Σε τριήμερη απεργία (24-26 Νοέμβρη) προχώρησαν τα συνδικάτα της χώρας. Η πάγια αντιλαϊκή πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας, της ανεργίας, του πετσοκόμματος των κοινωνικών δαπανών και της περιστολής των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών λαού και νεολαίας, που εκπορεύεται από το κοινοτικό διευθυντήριο των Βρυξελλών και αποτελεί ευαγγέλιο για όλους τους επίδοξους διαχειριστές της κυβερνητικής πολιτικής (και) στο Βέλγιο, κλιμακώνεται στη συγκυρία από τη Δεξιά του Μπαρτ ντε Βεβέρ.

Ο τελευταίος, που ηγείται της κυβέρνησης συνασπισμού δεξιών κομμάτων, σχεδιάζει να περικόψει 10 δισ. από τις κοινωνικές δαπάνες ως το 2030, δίνοντας όρκους πίστης στη δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλει η ΕΕ, στο όνομα της μείωσης των ελλειμμάτων και του ούτως ή άλλως δυσβάσταχτου βελγικού δημόσιου χρέους. Την ίδια στιγμή βέβαια που οι δαπάνες για τις λαϊκές ανάγκες θεωρούνται «αντιαναπτυξιακές» και καρμανιόλα για το δημόσιο χρέος και έλλειμμα, οι ταγοί της ακραιφνώς νεοφιλελεύθερης ΕΕ, σε μια επίδειξη υποκρισίας και διαστροφής της κοινής λογικής ομονόησαν και νομοθέτησαν υπέρ του λεγόμενου «φρένου χρέους» όσον αφορά τις στρατιωτικές νατοϊκές δαπάνες που όπως και οι παντοειδείς ενισχύσεις, φοροαπαλλαγές, κίνητρα κτλ που υπηρετούν την αχαλίνωτη κερδοσκοπική δράση του μονοπωλιακού κεφαλαίου αποφασίστηκε πως… δεν επιβαρύνουν δήθεν το χρέος και το έλλειμμα.

Τα λαϊκά προβλήματα οξύνονται λοιπόν και στο «ανεπτυγμένο» Βέλγιο και συσσωρεύονται ως αποτέλεσμα της κυρίαρχης ακραία νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς πολιτικής και η γενικευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία εκφράστηκε με τη μαζική συμμετοχή των εργατολαϊκών στρωμάτων στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ακινητοποιημένα παρέμειναν τα τρένα, τα λεωφορεία, τα αεροπλάνα στα αεροδρόμια, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα σχολεία, ενώ υψηλή ήταν η συμμετοχή των εργαζομένων στα νοσοκομεία, στον χώρο της αποκομιδής σκουπιδιών αλλά και σε πολλούς κλάδους του ιδιωτικού τομέα που έβαλαν λουκέτο στις 26/11.

Η πανεθνική κινητοποίηση ενάντια στη λαογδαρτική πολιτική κυβέρνησης Ντε Βεβέρ- ΕΕ και βελγικής ολιγαρχίας αποτέλεσε συνέχεια των μεγάλων κινητοποιήσεων του περασμένου μήνα. Υπολογίζεται πως τον Οκτώβρη, μόνο στις Βρυξέλλες 100.000 άνθρωποι συμμετείχαν στην παλλαϊκή διαδήλωση καταδίκης των σχεδιαζόμενων μέτρων που οδηγούν σε ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του λαού.

Οι κινητοποιήσεις αυτές (όπως στην Ιταλία και την Πορτογαλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία) ενάντια στους αντιλαϊκούς προϋπολογισμούς εξαθλίωσης της συντριπτικής πλειοψηφίας των κοινωνιών, αποτελούν φυσικά τη μόνη ελπιδοφόρα διέξοδο για τους λαούς. Οι ανυποχώρητοι λαϊκοί αγώνες σε κάθε χώρα είναι αυτοί που θα κρίνουν σε κάθε περίπτωση το μέλλον.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος