από το περιοδικό «αντιτετράδια της εκπαίδευσης», τ. 142

η ύλη του περιοδικού έκλεισε στις 21/4/2026

Η «εκεχειρία», η οποία -εν μέσω αμερικανικού αποκλεισμού και νέων απειλών, αλλά και των ανελέητων βομβαρδισμών στο Λίβανο (μέχρι το βράδυ της 16ης/4)- είναι υποτίθεται σε ισχύ και ίσως παραταθεί, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν είναι παρά η ορατή αποτύπωση του αδιεξόδου στο οποίο οδηγήθηκε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η ύπουλη, εγκληματική επίθεση που (σε μια θετική στιγμή των προηγούμενων διαπραγματεύσεων) εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ με το σιωνιστικό μαντρόσκυλό τους στο Λίβανο, όχι απλά δεν πέτυχε κανέναν από τους διακηρυγμένους στόχους των ΗΠΑ-Ισραήλ, αλλά μέχρι στιγμής καταγράφεται ως μια μεγάλη και ίσως καθοριστική ήττα για την αποδρομούσα υπερδύναμη.

Είναι πλέον φανερό, ότι η εξέλιξη αυτού του πολέμου θα αναδιαμορφώσει όχι απλά τις ισορροπίες και τον χάρτη της Μέσης Ανατολής, αλλά θα αποτελέσει το έναυσμα για συνολικότερες ανακατατάξεις.

Από αυτή την άποψη, η απόφαση των κυρίαρχων αδίστακτων κύκλων των ΗΠΑ, όπως ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Τραμπ και των σιωνιστών δολοφόνων, για την εξαπόλυση καταστροφικών βομβαρδισμών στο Ιράν, αποδείχθηκε ότι δεν είχε μετρηθεί σωστά. Από όλα όσα διακήρυξαν, το μόνο που τους έχει μείνει επί της ουσίας στο τραπέζι των τελευταίων διαπραγματεύσεων είναι το… άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, που πριν τον πόλεμο ήταν ανοιχτά, ενώ τώρα δικαιολογημένα βρίσκονται υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του Ιράν, που τα χρησιμοποιεί σαν μια στρόφιγγα για την αποδυνάμωση των αντιπάλων του και την ενίσχυση των υποστηρικτών του.

Εκ του αποτελέσματος, όσα ανερμάτιστα αναρτά ο ανοϊκός πλανητάρχης στο διαδίκτυο περί «νίκης» και «αλλαγής του καθεστώτος», στο Ιράν κρίνονται αστεία. Η προσπάθεια των ΗΠΑ-Ισραήλ και των μυστικών τους υπηρεσιών όλο το προηγούμενο διάστημα να εγκαταστήσουν μια κυβέρνηση ανδρείκελων που θα έφερνε το Ιράν στη σφαίρα επιρροής τους, δημιουργώντας σοβαρό ενεργειακό και γεωστρατηγικό πρόβλημα στην Κίνα, απαντήθηκε από έναν λαό που συσπειρώθηκε γύρω από την κυβέρνηση, έναν λαό που αψηφώντας τους βομβαρδισμούς πραγματοποίησε συγκεντρώσεις εκατομμυρίων και στάθηκε περήφανος πάνω σε γέφυρες και καίριες υποδομές για να μην βομβαρδιστούν, που στο άκουσμα και μόνο της χερσαίας εισβολής έσπευσε στα στρατολογικά γραφεία κατά εκατομμύρια, δίνοντας μια καθαρή απάντηση σε κάθε σχέδιο κατοχής και αποσταθεροποίησης.

Οι ανοησίες περί «αλλαγής του καθεστώτος» επειδή δολοφόνησαν τον Αγιατολάχ και δεκάδες ηγετικά στελέχη δεν βρίσκουν ακροατήριο ούτε στο εσωτερικό των ΗΠΑ, στο οποίο παρουσιάζονται ρωγμές. Το Ιράν, παρά τους καταστροφικούς βομβαρδισμούς, εμφανίζεται πιο ενισχυμένο πολιτικά και γεωστρατηγικά, ενώ στο εσωτερικό του είναι ακόμη πιο ισχυρή η αντιαμερικάνικη θέση. Η κουβέντα για τους νεκραναστημένους νενέκους πρίγκιπες Παχλαβί ανήκει ξανά στο παρελθόν και οι διαπραγματεύσεις στις οποίες σύρθηκαν επί της ουσίας οι ΗΠΑ, για την ώρα μόνο σε χειρότερη θέση μπορούν να τις φέρουν από ότι ήταν στις 28 Φεβρουαρίου. Και αυτές και τους σιωνιστές τύραννους συμμάχους τους.

