Ο εμβολιασμένος «πλούσιος» κόσμος, η «πειθαρχική οργάνωση» και η ψηφιακή δικτατορία

Αυτή τη στιγμή οι «ηλίθιοι» που μας κυβερνούν, γράφει ο Fr. Lordon στη Le Monde Diplomatique, αν τους είχαν μείνει δύο γραμμάρια τσίπας, θα έπρεπε να παραδεχτούν όταν μιλούσαν για την διάλυση της δημόσιας Υγείας, ότι δεν είχαν καταλάβει τίποτα για το τι η εποχή απαιτεί. Κι ενώ θα έπρεπε να είχαν παραδεχτεί ότι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή, επιχειρούν να εκμεταλλευθούν την καταστροφή, παίζουν με τον φόβο, στρατιωτικοποιούν την κοινωνία, εντείνουν τον έλεγχο και την επιτήρηση, για να δημιουργήσουν έναν νέο δυστοπικό σύστημα, που θα υπηρετεί ομοίως το κέρδος χωρίς όρια, την υπερσυσσώρευση χωρίς φρένο. Ήδη οι πλανητικοί οικονομικοί κολοσσοί υπεραυξάνουν εν μέσω πανδημίας τα κέρδη τους. Το ίδιο ισχύει τηρουμένων των αναλογιών και σε τοπικό επίπεδο. Πάνω απ’ όλα το κέρδος. Υπεράνω όλων το χρήμα.

Ο καταναγκασμός αντί της πειθούς

Τη στιγμή που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά στα κράτη να εργαστούν για να πείσουν για την – αδιαμφισβήτητη – χρησιμότητα του εμβολίου κατά του Covid-19, αυτά χρησιμοποιούν καταναγκασμό, τον έλεγχο και την επιτήρηση. Αντί της πειθούς ο Εμμανουήλ Μακρόν, ο Κυριάκος Μητοτάκης και άλλοι κυβερνήτες αποφάσισαν να απαγορεύσουν σε εκατομμύρια ανθρώπους την ελεύθερη μετακίνηση. Στην Κίνα αστυνομικοί φορούν γυαλιά, που συνδέονται με θερμικές κάμερες τοποθετημένες στα κράνη τους, επιτρέποντας τον εντοπισμό μέσα στο πλήθος ενός ατόμου που έχει πυρετό. «Ζούμε πλέον σ’ έναν άλλο κόσμο», σε «μια ψηφιακή δικτατορία», γράφει ο S. Halimi (Le Monde Diplomatique).

Ο Michel Foucault στο βιβλίο του Les Anormaux, είχε επισημάνει ότι η επιδημία της πανώλης και τα μέτρα περιορισμού που είχαν ληφθεί τότε, δημιούργησαν μια νέα μορφή διακυβέρνησης, μια νέα “πειθαρχική οργάνωση” της κοινωνίας, όπου υπήρχε γνώση και έλεγχος του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Η νομιμοποίηση του ελέγχου και του καταναγκασμού γινόταν στο όνομα της καταπολέμησης του ιού. Και σήμερα, η οικειοποίηση από την εξουσία όλων των προσωπικών δεδομένων των πολιτών και η διαρκής επιτήρηση γίνεται πλέον δεκτή στο όνομα της «υγείας». Την ίδια ώρα, τα εμβόλια παραμένουν πανάκριβα, οι φτωχές χώρες δεν εμβολιάζονται, νέες μεταλλάξεις αναπτύσσονται, οι οποίες τελικά πλήττουν ξανά τον εμβολιασμένο «πλούσιο» κόσμο, και έτσι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, ενώ η «πειθαρχική οργάνωση» γίνεται όλο και πιο αυστηρή, καθιστάμενη όντως μία ψηφιακή δικτατορία.

Το παραπάνω άρθρο είναι απόσπασμα από κείμενο του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου που αναρτήθηκε στο artinews.gr

Please follow and like us: