Η Άννα Διαμαντοπούλου και οι …καπνοδοχοκαθαριστές του Βερολίνου

ÁÈÇÍÁ-4ï ÓÕÍÅÄÑÉÏ ÔÇÓ ”ÄÑÁÓÇÓ” .(Eurokinissi-ÓÔÅËÉÏÓ ÌÉÓÉÍÁÓ)

Ακόμα μια “εμφάνιση” της κ. Αννας Διαμαντοπούλου στο δρόμο που χάραξε ο Κ. Μητσοτάκης με τον “ψυκτικό από το Περιστέρι”

Θα ξεκινήσουμε λίγο ανορθόδοξα αυτό το κείμενο, από το υστερόγραφο που έγραψε σε σημερινό της άρθρο στην “Καθημερινή” η κ.Αννα Διαμαντοπούλου. Η οποία κ. Διαμαντοπούλου, τελευταία επανεμφανίζεται διαρκώς στα εκπαιδευτικά πράγματα, προσδοκώντας, πιθανώς, να αποκτήσει νέο ρόλο στον επερχόμενο ανασχηματισμό, ή έστω για να μας υπενθυμίζει ότι είναι μαζί μας και πονάει για την εκπαίδευση. 

Ενα μικρό υστερόγραφο: Ενδέχεται κάποιοι να πουν ότι η Διαμαντοπούλου προτείνει στους νέους Ελληνες να γίνουν καπνοδοχοκαθαριστές! Αυτό θα είναι μία επιπλέον απόδειξη για το πόσο τους χρειαζόμαστε, μήπως και φύγει η κάπνα από το μυαλό ορισμένων

Γιατί καταλήγει σε αυτό το υστερόγραφο η κ.Διαμαντοπούλου;

Γιατί το άρθρο της ξεκινάει ως εξής:

Το 2016 παρέμεινα για ένα μεγάλο διάστημα στο Βερολίνο ως υπότροφος του Ιδρύματος Robert Bosch. Στη διαδρομή μου κάθε πρωί προς τα γραφεία, συναντούσα δύο νέους κατάξανθους Γερμανούς οι οποίοι φορούσαν κάτι που θύμιζε μαύρο σμόκιν, ένα ψηλό μαύρο καπέλο και κρατούσαν στα χέρια τους μια μαύρη θήκη που θύμιζε μουσικό όργανο. Στην αρχή νόμισα ότι γυρίζουν κάποια ταινία, στη συνέχεια συζητώντας με τους Γερμανούς συναδέλφους μου, μου εξήγησαν ότι είναι Schornsteinfeger: καπνοδοχοκαθαριστές! Το θέμα μού κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον και άρχισα να τους παρακολουθώ συστηματικά. Διαθέτουν μια σύγχρονη ιστοσελίδα, με την οποία ενημερώνουν συνεχώς για όλα τα ενδιαφέροντα του κλάδου. Έτσι βλέπει κανείς τα σύγχρονα εκπαιδευτήριά τους σε διάφορα ομοσπονδιακά κρατίδια, τη συνεχή επικαιροποίηση των προδιαγραφών τους σε σχέση με τις εξελίξεις στον χώρο των κατασκευών, τα πιστοποιητικά και τη συνεχή αξιολόγηση και αναβάθμισή τους, τις κοινωνικές εκδηλώσεις του σωματείου με απόδοση ετήσιων βραβείων στους καλύτερους, την επενδυτική τους δραστηριότητα σε εμπορικές εταιρείες, αλλά και σε καινοτόμες επενδύσεις για νέα υλικά στις καμινάδες. Αξιοπρεπείς επαγγελματίες, για τους οποίους η κοινωνία τρέφει σεβασμό και έχει την ανάγκη τους. Σήμερα έχουν εξελιγμένα εργαλεία και μεθόδους αλλά διατηρούν με επιτυχία την παράδοση του επαγγέλματός τους.

Η αναγκαία στροφή των νέων στα παραδοσιακά και σύγχρονα τεχνικά επαγγέλματα είναι ένα στοίχημα που δεν πρέπει να χάσουμε” (Διαβάστε όλο της το άρθρο ΕΔΩ)

Θα ήταν ανώφελο να ασχοληθεί κανείς με ένα άρθρο μιας πρώην υπουργού, αν η κ. Διαμαντοπούλου δεν επιχειρούσε τελευταία να επανέλθει  στο πολιτικό προσκήνιο “φλερτάροντας” έντονα τη Νέα Δημοκρατία, η οποία εξάλλου άντλησε και άλλες φορές πολιτικό προσωπικό από το πάλαι ποτέ Σημιτικό μπλοκ του ΠΑΣΟΚ -και όχι μόνο. Με τον νέο ανασχηματισμό να βρίσκεται σε σχετικά κοντινή χρονική στιγμή, όπως λένε οι πληροφορίες, η κ.Διαμαντοπούλου εμφανίζεται για δεύτερη φορά σε πλήρη αρμονία με την κυβέρνηση, μετά από την -αποτυχημένη- προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να την αναδείξει πρόεδρο του ΟΟΣΑ. Το φλερτ αυτό όμως, κρατάει χρόνια.

