Σχεδόν δύο χρόνια μετά την πανηγυρική έναρξη λειτουργίας του, το Μετρό Θεσσαλονίκης εξακολουθεί να παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα, αποκαλύπτοντας την τεράστια απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική προπαγάνδα και την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και ο λαός της πόλης.
Το πολυδιαφημισμένο «πιο σύγχρονο μετρό της Ευρώπης», που χρειάστηκε δεκαετίες και τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος, ξεπερνώντας τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, είχε χαλασμένες κυλιόμενες σκάλες για 3 εβδομάδες στον πιο ακριβό σταθμό της. Τον σταθμό Βενιζέλου. Παρουσιάζει συνεχείς βλάβες, καθυστερήσεις και διακοπές λειτουργίας, προκαλώντας δικαιολογημένη αγανάκτηση στους επιβάτες.
Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο περιστατικό της 9ης Οκτώβρη, όταν τεχνικό πρόβλημα στο σύστημα μετάδοσης δεδομένων οδήγησε σε διακοπή της λειτουργίας για περίπου δυόμισι ώρες. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός. Ανάλογα προβλήματα έχουν επανειλημμένα καταγραφεί, ενώ οι πολύμηνες περιπέτειες με τις δοκιμές και τις διακοπές λειτουργίας για την επέκταση προς την Καλαμαριά επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τις μετακινήσεις.
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στις λεωφορειακές συγκοινωνίες παραμένει προβληματική. Η ανεπαρκής συχνότητα δρομολογίων, ο συνωστισμός και οι μεγάλες αναμονές μετατρέπουν την καθημερινή μετακίνηση σε δοκιμασία. Το Μετρό, αντί να ενταχθεί σε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών που θα εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, λειτουργεί μέσα σε ένα σύστημα που αντιμετωπίζει τη μετακίνηση με οικονομικά και επιχειρηματικά κριτήρια.
Οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί εκσυγχρονισμού δεν μπορούν να κρύψουν τις ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων, που διαχρονικά αντιμετώπισαν τις δημόσιες συγκοινωνίες ως πεδίο εργολαβικών συμφερόντων και επιχειρηματικής κερδοφορίας.
Η παράδοση της λειτουργίας του Μετρό σε ιδιωτική εταιρεία αποτελεί χαρακτηριστική έκφραση αυτής της πολιτικής. Η ασφάλεια, η αξιοπιστία και η εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού δεν μπορούν να υποτάσσονται στη λογική της μείωσης του κόστους και της εξασφάλισης κερδών.
Ο λαός της Θεσσαλονίκης δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακές φιέστες και κυβερνητικές υποσχέσεις. Έχει ανάγκη από ασφαλείς, αξιόπιστες, συχνές και φτηνές συγκοινωνίες, με επαρκές προσωπικό, ουσιαστικούς ελέγχους και πλήρη διαφάνεια για τα προβλήματα λειτουργίας.
Η διεκδίκηση αποκλειστικά δημόσιων συγκοινωνιών, χωρίς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με δραστική μείωση της τιμής των εισιτηρίων και ουσιαστική ενίσχυση των λεωφορειακών γραμμών, αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Γιατί η ασφαλής και αξιοπρεπής μετακίνηση δεν είναι πολυτέλεια ούτε εμπόρευμα. Είναι κοινωνικό δικαίωμα που ο λαός πρέπει να διεκδικήσει οργανωμένα, μέσα από τους συλλογικούς του αγώνες.
e-prologos.gr
