Μπλόκο της Κοκκινιάς: Αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τους σημερινούς αγώνες

Εκτεταμένα αποσπάσματα από την ομιλία του σ. Ιάσονα Αδριανού στην εκδήλωση του Μ-Λ ΚΚΕ το 2024, για τα 80 χρόνια από το «Μπλόκο» της Κοκκινιάς

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνιστές-συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι,

Συμπληρώθηκαν φέτος 80 χρόνια από το «Μπλόκο» της Κοκκινιάς τη 17η Αυγούστου του 1944, μέρα χαραγμένη στη μνήμη του λαού μας. Το «Μπλόκο» αποτελεί έναν ακόμη ματωμένο σταθμό στους λαϊκούς αντιφασιστικούς αγώνες του λαού μας, μία ακόμη σελίδα γραμμένη με το αίμα, τη θυσία, αλλά και τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση των κομμουνιστών και των λαϊκών αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους στην πάλη ενάντια στον ξένο φασισμό και τους ντόπιους συνεργάτες του…

Μερικές μέρες πριν, οι πολιτικοί απόγονοι των χιτών και των ταγματασφαλιτών βεβήλωσαν με φασιστικά σύμβολα το μνημείο για το «Μπλόκο της Κοκκινιάς», θέλοντας (και) με τον τρόπο αυτόν να δηλητηριάσουν τα μυαλά της νεολαίας, να τρομοκρατήσουν και να εκφοβίσουν. 11 χρόνια πριν, ήταν πάλι τα φασιστικά τάγματα εφόδου των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, που δολοφονούσαν τον αντιφασίστα αγωνιστή και μουσικό Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι, 2 χιλιόμετρα από εδώ που βρισκόμαστε. Όμως ο λαός του Πειραιά δεν τρομοκρατήθηκε, δε φοβήθηκε τους φασίστες. Αγωνίστηκε στο πλευρό του μαζικού λαϊκού αντιφασιστικού κινήματος και απαίτησε την τιμωρία των δολοφόνων νεοναζί…

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνιστές-συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι,

Δεν τιμάμε σήμερα το «Μπλόκο» της Κοκκινιάς και την απελευθέρωση της Αθήνας και του Πειραιά απλώς επειδή κλείνουν 80 χρόνια και είναι μια «στρογγυλή» ημερομηνία. Το «Μπλόκο» της Κοκκινιάς, οι 200 της Καισαριανής, ο ηρωικός Δεκέμβρης και δεκάδες ακόμη ματωμένοι σταθμοί του λαού μας στην πάλη για την απελευθέρωση αποτελούν αστείρευτη πηγή έμπνευσης και αγωνιστικής ανάτασης στις σημερινές συνθήκες, που η ακροδεξιά ξανασηκώνει επικίνδυνα κεφάλι στην Ευρώπη και τη χώρα μας.

Σήμερα, που το φασιστικό κράτος του Ισραήλ δολοφονεί καθημερινά τον μαρτυρικό Παλαιστινιακό λαό και -με τη στήριξη και υποκίνηση των ΗΠΑ, της ΕΕ και του δυτικού ιμπεριαλισμού- εισβάλλει στον Λίβανο και απειλεί με γενικευμένη ανάφλεξη όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, η Κοκκινιά, η Απελευθέρωση της Αθήνας στέκονται σαν ακλόνητος φάρος για να θυμίζουν στους λαούς πώς κερδίζεται η λευτεριά και το δίκιο.

Για να θυμίζουν πως οι χιτλερικές ορδές τσακίστηκαν από τους λαϊκούς αντιφασιστικούς αγώνες και πως καμία πολεμική μηχανή, όσο κι αν είναι τεχνολογικά προηγμένη και εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα όπλα, δεν μπορεί να νικήσει έναν αποφασισμένο, ενωμένο και οργανωμένο λαό. Αυτό έδειξε η Κοκκινιά το ’44, αυτό δείχνει σήμερα το παράδειγμα του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού, που όλη η παγκόσμια προοδευτική ανθρωπότητα υποκλίνεται μπροστά του…

Τώρα που η ιστορία ξαναγράφεται για να δικαιολογηθεί η ανιστόρητη και επικίνδυνη θεωρία των «δύο άκρων», η Κοκκινιά δεν αφήνει το λαό μας να ξεχάσει σε ποια πλευρά της ιστορίας ανήκουν οι πολιτικοί απόγονοι εκείνων που συνεργάστηκαν με τους ξένους κατακτητές, που πίσω από τις μάσκες και τις κουκούλες κατέδωσαν χιλιάδες λαϊκούς αγωνιστές, που εγκατέλειψαν τη χώρα, που έστρεψαν τα όπλα απέναντι στον αντιφασιστικό αγώνα. Περισσεύει η υποκρισία της ΝΔ, των άλλων αστικών κομμάτων και των παπαγάλων τους στα ΜΜΕ να μιλούν για τα «δύο άκρα», την ίδια στιγμή που το ένα «άκρο» απολαμβάνει όχι μόνο της πολιτικής κάλυψης, μα και της ενεργής υποστήριξης, την ίδια στιγμή που χαιρετίζουν την παρουσία στο ελληνικό κοινοβούλιο των νεοναζί του τάγματος Αζόφ της Ουκρανίας.

Σήμερα, η κυβέρνηση της ΝΔ στηρίζει το νεοναζιστικού τύπου κράτος του Ισραήλ και, μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία, δεν άργησε καθόλου να δηλώσει την αμέριστη συμπαράστασή της στο φασιστικό καθεστώς Ζελένσκι. Απέναντί τους, το «Μπλόκο» της Κοκκινιάς και η Απελευθέρωση της Αθήνας διδάσκουν πως η μόνη «σωστή πλευρά της ιστορίας» είναι εκείνη του δίκαιου αγώνα των λαών για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Διδάσκουν πως παρά τα αμέτρητα ποτάμια αίματος και τις θυσίες, ο δρόμος των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ ήταν και παραμένει ο νικηφόρος δρόμος των λαών, πως ο φασισμός θα ξαναμπεί εκεί που πραγματικά ανήκει, στα σκονισμένα ράφια στις αποθήκες της ιστορίας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνιστές-συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι,

Αν σήμερα η ακροδεξιά και ο φασισμός τρέφονται από κάποιον, αυτή είναι η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, της ακρίβειας, της φτώχειας και της ανεργίας. Η πολιτική που φτωχοποιεί το λαό και τους εργαζόμενους, των οποίων ο μισθός τελειώνει στις 15 μέρες του μήνα. Η πολιτική που έχει μετατρέψει τα είδη λαϊκής κατανάλωσης σε είδη πολυτελείας, που επιχειρεί να επιβάλει ως κανονικότητα τους πετσοκομμένους μισθούς, τα μεροκάματα και τις συντάξεις, τις υπέρογκες αυξήσεις στην ενέργεια και τα ενοίκια. Η πολιτική που σπρώχνει τη νέα γενιά στο περιθώριο, τη μετανάστευση και την ανεργία, στερώντας της τα μορφωτικά και εργασιακά της δικαιώματα, υψώνοντας ολοένα και περισσότερους ταξικούς φραγμούς. Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που γεννά εγκλήματα όπως στα Τέμπη, που 57 νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους τόσο άδικα.

Δηλώνουμε και από το βήμα αυτό, την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα των οικογενειών των θυμάτων και όλου του λαού, για να μη συγκαλυφθεί και να μην ξεχαστεί το έγκλημα στα Τέμπη. Και είναι η ίδια πολιτική που έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟϊκό ορμητήριο, με αμερικάνικες βάσεις από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη, σε μια χώρα που λειτουργεί στη βάση των υπαγορεύσεων των ιμπεριαλιστών προστατών της. Είναι η πολιτική του ενδοτισμού και της υποχώρησης απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις και την επιθετικότητα στο Αιγαίο. Είναι η πολιτική που έχει διαλύσει την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή στη χώρα μας, μετατρέποντάς την σε μία χώρα υπηρεσιών, μία χώρα-γκαρσόνι.

Αν σήμερα ενισχύονται κόμματα με ακροδεξιά και ρατσιστική ρητορική, που καλλιεργούν τη μεταφυσική και τον σκοταδισμό είναι γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ προωθεί συνολικά μια πολιτική βαθιά αντιμεταναστευτική και αντιπροσφυγική. Δύο εβδομάδες πριν, ένας Πακιστανός εργαζόμενος βρήκε φρικτό θάνατο στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα. Μια βδομάδα μετά, το ίδιο συνέβη με έναν Μπαγκλαντεσιανό στο ΑΤ Ομόνοιας. Καθημερινά τα τελευταία χρόνια, οι επαναπροωθήσεις προσφύγων στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της χώρας από την Frontex και το λιμενικό έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε έναν «υγρό» τάφο προσφύγων και μεταναστών. Τα ρατσιστικά τους κηρύγματα, όμως, δε χωρούν στην προσφυγομάνα Κοκκινιά, αλλά και σε μία χώρα που έζησε με τον χειρότερο τρόπο το δράμα του ξεριζωμού και της προσφυγιάς έναν αιώνα πριν, όταν οι συνοικίες του Πειραιά γέμισαν προσφυγικές παράγκες και παραπήγματα.

Τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ -που αναζητούν τώρα σωσίβιο πολιτικής σωτηρίας για να βγουν από την κρίση στην οποία τους οδήγησε η πολιτική που και αυτοί υπηρέτησαν και υπηρετούν- προσπαθούν να καμουφλάρουν τα αντιλαϊκά τους πεπραγμένα κάτω από πέπλα «ανανέωσης», εκλογών και αλλαγών αρχηγών. Μα ο λαός τούς ξέρει καλά, γιατί είναι αυτός που πληρώνει ακόμη τον λογαριασμό των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων και μνημονίων που τα κόμματα αυτά ψήφισαν και στήριξαν είτε από κυβερνητικές είτε από αντιπολιτευτικές θέσεις.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνιστές-συναγωνίστριες, φίλες και φίλοι,

Λίγα χιλιόμετρα από εδώ βρίσκεται μια άλλη προσφυγομάνα και εργατομάνα συνοικία. Η Δραπετσώνα, στην οποία έζησε, πέθανε και τόσο αγάπησε ο αείμνηστος σύντροφός μας, Ισαάκ Ιορδανίδης, πρωτεργάτης της ίδρυσης του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας. Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια από την έκδοση της Αναγέννησης, που αποτέλεσε την πρώτη δημόσια εμφάνιση των μαρξιστών-λενινιστών στη χώρα μας για την οποία το κόμμα μας θα πραγματοποιήσει εκδήλωση το επόμενο Σάββατο στο Σήμα.

60 χρόνια τώρα, το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα κρατά ψηλά την κόκκινη σημαία που ο ρεβιζιονισμός έριξε στη λάσπη. Ο ρεβιζιονισμός που ξερίζωσε από το ηρωικό ΚΚΕ την επαναστατική του ψυχή, που κήρυξε τη συνθηκολόγηση και την υποταγή, που καλλιέργησε και καλλιεργεί την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία σε χιλιάδες αγωνιστές της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος…

Το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα, 60 χρόνια τώρα, κόντρα στον συμβιβασμό και την υποταγή στον ιμπεριαλισμό και την ντόπια ολιγαρχία του πλούτου, υπερασπίζεται την πλούσια ηρωική ιστορία του κινήματός μας, δίνοντας μέχρι σήμερα το «παρών» σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα του λαού και της εργατικής τάξης. Το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να ξεμπερδέψουν μαζί του, είναι εδώ, ζωντανό, μάχιμο, μπροστά σε όλες τις κρίσιμες εξελίξεις και τα γεγονότα που συνταράσσουν τον κόσμο και τη χώρα μας…

Το ίδιο βράδυ των γεγονότων της 17ης Αυγούστου του ’44 η Αχτιδική Επιτροπή της ΚΟ Κοκκινιάς του ΚΚΕ κυκλοφόρησε προκήρυξη, που έλεγε μεταξύ άλλων: «Το αίμα σας θα το πάρουμε πίσω. Ορκιζόμαστε να συνεχίσουμε με πιότερη ορμή το μισοτελειωμένο σας έργο για τη λευτεριά του τόπου μας…».

Στο όνομα των τιμημένων νεκρών μας, δίνουμε και ’μεις σήμερα τον ίδιο όρκο, «όρκο της νιότης, της ζωής, της λευτεριάς, όρκο του ονείρου και της πράξης».

Για να γίνουν οι θυσίες και το αίμα των κομμουνιστών και των λαϊκών αγωνιστών, που χύθηκε στα χώματα που πατάμε σήμερα, λίπασμα για να ανθίσει ο σπόρος της νέας ζωής, της νέας Ελλάδας. Μιας χώρας της δουλειάς και της προκοπής, ελεύθερης, δημοκρατικής, εθνικά ανεξάρτητης και σοσιαλιστικής. Γι’ αυτούς τους στόχους θυσιάστηκαν οι νεκροί του Μπλόκου της Κοκκινιάς, γι’ αυτά τα οράματα κατέβαινε κατά εκατοντάδες χιλιάδες ο λαός μας στους δρόμους της Αθήνας και του Πειραιά στην Απελευθέρωση τέτοιες μέρες 80 χρόνια πριν. Γι’ αυτούς τους μεγάλους σκοπούς αγωνιζόμαστε και εμείς σήμερα.

Τιμή και δόξα στους ήρωες
του Μπλόκου της Κοκκινιάς!

Ζήτω τα 80 χρόνια
από την Απελευθέρωση
της Αθήνας και του Πειραιά!