Έτσι πριν λίγες μέρες με ανάρτησή της  στο facebook, η κ.Διαμαντοπούλου στήριξε  τις αποφάσεις της Νίκης Κεραμέως για την κατάργηση των 4 τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών, όπως και την οριστική κατάργηση των 37 νέων τμημάτων τα οποία «κόπηκαν» πρόσφατα μέσω της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) του κ. Μήτκα. Εξάλλου η ίδια το 2011 έκλεισε τα πρώτα 35 Τμήματα. Τότε μπροστά στο σπίτι της άδειαζαν απορριμματοφόρα δήμων. Πως θα μπορούσε τώρα να μη στηρίξει την κ.Κεραμέως;

Τώρα λοιπόν, στο νέο της άρθρο, μιλάει για “θαρραλέα βήματα που αφορούν σταθμισμένη βάση εισαγωγής και τον εξορθολογισμό του χάρτη των ΑΕΙ, είναι αναγκαία και σημαντικά, αναμένεται όμως το συνολικό θεσμικό πλαίσιο, που θα αλλάζει το μοντέλο διοίκησής τους και θα συναρτά τη χρηματοδότηση τους από το Ταμείο Ανάκαμψης, με τους στόχους που θα θέτει η πολιτεία και θα αφορούν τις προτεραιότητες της χώρας και το συμφέρον των νέων ανθρώπων“, ενώ συμπληρώνει ότι “στην εποχή, λοιπόν, του Ψηφιακού Μετασχηματισμού, των εκπληκτικών ακαδημαϊκών και ερευνητικών εξελίξεων, η συζήτηση στη χώρα αφορά το εάν θα υπάρχει φύλαξη στα πανεπιστήμια και αν θα λειτουργούν τμήματα που δεν έχουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις

Φάτε παντεσπάνι

Λοιπόν, δε θα κατηγορήσουμε την κ.Διαμαντοπούλου ότι “προτείνει στους νέους Ελληνες να γίνουν καπνοδοχοκαθαριστές“, όπως προεξοφλεί. Aλλά οφείλουμε να θυμίσουμε ότι όταν ήταν υπουργός Παιδείας, η σπουδή της να αναμορφώσει τα πράγματα προς την κατεύθυνση που προτείνει ο ΟΟΣΑ (του οποίου δεν κατόρθωσε να γίνει πρόεδρος) κάνοντας δεκάδες κινήσεις που εκ των υστέρων αποδείχθηκαν κακομελετημένες (όπως λχ η επιβολή εξωτερικών Συμβουλίων Διοίκησης στα ΑΕΙ, τα οποία άρχισαν να τσακώνονται με τους πρυτάνεις ώσπου εξοβελίστηκαν) η κ.Διαμαντοπούλου ΞΕΧΑΣΕ να φροντίσει για τα στοιχειώδη: να φτάσουν έγκαιρα τα βιβλία στα σχολεία. Με αποτέλεσμα έκτοτε να γίνει γνωστή σαν “υπουργός της φωτοτυπίας

Θα της θυμίσουμε επίσης ότι ακόμα κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που τόσο θαυμάζει, όταν είπε την περίφημη ατάκα για τον “ψυκτικό από το Περιστέρι”, δεν την είπε προτείνοντας να γίνουν οι νέοι από το Περιστέρι Ψυκτικοί: «Όταν μιλάω για την ανάγκη να φτιάξουμε πρότυπα δημόσια σχολεία σε όλη την Ελλάδα και να ξεκινήσουμε από τη Δυτική Αθήνα, το Περιστέρι, αυτό είναι μία πολιτική που εξυπηρετεί τις ελίτ ή εξυπηρετεί τα παιδιά της Δυτικής Αθήνας, που πρέπει να έχουν ίδιες ευκαιρίες σε ποιοτική μόρφωση; Όταν μιλάω για την ανάγκη να έχουμε σοβαρή και ποιοτική τεχνική εκπαίδευση παντού, στο Περιστέρι, στον Άλιμο, στη Θεσσαλονίκη, στην Καρδίτσα, αυτό είναι καλό ή κακό;», εξήγησε ο Πρωθυπουργός.

