από το bf του Moataz MA

Από την καρδιά της πληγωμένης αραβικής γης… από την Υεμένη που δεν υποτάχθηκε, παρά την πείνα, την πολιορκία και την καταστροφή, βγήκαν εκατομμύρια ελεύθεροι άνθρωποι. Όχι για να ζητήσουν ψωμί, ούτε για να φωνάξουν από τον πόνο, αλλά για να φωνάξουν για την Παλαιστίνη.

Κόσμε, δες καλά αυτήν την εικόνα. Δεν είναι απλώς μια διαδήλωση. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία ότι η αξιοπρέπεια δεν πεθαίνει και ότι η υπόθεση της Παλαιστίνης δεν σβήνει από τις καρδιές των ελεύθερων ανθρώπων, όσο σκληρές κι αν είναι οι συνθήκες.

Πώς γίνεται ένας λαός που δέχεται καθημερινά βομβαρδισμούς και βιώνει μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις να δείχνει τέτοια συνείδηση, τέτοια σταθερότητα και προσήλωση;

Η απάντηση είναι απλή: Επειδή είναι ελεύθεροι.

Ο ελεύθερος λαός δεν αποπροσανατολίζεται από τους πολέμους, δεν ξεχνά τις μεγάλες του υποθέσεις.

Δεν λέει “οι συνθήκες δεν μας επιτρέπουν”, δεν συμβιβάζεται, δεν δικαιολογεί. Αντίθετα, φωνάζει στον υποκριτικό κόσμο:

Η Παλαιστίνη είναι στην καρδιά, πάνω στη σημαία και βαθιά μέσα στο δέρμα.

Σήμερα, η Υεμένη μάς διδάσκει ένα μάθημα που δεν θα ξεχαστεί:

Δεν υπάρχει αξία σε επανάσταση που δεν γνωρίζει την Παλαιστίνη,

Δεν υπάρχει τιμή σε όποιον διαπραγματεύεται το αίμα των παιδιών της Γάζας,

Δεν υπάρχει αξιοπρέπεια σε όποιον σωπαίνει μπροστά στην κατοχή και αρκείται σε καταδίκες ή σιωπή.

Από τη Σανάα μέχρι την Ιερουσαλήμ, οι Υεμενίτες χάραξαν με φωτιά το μήνυμά τους: Είμαστε εδώ… η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή, ο παλμός όσων σιώπησαν, η οργή όσων τους κλέψανε τη γη και βλέπουν τον κόσμο να γιορτάζει τον κλέφτη.

Αυτή η εικόνα πρέπει να τυπωθεί, να κρεμαστεί στους τοίχους και να διδαχθεί στις επόμενες γενιές:

Έτσι είναι η πίστη… έτσι είναι ο λαός.