ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ανταπόκριση

Την Πέμπτη 30 Οκτώβρη –ημέρα που εκδικαζόταν στο Διοικητικό Εφετείο η αίτηση ακύρωσης του αντιδραστικού μέτρου της «Δυνητικής  Αργίας» που επιβλήθηκε στην αγωνίστρια συνάδελφο Χρύσα Χοτζόγλου- πραγματοποιήθηκε και στο Ηράκλειο παράσταση Διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κρήτης (Π.Δ.Ε).

Η συνάδελφος Χ. Χοτζόγλου  διώκεται από τη Διοίκηση του Υπουργείου Παιδείας, επειδή συμμετείχε στην Απεργία–Αποχή ενάντια στην επιβολή του αντιλαϊκού  μέτρου της Αξιολόγησης που  θα καταργήσει τη μονιμότητα, θα επιτείνει τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση και θα εδραιώσει κανόνες ιδιωτικο-οικονομικής λειτουργίας στην Εκπαίδευση. Για αυτή την συνδικαλιστική συνέπειά της,  καταδιώκεται από τη διοίκηση του σχολείου της και  από τους επικεφαλής του ΥΠΑΙΘΑ και τιμωρείται με το άδικο και απαράδεκτο μέτρο της απομάκρυνσής της από το σχολείο και της μείωσης των αποδοχών της.

 Παρά το γεγονός ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο απέρριψε ομόφωνα το  κατασταλτικό μέτρο και το Διοικητικό Εφετείο αρχικά την αθώωσε, η δίωξή της  συνεχίζεται, ώστε σήμερα να  εκδικάζεται πάλι στο ίδιο δικαστήριο η αίτηση ακύρωσης αυτού του  αντιδημοκρατικού  μέτρου.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ-που ανέλαβε από την αρχή αυτής της δίωξης πρωτοβουλίες μαζικής καταδίκης αυτού του  μαύρου, αυταρχικού μέτρου-ανέλαβε και σε αυτή τη φάση της δικαστικής οδύσσειας της συναδέλφου πρωτοβουλίες για την ενεργοποίηση  της ΕΛΜΕ και  για τη συμμετοχή των συναδέλφων.

Μπροστά στην κωλυσιεργία των παρατάξεων του προεδρείου (ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ/ΣΥΝΕΚ και Π.Ε.Κ/ΠΑΣΚ ), αντιδράσαμε με έγκαιρη κατάθεση πρότασης στο ΔΣ της ΕΛΜΕ για λήψη απόφασης για Στάση Εργασίας και Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας την ημέρα της εκδίκασης της αίτησης ακύρωσης της δυνητικής αργίας.

Λόγω της πίεσης αυτής, αποφασίστηκε τελικά  και στο παρά πέντε η στάση και συγκέντρωση, συγχρόνως με  την απόφαση της ΟΛΜΕ για κήρυξη 4ωρης στάσης και πρόσκληση στις ΕΛΜΕ για ανάληψη δράσης.

Ωστόσο, η λήψη αυτής της απόφασης ήταν εντελώς τυπική για την ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ /ΣΥΝΕΚ που έχει την προεδρία της ΕΛ.ΜΕ. αφού δεν ενεργοποίησε το σωματείο και εμφανίστηκε με διμελή αντιπροσωπεία(!) στη συγκέντρωση και μάλιστα χωρίς πανό της ΕΛΜΕ. Η ΕΛΜΕ δηλ διοργάνωνε συγκέντρωση, από την οποία απουσίαζε το πανό της(!), ενώ ήταν ανοιχτά τα πανό αριστερών παρατάξεων και συλλογικοτήτων.

 Ακόμη πιο αντισυλλογική και  αντιδημοκρατική ήταν η στάση της ΠΕΚ /ΠΑΣΚ η οποία, ενώ έχει την αντιπροεδρία της ΕΛΜΕ, ωστόσο ούτε ψήφισε την απόφαση της κινητοποίησης, ούτε εμφανίστηκε στη συγκέντρωση…  

Η ΠΕΚ /ΠΑΣΚ -πιστή στο ρόλο του  συνδικαλιστικού στυλοβάτη της αντιλαϊκής πολιτικής- αγνοεί επιδεικτικά τις κινητοποιήσεις, αδιαφορεί για τις διώξεις και επιπλέον προκλητικά απέχει από  τις κινητοποιήσεις που διοργανώνει το σωματείο στο οποίο έχει κεντρική θέση ευθύνης.

Παρά ταύτα, η Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας σήμερα πραγματοποιήθηκε, με συμμετοχή, κυρίως, των αριστερών παρατάξεων.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ άνοιξε το πανό της στη συγκέντρωση, διένειμε τις προκηρύξεις της,διαμαρτυρήθηκε με συνθήματα ενάντια στην τρομοκρατία και την καταστολή, ενώ η εκπρόσωπός της έκανε δηλώσεις στα ΜΜΕ, καταδικάζοντας τη δίωξη της συναγωνίστριας Χ. Χοτζόγλου, την πολιτική της καταστολής και της συνδικαλιστικής φίμωσης που αποτυπώνεται στις 2.500 πειθαρχικές διώξεις των εκπαιδευτικών και διεκδικώντας την πλήρη απαλλαγή τόσο της Χοτζόγλου, όσο και όλων των διωκόμενων συναδέλφων από κάθε κατηγορία.

Στη συγκέντρωση ήταν παρών  και ο συναγωνιστής  και εκπρόσωπος των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, που  έκανε επίσης δηλώσεις στα ΜΜΕ ως  εκπρόσωπος  της Ομοσπονδίας, καταδικάζοντας  τη δυνητική αργία της συναδέλφου Χοτζόγλου και το κλίμα της καταστολής στην εκπαίδευση, διεκδικώντας την πλήρη απαλλαγή της συναδέλφου, αλλά  και όλων των διωκόμενων συναδέλφων.

Σε αυτή τη συγκέντρωση δεν έγινε κατορθωτό να συναντηθούμε με εκπρόσωπο της διοίκησης, αφού ο διευθυντής της Π.Δ.Ε είχε σοβαρό λόγο απουσίας, ενώ άλλοι  διοικητικοί παράγοντες  δήλωσαν αδυναμία παρουσίας.

Παραδώσαμε το ψήφισμα της ΕΛΜΕ σε ένα υπάλληλο, δηλώνοντας την απόφασή μας για συνέχεια του αγώνα μέχρι την πλήρη δικαίωση τόσο της Χρύσας Χοτζόγλου όσο και όλων των διωκόμενων συναδέλφων.

Σίγουρα, αυτή η πολιτική της καταστολής με τα χουντικής έμπνευσης μέτρα εκφοβισμού απαιτεί μαζικό και μάλιστα απεργιακό αγώνα με οργάνωση και κλιμάκωση, γιατί  αυτός ο αγώνας είναι το μόνο μέσο υπεράσπισης των αναφαίρετων κατακτήσεων και δικαιωμάτων μας. Για αυτό το λόγο, τόσο η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ, όσο και τα πρωτοβάθμια σωματεία οφείλουν να εγκαταλείψουν τη γραμμή της ανοχής της αντιλαϊκής πολιτικής και να μετατραπούν σε ουσιαστικά συλλογικά όργανα πάλης και κατοχύρωσης των δικαιωμάτων μας.