Αλλά το κακό είχε γίνει. Για τον απλό λόγο ότι ούτε η Μαρία Αντουανέτα φανταζόταν πραγματικά ότι οι φτωχοί που δεν είχαν ψωμί θα μπορούσαν να φάνε όντως παντεσπάνι, όμως η μεταφορά αυτής της ατάκας της από τον Ρουσώ (παρότι δεν είναι και βέβαιο ότι η απόδοσή της στην βασίλισσα ήταν ακριβής) έγινε σύνθημα της τότε εποχής, εξαιτίας του μίσους που έτρεφε ο πεινασμένος λαός της Γαλλίας για τη σπάταλη βασίλισσα. Επίσης, παρόμοια ιστορία υπάρχει στην κινέζικη κουλτούρα με ρύζι και κρέας: «ένας αρχαίος αυτοκράτορας, όταν έμαθε ότι ο λαός του δεν είχε αρκετό ρύζι για να φάει, είπε: γιατί δεν τρώνε κρέας;»

Γιατί αν σου έχει βγει το όνομα, αν δηλαδή μιλάς για τις αγωνίες του απλού λαού ενώ εσύ ο ίδιος δεν έχεις την παραμικρή ιδέα πως είναι να μην έχεις να φας ψωμί και τι τραβάνε οι νέοι στο Περιστέρι, τότε ό,τι πεις θα γυρίσει εναντίον σου. Έτσι και με την υπουργό της φωτοτυπίας: δε χρειάζεται να μας πει ότι φαντάζεται τους νέους σαν καπνοδοχοκαθαριστές στο τζάκι της. Το κατανοούμε και μόνοι μας, κι ας αποκηρύσσει τα ίδια της τα λόγια.

Η βοσκοπούλα και ο καπνοδοχοκαθαριστής

horis_titlo.jpg

Να της θυμίσουμε λοιπόν -και να τελειώνουμε κάπου εδώ- ότι στο παραμύθι του Άντερσεν “Η βοσκοπούλα κι ο καπνοκαθαριστής“, μια όμορφη πορσελάνινη βοσκοπούλα και ένας επίσης πορσελάνινος καπνοδοχοκαθαριστής -στολίδι, θέλουν να αρραβωνιαστούν, αλλά ένας επιβλητικός Κινέζος μανδαρίνος τους το απαγορεύει. Έτσι το ζευγάρι σκαρφαλώνει από την καμινάδα και περιπλανιέται στον απέραντο και άγνωστο κόσμο.

Για την ιστορία, να πούμε ότι με τη βιομηχανική επανάσταση, ο πληθυσμός άρχισε να συρρέει στα αστικά κέντρα και ο αριθμός των σπιτιών με τζάκι αυξήθηκε ραγδαία. Αυτή η κατάσταση έκανε τους καπνοδοχοκαθαριστές όλο και πιο περιζήτητους. Πολλοί λευκοί στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχιζαν να μισθώνουν Αφρικοαμερικάνους ως καπνοδοχοκαθαριστές. Ο καθαρισμός καμινάδων έγινε ένα από τα πλέον δύσκολα, επικίνδυνα και κακώς αμειβόμενα επαγγέλματα. Ο καπνοδοχοκαθαριστής έπρεπε να σκαρφαλώσει στο εσωτερικό της καμινάδας προκειμένου να κάνει τον καθαρισμό καμινάδας, πράγμα πολύ δύσκολο έως αδύνατο συχνά, γιατί ένας ενήλικας δε χωρούσε στην καπνοδόχο. Αυτό το δύσκολο και εξαιρετικά επικίνδυνο έργο αναλάμβαναν αγόρια ή και κορίτσια περίπου από την ηλικία των έξι ετών. Στη Μεγάλη Βρετανία, οι ενήλικοι καθαριστές πληρώνονταν από την ενορία για να διδάσκουν σε ορφανά και φτωχά παιδιά την τέχνη τους. Ο νόμος τους υποχρέωνε να μάθουν στα παιδιά τη δουλειά, να τους παρέχουν μια δεύτερη αλλαξιά ρουχα, να τα κάνουν μπάνιο μία φορά την εβδομάδα, να τους επιτρέπουν να πηγαίνουν στην εκκλησία και να μην τα στέλνουν σε καμινάδες που είχαν πάρει φωτιά. Από την πλευρά του ο κάθε μαθητευόμενος έπρεπε να υπακούει το αφεντικό του μέχρι να συμπληρώσει επτά έτη εκπαίδευσης οπότε και αποκτούσε τη δυνατότητα να εργαστεί για έναν καθαριστή της επιλογής του. Άλλοι μαθητευόμενοι πωλούνταν στον καθαριστή, πολλές φορές, μάλιστα, ακόμα κι από τους γονείς τους.

Αυτόν τον άγνωστο για την ίδια κόσμο, των καπνοδοχοκαθαριστών, χρησιμοποίησε ως ατυχές παράδειγμα η κ.Διαμαντοπούλου. Ακριβώς όπως είχε κάνει ο κ.Μητσοτάκης με τον διάσημο ψυκτικό του.

Καλό τους ταξίδι στο θαυμαστό “νέο” κόσμο που ανακάλυψαν.

Πηγή: alfavita.gr

Please follow and like us: