Δήλωση του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ Σεΐχη Ναΐμ Κασέμ

Εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στον υπομονετικό και αταλάντευτο λαό μας σε ολόκληρη την πατρίδα του Λιβάνου για το μαρτύριο των δίκαιων μαρτύρων — ανδρών, γυναικών, παιδιών και μαχητών — ζητώντας από τον Παντοδύναμο να τους δείξει το μέγιστο έλεος. Για ό,τι πρόσφεραν στον λαό και το έθνος μας, με το αγνό αίμα τους, το οποίο θεωρούμε παράγοντα που συμβάλλει στην αξιοπρέπεια και τη νίκη στην αντιμετώπιση του βίαιου και τυραννικού «ισραηλινο»-αμερικανικού εχθρού. Ζητώ από τον Παντοδύναμο ταχεία ανάρρωση για τους τραυματίες και, για τον λαό μας, υπομονή, αποφασιστικότητα και επιτυχία.

Ο «ισραηλινός» εχθρός απέτυχε στο πεδίο της μάχης στην αντιμετώπιση των γενναίων ηρώων της αντίστασης. Δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει την εισβολή από ξηράς που είχε επανειλημμένα ανακοινώσει· οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί του έπεσαν σε ενέδρες των μαχητών, τα οχήματά του καταστράφηκαν στις διασταυρώσεις πόλεων και χωριών, και ανακοίνωσε αλλαγές στους στόχους του αρκετές φορές — τη μια στιγμή θέλει τον Λιτάνι, την άλλη περιορισμένη προέλαση, την τρίτη φορά έλεγχο με πυρά, και την τέταρτη φορά εξάρτηση από πυρά και καταστροφή. Έχει αποτύχει σε όλες τις επιθετικές του ενέργειες για περισσότερο από σαράντα ημέρες να αποτρέψει τους πυραύλους, τα βλήματα και τα drones από το να φτάσουν στους οικισμούς του, τόσο κοντά όσο και μακριά, στη Χάιφα και πέρα από τη Χάιφα.

Ο εχθρός αιφνιδιάστηκε από τις τακτικές της αντίστασης, την ευελιξία των κινήσεων των μαχητών, τις αμυντικές τους ικανότητες και το θρυλικό τους θάρρος. Έγινε σαφές ότι η κινητοποίηση εκατό χιλιάδων «ισραηλινών» στρατιωτών δεν θα τον βοηθούσε να καταλάβει την περιοχή, αλλά ότι αυτοί θα κατέληγαν πτώματα και κομμάτια σωμάτων. Όσοι παραμένουν στο πεδίο της μάχης ζουν με φόβο και τρόμο, χωρίς να ξέρουν πότε θα σκοτωθούν, πότε θα αιχμαλωτιστούν ή πότε θα δοθεί η διαταγή για απόσυρση, λόγω της αδυναμίας σταθεροποίησης στη γη της αγνότητας, στο νότο της προσφοράς και του μαρτυρίου.

Εδώ και σαράντα ημέρες, ο εχθρός συσσωρεύει τις αποτυχίες του. Οι οικισμοί του φωνάζουν από πόνο και τρόμο, τα σχέδιά του είναι μπερδεμένα και οι αξιωματούχοι του απειλούν καθημερινά με έναν υψηλό τόνο που έχει χαμηλό αντίκτυπο. Ο εχθρός κατέφυγε σε αιματηρή εγκληματικότητα την Τετάρτη στη Βηρυτό, στα Προάστια, στο Νότο, στη Μπεκάα, στο Όρος Λιβάνου και παντού, στοχεύοντας αμάχους σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές, χωριά και πόλεις για να καλύψει την αποτυχία του στο πεδίο της μάχης. Όμως ο λαός μας, ο λαός του Λιβάνου, είναι πολύ πιο δυνατός και πιο σταθερός από ό,τι νομίζει ο εχθρός. Οι εκτοπισμένοι έχουν δώσει ένα παράδειγμα υπερηφάνειας και ηθικού, όσοι τους φιλοξένησαν έχουν επιδείξει την πιο ευγενή ανθρωπιά, και οι μαχητές στα μέτωπα αποτελούν ένα απόρθητο φράγμα που έχει συντρίψει τα σιωνιστικά όνειρα και επιθυμίες.

Η αντίσταση συνεχίζεται μέχρι την τελευταία πνοή, και η πολυπληθής συγκέντρωση των νέων στο πεδίο της μάχης —από το οποίο δεν αποχωρούν— αποτελεί αχτίδα ελπίδας και αξιοπρέπειας. Οι θυσίες μάς κάνουν να προσκολλούμαστε ακόμη περισσότερο στην απελευθέρωση της πατρίδας μας και της αξιοπρέπειάς μας. Δεν θα δεχτούμε επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση και καλούμε τους αξιωματούχους να σταματήσουν τις ανεπιφύλακτες παραχωρήσεις. Είμαστε ενωμένοι —ως κράτος, στρατός, λαός και αντίσταση— για να προστατεύσουμε τη χώρα μας, να αποκαταστήσουμε την κυριαρχία της και να εκδιώξουμε τον κατακτητή. Οι απειλές και τα όπλα τους δεν θα μας τρομάξουν, γιατί εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες της γης· διαθέτουμε την πίστη, τη βούληση και την ικανότητα να τους εμποδίσουμε να επιτύχουν τους στόχους τους.