Γι’ αυτό, και αφού ο Τραμπ δεν κατάφερε να σύρει κανέναν σοβαρό σύμμαχο για στρατιωτική επέμβαση στο Ορμούζ για έλεγχο και άνοιγμα των στενών, ανακοίνωσε τον ολικό αποκλεισμό τους! Στόχος αυτής της αλλοπρόσαλλης επιλογής που μπορεί να λειτουργήσει σαν νάρκη για την παγκόσμια οικονομία είναι πριν και πάνω απ’ όλα η Κίνα, με δεδομένο ότι το Ορμούζ ήταν ανοιχτό επιλεκτικά για πλοία ιρανικών, κινεζικών, ινδικών, ρωσικών ή άλλων «σύμμαχων» συμφερόντων και κλειστό βέβαια για τις ΗΠΑ.

Έχοντας οδηγηθεί σε αδιέξοδο, με την ανακοίνωση του ολικού αποκλεισμού του Ορμούζ, ο Τραμπ επιχειρεί έναν ακόμη ύστατο εκβιασμό, ο οποίος επίσης από ό,τι φαίνεται δεν του βγαίνει. Η Κίνα έσπευσε -με σκληρή διπλωματική γλώσσα για πρώτη φορά- να στείλει το δικό της τελεσίγραφο για το ενδεχόμενο παρεμπόδισης πλοίων δικών της συμφερόντων. Ήδη έμφορτα πλοία κινεζικών συμφερόντων έχουν διασχίσει τα στενά, αψηφώντας τον αμερικανικό αποκλεισμό, ενώ διατυπώθηκε δημόσια ή βούληση για αποστολή κινεζικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή. Ένα τέτοιο σενάριο αποτελεί προάγγελο διάχυσης και γενίκευσης της σύγκρουσης και των πολεμικών επιχειρήσεων, κάτι που στην παρούσα συνθήκη μάλλον δεν θα ευνοούσε ΗΠΑ και Ισραήλ, εκτός των συνολικότερων επικίνδυνων εξελίξεων που θα σηματοδοτούσε.

Απαντώντας στον νέο αμερικανικό επιθετικό παροξυσμό, το Ιράν δήλωσε ότι αν δεν αρθεί άμεσα ο αμερικανικός αποκλεισμός, θα αποκλείσει το Ορμούζ, τον Περσικό κόλπο και την Ερυθρά θάλασσα από κάθε εμπορική ροή. Οι ΗΠΑ, μετά και από αυτό και παρά τους λεκτικούς λεονταρισμούς, οδηγούνται νέο γύρο διαπραγματέυσεων, στις οποίες σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να συνδιαλέγονται από καλύτερη θέση. Ήδη η δεκαήμερη εκεχειρία στο Λίβανο, αποτελεί υποχώρηση για το Ισραήλ.

Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και το σιωνιστικό τέρας της Μέσης Ανατολής, μετά από έναν κύκλο ανείπωτων εγκλημάτων και πολέμων που εξαπέλυσαν στους λαούς της περιοχής, φαίνεται να έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Γι’ αυτό και σε αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή, καμία γεωπολιτική ανάλυση και καμία πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι ασφαλής. Η αμερικάνικη υπερδύναμη μέσα σε 50 ημέρες έχασε πολύ από το πολιτικό κύρος και την γεωστρατηγική αξιοπιστία της. Και αυτό σίγουρα είναι ελπιδοφόρο αποτέλεσμα τού τεράστιου αιματηρού αγώνα του λαού του Ιράν, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, της Υεμένης και όλων των ηρωικών λαών της Μέσης Ανατολής. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και ο τραμπούκος της περιοχής, σιωναζί Μπίμπη, έκθετος. Αυτό σίγουρα κάνει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ακόμη πιο επιθετικό και απρόβλεπτο. Όμως η ιστορία του 21ου αιώνα έχει καταγράψει μια ακόμη σοβαρή αποτυχία και αδυναμία του. Οι εξελίξεις θα είναι πυκνές και σίγουρα επικίνδυνες.

Για τους λαούς του κόσμου η ελπίδα βρίσκεται μόνο στους αγώνες τους. Στην ανύψωση ενός μαζικού αντιιμπεριαλιστικού, αντιφασιστικού, αντιπολεμικού κινήματος.