μεγάλο στόχο της ανασυγκρότησης στη χώρα μας, του εργατικού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
• Για μια Ελλάδα ειρηνική και ανεξάρτητη, χωρίς ξένους προστάτες και κηδεμόνες, για μια Ελλάδα λεύτερη και σοσιαλιστική.